Αθήνα, 11/01/2011

Σήμερα 11/01/2011 οι τιμές μέχρι τις 13:00 κυμάνθηκαν:	Χθες 10/01/2011 οι τιμές κυμάνθηκαν:
	από 1 μg/m3 στο σταθμό ΓΕΩΠΟΝΙΚΗ, μέχρι 63 μg/m3 στο σταθμό ΑΓ_ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Όρια : ενημέρωσης κοινού 180 μg/m3 -- συναγερμού 240 μg/m3. Οι μετρήσεις γίνονται σε ωριαία βάση
	από 7 μg/m3 στο σταθμό ΑΓ_ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, μέχρι 98 μg/m3 στο σταθμό ΠΑΤΗΣΙΩΝ	από 8 μg/m3 στο σταθμό ΑΓ_ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, μέχρι 118 μg/m3 στο σταθμό ΠΑΤΗΣΙΩΝ
	Όριο συναγερμού 400 μg/m3 Οι μετρήσεις γίνονται σε ωριαία βάση
	από 3 μg/m3 στο σταθμό ΕΛΕΥΣΙΝΑ, μέχρι 31 μg/m3 στο σταθμό ΠΑΤΗΣΙΩΝ	από 2 μg/m3 στο σταθμό ΕΛΕΥΣΙΝΑ, μέχρι 58 μg/m3 στο σταθμό ΠΑΤΗΣΙΩΝ
	Όριο συναγερμού 500 μg/m3 Οι μετρήσεις γίνονται σε ωριαία βάση
		από 4 μg/m3 στο σταθμό ΕΛΕΥΣΙΝΑ, μέχρι 30 μg/m3 στο σταθμό ΠΑΤΗΣΙΩΝ
	Οριακή τιμή 125 μg/m3 (να μην υπερβαίνεται περισσότερες από 3 φορές το έτος) Οι τιμές είναι σε 24ωρη βάση.
	από 0.5 mg/m3 στο σταθμό ΜΑΡΟΥΣΙ, μέχρι 3.7 mg/m3 στο σταθμό ΠΑΤΗΣΙΩΝ	από 0.5 mg/m3 στο σταθμό ΜΑΡΟΥΣΙ, μέχρι 4.2 mg/m3 στο σταθμό ΠΑΤΗΣΙΩΝ
	Δεν έχει θεσπιστεί όριο συναγερμού, Οριακή τιμή 10 mg/m3.Οι τιμές είναι σε 8ωρη βάση
		από 24 μg/m3 στο σταθμό ΑΓ_ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, μέχρι 86 μg/m3 στο σταθμό ΜΑΡΟΥΣΙ
	Δεν έχει θεσπισθεί όριο συναγερμού -- Οριακή τιμή 50 μg/m3 να μην υπερβαίνεται περισσότερες από 35 φορές το έτος Οι μετρήσεις γίνονται σε 24ωρη βάση

Προστασία βιοτόπων NATURA

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει μια σειρά οδηγιών με στόχο τη διατήρηση και προστασία της βιοποικιλότητας, όπως την Οδηγία 79/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των άγριων πτηνών και την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών ενδιαιτημάτων, οι οποίες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της περιβαλλοντικής πολιτικής μεταξύ των κρατών – μελών της. Με τις παραπάνω οδηγίες τονίζεται η ανάγκη για άμεση αντιμετώπιση της ραγδαίας συρρίκνωσης της βιοποικιλότητας, για αποκατάσταση και πρόληψη, καθώς και η σημαντικότητα της αειφόρου χρήσης των υπηρεσιών και φυσικών πόρων που προσφέρουν στον άνθρωπο τα οικοσυστήματα.

Βασικό εργαλείο προς την επίτευξη του στόχου αυτού, αποτελεί το Δίκτυο NATURA 2000, το οποίο προβλέπει τη δημιουργία προστατευόμενων περιοχών, υπό συγκεκριμένο πλαίσιο διαχείρισης, στις οποίες όχι μόνο προστατεύονται οι φυσικές περιοχές που είναι σημαντικές για σπάνια και κινδυνεύοντα είδη και οικοτόπους, αλλά ταυτόχρονα προσφέρεται καταφύγιο για άλλα κοινά είδη και ευαίσθητα οικοσυστήματα. Με πάνω από 25000 περιοχές που αφορούν το 17% του ευρωπαϊκού εδάφους, το Δίκτυο NATURA 2000 έχει σχεδόν ολοκληρωθεί στην ξηρά και πλέον περισσότερο βάρος πέφτει στη λειτουργία των περιοχών αυτών όχι ως αποκλεισμένες περιοχές αλλά ως ένα καλά συντονισμένο και συνεχές οικολογικό δίκτυο (οικολογικοί διάδρομοι, ζώνες μετάβασης κλπ). Δυστυχώς, δεν είναι ίδια η κατάσταση προστασίας του θαλάσσιου και παράκτιου χώρου. Το Δίκτυο NATURA2000 κρίνεται ιδιαίτερα ελλιπές σε ό,τι αφορά στην αναγνώριση κυρίως υπεράκτιων θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών. Ενδεικτικά, από τις 25000 φυσικές περιοχές, που καλύπτει το δίκτυο, μόνο 1800 είναι εν μέρει ή πλήρως θαλάσσιες περιοχές.

Στη χώρα μας, η ύπαρξη ενός σημαντικού βιολογικού πλούτου δεν μπορεί να οδηγεί στην επανάπαυση αλλά αντίθετα θα πρέπει να προκαλεί εγρήγορση για την προστασία του. Μερικά γενικού χαρακτήρα προβλήματα, όπως η αυθαίρετη και εκτός σχεδίου δόμηση, οι καταπατήσεις και οι πυρκαγιές σε δασικές και άλλες φυσικές περιοχές, η υπεραλίευση και η χρήση παράνομων και καταστροφικών μέσων αλίευσης, η ανεξέλεγκτη διάθεση και καύση σκουπιδιών, αποτελούν σημαντική απειλή για τη βιοποικιλότητα. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι η απουσία μιας διακηρυγμένης και συνεκτικής διατομεακής πολιτικής προστασίας της βιοποικιλότητας, που να αντιμετωπίζει τα προβλήματα, να δημιουργεί μηχανισμούς και εργαλεία και να συντονίζει τα διάφορα επίπεδα διοίκησης.

Είναι απαραίτητο να τονιστεί η οικονομική σημαντικότητα της βιοποικιλότητας. Δυστυχώς, χωρίς αυτή την προσέγγιση δεν γίνονται συνήθως αντιληπτά ή παραβλέπονται τα οφέλη της προστασίας της φύσης προς την κοινωνία, οπότε δεν αποτελούν και κριτήριο κατά την διαδικασία λήψης αποφάσεων. Πρέπει να προβληθεί, για παράδειγμα, ο τρόπος με τον οποίο η ανάκαμψη των οικοσυστημάτων και η διατήρηση της βιοποικιλότητας μπορεί να τονώσει την αλιεία (τόνωση αλιευτικών αποθεμάτων), τη φαρμακοβιομηχανία, την κτηνοτροφία και τη γεωργία (γενετική ποικιλότητα ειδών φυτικών και ζωικών οργανισμών), να προωθήσει τα πράσινα επαγγέλματα, να τονώσει τον συμβατό με τη βιώσιμη ανάπτυξη τουρισμό (οικοτουρισμός) και την τοπική οικονομία περιοχών (τοπικά προϊόντα), να προσελκύσει το ενδιαφέρον της εκπαιδευτικής και επιστημονικής κοινότητας, να προλάβει και να προστατέψει από ακραία φαινόμενα (π.χ. πλημμύρες), ώστε να οδηγήσει τελικά σε κοινωνικο-οικονομική αναζωογόνηση.

Κατά τη διαδικασία προσδιορισμού περιοχών προστασίας και λήψης διαχειριστικών σχεδίων, χρειάζεται απαραιτήτως η διαβούλευση και ενημέρωση των φορέων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Είναι αναγκαία η λήψη μέτρων που δεν επιβάλλονται «αυθαίρετα», αλλά αντίθετα προκύπτουν από συμμετοχικές διαδικασίες και δημιουργία κοινού οράματος μεταξύ άλλοτε συγκρουσιακών φορέων. Για παράδειγμα, η La Cassinazza της Ιταλίας, μια πλήρως αγροτική περιοχή, τελικά μεταμορφώθηκε σε περιοχή με θαμνώδη και δασική βλάστηση και αποτελεί πλέον εναλλακτικό τουριστικό προορισμό, οδηγώντας σε οικονομική ανάκαμψη την τοπική κοινωνία.

Πρόβλημα αποτελεί το γεγονός, ότι σε μια περιοχή NATURA2000 τις περισσότερες φορές κατά τη δημιουργία σχεδίων δράσης και ανάπτυξης υποδομών, οι προδιαγραφές που ορίζονται υπό το πρίσμα NATURA2000 φαίνεται ότι λαμβάνονται υπ’όψιν πολύ αργά ή μόνο στα χαρτιά. Φυσικά κάτι τέτοιο μπορεί να αποτελέσει πηγή συγκρούσεων, καθυστερήσεων αλλά και οικονομικής ζημίας. Παράδειγμα καλών πρακτικών αποτελεί το λιμάνι του Ρότερνταμ, όπου η προτεινόμενη επέκταση του λιμανιού σεβάστηκε από την αρχή τις προδιαγραφές που τίθενται από το Δίκτυο NATURA2000. Όπου οι δυσμενείς επιπτώσεις ήταν αναπόφευκτες δημιουργήθηκε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για αντισταθμιστικά μέτρα, όπως η δημιουργία παράκτιων καταφυγίων, αμμόλοφων και υγροτόπων, σε συνεργασία με ενδιαφερόμενους φορείς.

Το κλειδί της επιτυχίας σε κάθε περίπτωση, αναφορικά με την εφαρμογή και ουσιαστική υλοποίηση μέτρων προστασίας σε περιοχές Natura2000, όπου υπάρχει ανθρώπινη δραστηριότητα, είναι η ολοκληρωμένη εκτίμηση επιπτώσεων σε αρχικά στάδια σχεδιασμού και προγραμματισμού, καθώς επίσης η ύπαρξη και ουσιαστική λειτουργία ελεγκτικών μηχανισμών. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί η ανάγκη για προώθηση και ανταλλαγή καλών πρακτικών, σε εθνικό αλλά και διακρατικό επίπεδο. Επίσης, ο σχεδιασμός ενός έργου θα πρέπει να προκύπτει ύστερα από διαδικασίες διαβούλευσης όλων των εμπλεκόμενων φορέων, θεσμικών, τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο, περιβαλλοντικών οργανώσεων, τοπικών συλλόγων, ιδιωτικών επιχειρήσεων, πολιτών κ.α.. Τέλος, βαρύνουσας σημασίας είναι το θέμα της συνεχούς παρακολούθησης (monitoring) και αξιολόγησης δραστηριοτήτων σε περιοχές Natura, αλλά και γενικότερα σε ευαίσθητες περιοχές. Τα αποτελέσματα της παρακολούθησης με χρήση αντικειμενικών και κυρίως διατομεακών δεικτών (κοινωνικών, οικονομικών, οικολογικών, πολιτισμικών κτλ.) μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για πιο βελτιωμένες και αποτελεσματικές δράσεις απέναντι στη διατήρηση της βιοποικιλότητας και του περιβάλλοντος γενικότερα.

ΠΗΓΗ¨http://www.ep-empower.eu/LinkClick.aspx?fileticket=ctZqsKp4c%2f8%3d&tabid=४२४ http://www.ep-empower.eu/LinkClick.aspx?fileticket=ctZqsKp4c%2f8%3d&tabid=424

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

Με τον κύκλο νερού μπορούμε να καταλάβουμε με ποιόν τρόπο δημιουργείται το νερό που πίνουμε। Οταν βρέχει το νερό γεμίζει τις λίμνες και τα ποτάμια. Οταν έχουμε ζεστό καιρό και ήλιο το νερό αυτό θερμαίνεται και μετατρέπεται σε υδρατμούς. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται
ΕΞΑΤΜΙΣΗ και συμβαίνει όταν το νερό είναι πολύ ζεστό।
Το νερό σε μορφή υδρατμού μεταφέρεται με τον αέρα σε ψηλότερα στρώματα της ατμόσφαιρας όπου ψύχεται και μετατρέπεται σε σύννεφα। Το φαινόμενο ονομάζεται ΣΥΜΠΥΚΝΩΣΗ। Όταν τα σύννεφα δεν μπορούν να κρατήσουν περισσότερο νερό τότε το νερό πέφτει στην γή σαν βροχή ή χιόνι εάν έχουμε κρύο καιρό। Το νερό της βροχής απορροφάται από την γή ή καταλήγει στα ποτάμια και τελικά στην θάλασσα. Αυτό το νερό χρησιμοποιούμε με την κατάλληλη επεξεργασία πριν φτάσει στην θάλασσα για πόσιμο.

ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΜΕΛΙΣΣΕΣ, ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ

Περισσότερα από εκατό χιλιάδες ψάρια βρέθηκαν να επιπλέουν άψυχα στα νερά του ποταμού Άρκανσο στις Ηνωμένες Πολιτείες. . Αρκετά από αυτά δόθηκαν για ανάλυση αλλά οι ειδικοί δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν από τι πέθαναν.





Εκατόν εξήντα χιλιόμετρα μακρύτερα οι κάτοικοι το πρωί της πρωτοχρονιάς διαπίστωσαν με φρίκη ότι χιλιάδες πουλιά έπεσαν από τον ουρανό νεκρά, ενώ ακόμη χίλια πέθαναν στο έδαφος.

Κανείς δεν μπορεί να δώσει εξήγηση και ακούστηκαν και πάλι οι βλακείες περί ακραίων καιρικών φαινομένων .Δεν μας εξηγεί κανείς όμως πως πέθαναν τα πουλιά στο έδαφος και πως πέθαναν τα ψάρια.

Το θέμα δεν σταματά όμως εκεί. Στην Αϊτή στη λίμνη Αζουέϊ χιλιάδες ψάρια βρέθηκαν επίσης νεκρά, όπως και στη Φλώριντα στο Spurce Creek.

Σαν να μην έφτανε αυτό στον κόλπο Chesapeak μεταξύ της Virginia και της Maryland, βρέθηκαν περίπου δύο εκατομμύρια νεκρά ψάρια. Επίσης στην Manitoba του Καναδά βρέθηκαν χθες χιλιάδες νεκρά πουλιά και οι αρχές απέκλεισαν την περιοχή μέχρι να τα μαζέψουν.



Το ίδιο έγινε και στο New Jersey όπου χιλιάδες πουλιά έπεφταν νεκρά συνέχεια από τον ουρανό και κάλυπταν την περιοχή μέχρι εκεί που έφτανε το μάτι.

Προφανώς κάτι συμβαίνει και αυτό που συμβαίνει δεν οφείλεται στις βλακείες και τα ψέματα των μεγαλοοικολόγων αλλά έχει να κάνει με κάποιες από τις δραστηριότητες των "αφεντικών" τους.

Το όλο θέμα δεν είναι άσχετο ούτε με το ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός των μελισσών μειώνεται και σχεδόν έχουν αφανιστεί στις ΗΠΑ, ενώ τα ίδια έγιναν και σε πολλά μέρη της Νότιας Αμερικής

Κυριακή 9 Γενάρη, η πρώτη σποροφύτευση του 2011

Τόπος & ώρα συνάντησης:

παιδική χαρά Διώνης (οδός Πίνδου), 10:45 π.μ.

θα φυτέψουμε προβλαστημένους σπόρους ήμερης και χνοώδους βελανιδιάς, στις καμένες πλαγιές στα βόρεια του Πικερμίου, στο Δασαμάρι. Οι σπόροι προέρχονται από τις συλλογές των φθινοπωρινών μας εξορμήσεων στην Αττική καθώς και από την προσφορά του Απόστολου Τζογάνη (Σύλλογος Φίλων της Βελανιδιάς) με σπόρους από το βελανιδοδάσος Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας. Ολοι οι σπόροι έχουν διατηρηθεί σε χώμα περλίτη για να προβλαστήσουν.

Η δράση θα ξεκινήσει στις 11:00 π.μ. και θα διαρκέσει περίπου 2 ώρες.

Η διαδικασία της σποροφύτευσης έχει ως εξής:

1. Χρειάζεται να έχει ο καθένας/μία ένα σκαλιστήρι.

2. Θα μοιραστούν επί τόπου οι προβλαστημένοι σπόροι.

3. Σκάβουμε ένα λάκκο 5 εκατοστών και αφαιρούμε τις πέτρες ώστε το χώμα στο λάκκο να είναι όσο γίνεται πιο μαλακό.

4. Τοποθετούμε τον σπόρο πλαγιαστά και προσεκτικά ώστε να μη σπάσει η ρίζα. Σκεπάζουμε με χώμα και πιέζουμε ελαφρά από πάνω.

5. Σημαδεύουμε το σημείο της φύτευσης με ένα καλαμάκι (τα προμηθευτήκαμε ήδη από το σούπερ-μάρκετ).

6. Η απόσταση μεταξύ των λάκκων να είναι περίπου 4-5 μέτρα.



Δασαμάρι S.O.S  http://dasamarisos.blogspot.com/

«Δημήτρης Πικιώνης 1887-1968»

Δημήτρης Πικιώνης:

Ο «δάσκαλος» της ελληνικής αρχιτεκτονικής

«Ελιμπίσθηκα το ανέφικτο», ακούγεται σε σπάνια ηχογράφηση να λέει ο μεγάλος Έλληνας «τεχνίτης» Δημήτρης Πικιώνης. Το ανέφικτο έγινε εφικτό μέσα από το πλούσιο έργο που άφησε στις επόμενες γενιές. Ο άνθρωπος που ανέλαβε να διαμορφώσει τον τρόπο που οι Έλληνες περπατούν στην σκιά του αθηναϊκού ιερού βράχου ξαναζεί μέσα από το έργο του, το οποίο θα εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη από τις 15 Δεκεμβρίου 2010 ως τις 13 Μαρτίου του 2011.

Η έκθεση με τίτλο «Δημήτρης Πικιώνης 1887-1968» ετοιμάζεται να μας ταξιδέψει στο αρχιτεκτονικό αλλά και ζωγραφικό έργο του «ποιητή» του τοπίου, όπως έχει χαρακτηριστεί. Πριν απολαύσετε την έκθεση, το in2life σας «βουτά» στο έργο και την ζωή του Έλληνα δασκάλου, που τόσο επηρέασε τις επόμενες «φουρνιές» της εγχώριας τέχνης του χώρου.



Η ζωγραφική του Πικιώνη«Από την Φύση», «Αναμνήσεις από το Παρίσι», «Αρχαία», «Βυζαντινά», «Της Φαντασίας», «Λαϊκά» αυτές οι λέξεις ήταν γραμμένες σε φακέλους προσεκτικά τοποθετημένους στη μεγάλη ξύλινη κασέλα που είχε τοποθετήσει την αφανή του «περιουσία» ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Πικιώνης. Περιείχαν έργα ζωγραφικής, ταξινομημένα από τον ίδιο, τα πειστήρια μίας καθοριστικής περιόδου της ζωής του. Αυτό το υλικό, που ανακάλυψε η κόρη του Ανθή το 1958 όταν θα μετακόμιζε η οικογένεια από το πατρικό σπίτι της οδού Βιζυηνού (συνοικία Κυπριάδου - Άνω Πατήσια) παρουσιάζεται τον Δεκέμβριο στους χώρους του μουσείου Μπενάκη, διαρθρωμένο με τις ίδιες ενότητες στις οποίες χώρισε ο αρχιτέκτονας στο έργο του.



Τα έργα του πάνω σε χαρτί ή καμβά είναι ταυτόσημα με τα μέρη της εξίσωσης που αντανακλάται στο έργο του Δημήτρη Πικιώνη ως αρχιτέκτονα. Ο κώδικας που του επέτρεψε να εκλάβει την τέχνη την οποία έμελλε να υπηρετήσει, εκείνη της αρχιτεκτονικής. Με ίσως πιο ξεκάθαρη αναγωγή στο ζωγραφικό παρελθόν του, την πιο διάσημη παρέμβαση του στον αστικό ιστό: την διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου του ιερού βράχου της Ακρόπολης.



Η ζωγραφική ήταν μια τέχνη ήδη γραμμένη στο χρωμόσωμα της οικογένειας του: ο πατέρας του ζωγράφιζε ερασιτεχνικά. Ο ίδιος όπως θυμόταν από τα χρόνια που ξεκινούσε η μνήμη του «όταν κάποτε ένας θειος μου, απλός άνθρωπος, με παρακάλεσε να του ζωγραφίσω ένα γαϊδουράκι, το 'κανα αποσπώντας των άλλων τον έπαινο, μένοντας όμως εγώ με την υπόνοια πως, παρά την αληθοφάνειά του, χρειαζόταν κάτι άλλο για να καταξιώσει την έκφρασή του».



Το υλικό μιας ζωής... σε έκθεσηΤα περισσότερα έργα του Δημήτρη Πικιώνη που παρουσιάζονται στην έκθεση είναι σχέδια –πολλά απ' αυτά σε πολύ μικρά χαρτάκια. Υπάρχουν επίσης λάδια σε χαρτόνι ή μουσαμά καθώς και ακουαρέλλες, παστέλ και κολάζ. Τα μεγαλύτερων διαστάσεων φτάνουν στο μέγεθος 60 x 70 εκατοστά. Η Ανθή Πικιώνη αφοσιώθηκε στη συγκέντρωση, μελέτη και ταξινόμηση του αρχείου του αλλά και κάθε προσιτής γραπτής αναφοράς στο έργο του, παραχωρώντας τα στο Μουσείο Μπενάκη.



Στην έκθεση θα παρουσιαστούν όλες οι αρχιτεκτονικές μελέτες και οι ζωγραφικές δημιουργίες του Πικιώνη «Ζωγραφική, γλυπτική, αρχιτεκτονική, κείμενα, λαογραφικές μελέτες, διδασκαλία. Τότε μόνο θα γίνει αντιληπτό ότι το έργο αυτό είναι αδιαίρετο και όπως Οι διάφορες πλευρές του αλληλοφωτίζονται και συγκλίνουν σ' ένα καθορισμένο πνευματικό μήνυμα, αποκαλύπτουν ένα λίγο πολύ στέρεο και συγκεκριμένο όραμα» σημειώνει για τον πολυπράγμωνα ο αρχιτέκτων - πολεοδόμος Παναγής Ψωμόπουλος.



Όπως έλεγε ο Δημήτρης Πικιώνης «Η κατάχρηση του νοήματος της τέχνης απαιτεί βαθύ στοχασμό και λεπτότητα διαισθητικής δυνάμεως, ώστε ο προσήλυτος να εισχωρήσει με καιρό και με κόπο ως το άδυτο όπου θα του αποκαλυφθεί η εσώτερη αλήθεια. Τούτο το δρόμο πάσχισα να διανύσω κι εγώ μ' όσες δυνάμεις διέθετα».



* Το ζωγραφικό έργο του Δημήτρη Πικιώνη, στις ενότητες που ο ίδιος είχε προσδιορίσει παρουσιάζεται στο κεντρικό κτήριο του Μπενάκη (Κουμπάρη 1, Κολωνάκι). Πρόκειται για το πρώτο από τα δύο μέρη της έκθεσης. Η δεύτερη ενότητα είναι αφιερωμένη στο σύνολο του αρχιτεκτονικού του έργου.

Η (καλλιτεχνική) πορεία μιας ζωήςΤο 1903 ο Δημήτρης Πικιώνης αποφοίτησε από το Γυμνάσιο και συνάμα έπρεπε να επιλέξει το επάγγελμα που θα ακολουθούσε στην ζωή του. Το 1904 γράφτηκε στο Πολυτεχνείο. Απέναντι του βρισκόταν η Σχολή Καλών Τεχνών. Δεν μπορούσε να αποφύγει την εσωτερική του έλξη για την τέχνη που του αναστάτωνε την ύπαρξη. Σχετίστηκε φιλικά με τον σπουδαστή τότε Ντε Κύρικο συζητώντας μαζί του όπως θυμόταν «ώρες μακριές κάτω από τις στοές του Πολυτεχνείου για τη Ζωγραφική και τα μελλοντικά σχέδιά μας».

Το 1906 εφοδιασμένος μ' ένα συστατικό γράμμα χτύπησε την πόρτα του εργαστηρίου του μία δεκαετία μεγαλύτερου του Κωνσταντίνου Παρθένη. «Του έδειξα κάποια έργα μου, που τα επαίνεσε, κι η πρώτη ερώτηση που μού 'κανε ήταν αν έχω διαβάσει κανένα εγχειρίδιο χρωμάτων κι αν ξέρω τα συμπληρωματικά. Μου σύστησε επίσης να διαγράφω τα όρια των αντικειμένων με ακρίβεια, καθώς και τα όρια των τόνων» θυμόταν. Ήταν ο πρώτος του μαθητής και όπως έλεγε «ήμουν ευτυχισμένος, είχα βρει έναν παιδευτή κι έναν δάσκαλο στην τέχνη».



Έπεισε τον πατέρα του πως πρέπει να ασχοληθεί με την ζωγραφική και το 1908 βρέθηκε στο Μόναχο. Για εκείνη την περίοδο ανέφερε «εδούλευα αδιάκοπα στο σχέδιο και στη γλυπτική, μα αισθανόμουν πως ο δρόμος που ακολουθούσα ήταν μακρύς, πολύ μακρύς». Λίγο καιρό ύστερα, γνωρίζεται με τον Γιώργο Μπουζιάνη «Γινήκαμε επιστήθιοι φίλοι και κάθε βράδυ συναντιόμαστε και μιλούσαμε για την Τέχνη» σημείωνε ο ίδιος, ενώ ο Μπουζιάνης για τα ιδιαίτερα συστατικά της φιλίας τους έγραψε σε μία επιστολή του το 1958 «πάντα κι η ομιλία του και η ζωγραφική του είχαν κάτι που έμοιαζε με πειραματισμό. Ποτέ μια συνομιλία δεν έφτανε σε ένα απόλυτο συμπέρασμα. Πάντα σταματούσε σ' ένα σημείο που απαιτούσε μια συνέχεια. Έμενε κάτι το αόριστο. Και ακριβώς αυτό το αόριστο, η ανάγκη της συνέχειας, κρατούσε το φιλικό μας δεσμό ζωντανό που όλο και βαθύτερος γινότανε».



Εγκατάλειψε το Μόναχο για το Παρίσι όταν αντίκρισε έργα του Πωλ Σεζάν, είπε τότε μέσα του «Η Ζωγραφική , η αληθινή Ζωγραφική, είναι αυτή. Το σωστό σχέδιο, επίσης». Αργότερα στην Ελλάδα ζωγράφιζε με σκοπό του αυτή η άσκηση να πιστοποιήσει ό,τι θεωρητικά κατείχε για την τεχνική του Σεζάν. Στο Παρίσι σπουδάζει σχέδιο και ζωγραφική στην Académie de la grande Chaumiére. Παράλληλα, γράφεται στο εργαστήριο του αρχιτέκτονα G. Chifflot και παρακολουθεί το μάθημα των αρχιτεκτονικών συνθέσεων στην École des Beaux Arts.



Όμως τότε ένιωσε πως ο δρόμος που ακολουθούσε ήταν «μακρύς, μακρύτερος απ' τις συνθήκες μου τις οικονομικές. Τα χρέη που θα είχα ν' αντιμετωπίσω στο γυρισμό μου ήταν σκληρά». Νιώθοντας πως βρίσκεται σε στενωπό πήρε την απόφαση να αφιερώσει το υπόλοιπο του χρόνου στη μελέτη της Αρχιτεκτονικής, και όπως σημείωνε «αγόρασα τ' απαιτούμενα βιβλία, και μια μέρα πήρα το δρόμο για ένα εργαστήριο Αρχιτεκτονικής. Δεν ντρέπομαι να μιλήσω για όλ' αυτά, όπου δείχνουν πως μέσα στη φύση μου δεν ήταν η Αρχιτεκτονική το πραγματικό κέντρο των κλίσεών μου».



Ο αρχιτέκτων που ζωγράφιζεΗ συνέχεια της πορείας του βρίσκεται στο σχεδιαστήριο του αρχιτέκτονα. Όμως στην κάθε του εργασία το «μικρόβιο» του ζωγράφου πάντα υπήρχε. Ο Πικιώνης δε θέλησε ποτέ να παρουσιάσει το ζωγραφικό του έργο. Τα μόνα ζωγραφικά σχέδια που έδωσε να δημοσιευτούν ήταν στο περιοδικό "Ζυγός" το 1958. Ίσως, όπως σημειώνει η κόρη του Ανθή που ανακάλυψε τον θησαυρό, θεώρησε ότι η ζωγραφική του ήταν «απλά μια άσκηση για την διαμόρφωση της συνεχώς διαφοροποιούμενης καλλιτεχνικής του εμπειρίας».



Η θέα που άφησε ανοικτή σε αυτό το κομμάτι της ζωής του, ήταν ταν έξι έργα του που είχε επιλέξει να συνυπάρχουν μαζί με τους πίνακες κορυφαίων ελλήνων ζωγράφων και φίλων του. Όπως θυμάται ο εικαστικός Παναγιώτης Τέτσης που στα δεκαπέντε του χρόνια, τον πρώτο χειμώνα του Πολέμου, επισκέφτηκε το σπίτι του: «στον ελεύθερο τοίχο μεταξύ γραφείου και διαδρόμου υπνοδωματίων, στον πιο μεγάλο της τραπεζαρίας, εκεί που δεν παρεμβάλλονται ανοίγματα, στη μέση μία σερβάντα και πάνω απ' αυτήν μια νεκρή φύση του Χατζηκυριάκου. Πλάι, αριστερά και δεξιά ανά δύο τοπία μικρών διαστάσεων, έργα του Πικιώνη». Τα οποία και χαρακτηρίζει ως «έργα μιας ωραίας ζωγραφικής και αντιλήψεως η οποία πλησίαζε εκείνη του Σεζάν και την οποία θα ήθελα τότε να μπορούσα να προσεγγίσω και να την φτάσω».



Τριάντα έξι χρόνια μετά την ανάμνηση του Παναγιώτη Τέτση, την ζωγραφική κληρονομιά που έκρυψε ο Πικιώνης στη κασέλα είδε ο Γιάννης Τσαρούχης, ο οποίος και αναγνώρισε τις επιρροές του Σεζάν λέγοντας «όταν οι άλλοι αντιγράφουν τους ακαδημαϊκούς με το σουξέ τους ο Πικιώνης μένει ανεπηρέαστος και με τα τοπία του τα ελληνικά προσπαθεί να βρει την ουσία της σκέψεώς του. Να αποδώσει την Ελλάδα ουσιαστικά, φτάνει να προϊδεί την αφηρημένη τέχνη• κυνηγώντας το καλό, βρίσκει το Ελληνικό».



Ενώ αυτή η συλλογή όπως συνέχιζε ο Γιάννης Τσαρούχης είναι συγχρόνως τα σχέδια «ενός αρχιτέκτονα τα οποία θα συμπληρωθούν από μια αρχιτεκτονική ανάλογη. Ξεκινάει από το Τοπίο για να φθάσει στην Αρχιτεκτονική και η Αρχιτεκτονική γι' αυτόν είναι Ποίημα στο οποίο οι πρακτικές ανάγκες και λύσεις στοιχειωδώς εξυπηρετούνται. Η ζωγραφική του εκτός από την ποιότητά της είναι υπέροχη, είναι συγχρόνως η καλύτερη προετοιμασία στην αρχιτεκτονική του».



Η διαδρομή μιας εμβληματικής μορφής Ο Δημήτρης Πικιώνης γεννήθηκε το 1887 στην Ερμούπολη της Σύρου, ενώ οι γονείς του κατάγονταν από τη Χίο, και μεγαλώνει στον Πειραιά. Το 1906 γίνεται ο πρώτος μαθητής του Κωνσταντίνου Παρθένη ενώ το 1908 παίρνει το δίπλωμα του Πολιτικού Μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο.



Ανήσυχο πνεύμα, φεύγει για το Μόναχο και στη συνέχεια για το Παρίσι, όπου σπουδάζει σχέδιο και ζωγραφική στην Académie de la grande Chaumiére. Παράλληλα γράφεται στο εργαστήριο του αρχιτέκτονα G. Chifflot και παρακολουθεί το μάθημα των αρχιτεκτονικών συνθέσεων στην École des Beaux Arts.



Πλήρως καταρτισμένος, επιστρέφει στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του ’10 και αρχίζει τις πρώτες μελέτες για την αρχιτεκτονική της νεοελληνικής παράδοσης. Την επόμενη δεκαετία διορίζεται Επιμελητής του Καθηγητή Α. Ορλάνδου στο μάθημα της Μορφολογίας της Αρχιτεκτονικής και Ρυθμολογίας, ενώ στην συνέχεια ονομάζεται έκτακτος Καθηγητής του Ε.Μ.Π. στην έδρα της Διακοσμητικής, ενώ παράλληλα δουλεύει πάνω σε διάφορα αρχιτεκτονικά και ζωγραφικά έργα. Το 1966 εκλέγεται τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (τάξη Γραμμάτων και Τεχνών) στην Έδρα της Αρχιτεκτονικής. Πεθαίνει τον Αύγουστο του 1968.



Η «ποιητική» αρχιτεκτονική του Δ. Πικιώνη Το αρχιτεκτονικό ταξίδι του Δημήτρη Πικιώνη ξεκινά το 1921, οπότε και αναλαμβάνει να χτίσει την οικία Μωραΐτη στις Τζιτζιφιές. Πρόκειται για οικοδόμημα με χαρακτήρα αττικής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Στα επόμενα εικοσιπέντε χρόνια, τις «βαλίτσες» του έργου του γεμίζει με το Δημοτικό σχολείο στα Πευκάκια, το Πειραματικό σχολείο Θεσσαλονίκης, το Θερινό Θέατρο Κοτοπούλη και την πολυκατοικία της οδού Χέυδεν. Για τις προσόψεις που σχεδίασε, ο τύπος της εποχής γράφει χαρακτηριστικά: «Για πρώτη φορά… νιώθουμε αγάπη για το τσιμέντο!»

Παράλληλα, έχει αναλάβει μεταξύ άλλων τα σχέδια του Δελφικού Κέντρου, το περίπτερο ειδών λαϊκής τέχνης και αργότερα τον οικισμό της Αιξωνής και τον παιδικό κήπο της Φιλοθέης. Φυσικά, εκτός από τις εφαρμογές της τέχνης του, ως γνήσιος μελετητής, επιδίδεται στην ανάλυση της αρχιτεκτονικής της Ζαγοράς, της Καστοριάς και της Χίου.



Σχετικά με το ύφος του, ο Έλληνας αρχιτέκτονας Αλέξης Παπαγεωργίου αναφέρει σε δημοσίευμά του: «Ο Δημήτριος Πικιώνης είναι ένας πηγαίος Έλληνας αρχιτέκτων του οποίου το αυτόνομο ποιητικό και καλλιτεχνικό έργο πραγματοποιήθηκε κατά την μεταβατική εποχή της ανόδου, επικράτησης και τελικά αποδυνάμωσης του διεθνούς κινήματος του μοντερνισμού… Το έργο του, ενώ χαρακτηρίζει την εποχή του, δεν είναι επίκαιρο, αλλά διαχρονικό».

Σε αυτές τις γραμμές, λοιπόν, κινήθηκε το έργο του Πικιώνη. Συγκερασμός του μοντερνισμού με την παράδοση και παράλληλα «επιστροφή στην φύση» του τοπίου επεδίωξε να αποδώσει με τα σχέδιά του ο εμβληματικός δημιουργός.



Και φτάνουμε, φυσικά, στο έργο που χαρακτήρισε για πάντα την δημιουργικότητα του Πικιώνη, και δεν είναι άλλο από την διαμόρφωση του χώρου γύρω από την Ακρόπολη και τον λόφο του Φιλοπάππου. Το 1954, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δίνει στον Πικιώνη το ελεύθερο να διαχειριστεί τον ιστορικό αυτόν χώρο, όπως ο ίδιος θέλει. Το αποτέλεσμα; Δύο διαδρομές που επαναφέρουν τον επισκέπτη στην ιστορία αλλά και παράλληλα στην γήινη υπόσταση της πόλης.



Το στίγμα του «δασκάλου» Όπως αναφέραμε και προηγουμένως, αυτό που χαρακτηρίζει τον Δημήτρη Πικιώνη είναι η κριτική ματιά με την οποία διαχειρίστηκε τον μοντερνισμό και ο τρόπος με τον οποίο κατάφερε να τον ενσωματώσει στην παράδοση.



Και όχι μόνο αυτό, καθώς στην δημιουργία του συνυπάρχουν πάντα η τέχνη με την επιστήμη (είτε στο αρχιτεκτονικό του, είτε στο ζωγραφικό του έργο). Αναρωτηθήκαμε τι έχει κληροδοτήσει ο Δημήτρης Πικιώνης στην νεότερη γενιά αρχιτεκτόνων. «Βλέπουμε πως όλοι οι καθηγητές αρχιτεκτονικής από την δεκαετία του ’50 και μετά, αναφέρονται συνεχώς και με θέρμη στον Πικιώνη. Ανήκει σε εκείνους τους λίγους που θεωρούνται μεγάλοι δάσκαλοι», μας λέει ο Αλέξιος Βανδώρος, αρχιτέκτων και αρχισυντάκτης του ελληνικού περιοδικού GreekArchitects.gr.



Στην μνήμη όλων όσων πέρασαν έκτοτε από τις σχολές του Πολυτεχνείου, ο Δ. Πικιώνης έχει μείνει ως εμβληματική μορφή. «Ξέρουμε πως όταν γίνονταν τα έργα της διαμόρφωσης της περιοχής γύρω από την Ακρόπολη, ήταν εκεί κάθε μέρα, έχτιζε ο ίδιος, και είχε πάντα μαζί του τους φοιτητές του για να μαθαίνουν», αναφέρει ο κ. Βανδώρος.



Ενδιαφέρουσα προσωπικότητα το δίχως άλλο, ο Πικιώνης είχε μέσα του το καλλιτεχνικό «μικρόβιο», κάτι που αποδεικνύεται από την ενασχόλησή του με την ζωγραφική. «Η αρχιτεκτονική», άλλωστε, όπως μας λέει ο κ. Βανδώρος, «είναι η μόνη “τέχνη και επιστήμη” ταυτόχρονα. Θα έπρεπε να διδάσκεται στο Πολυτεχνείο ή στην Σχολή Καλών Τεχνών;»



Δημήτρης Πικιώνης 1887-1968 στο Μουσείο Μπενάκη Η απάντηση δίνεται από το πολυποίκιλο έργο του Πικιώνη, τμήμα του οποίου βρίσκεται στην κατοχή του Μουσείου Μπενάκη και θα αποτελέσει το αντικείμενο της έκθεσης Δημήτρης Πικιώνης 1887-1968 από τις 15/12/2010 ως τις 13/3/2011.



Στο πρώτο μέρος της έκθεσης παρουσιάζεται το ζωγραφικό του έργο στις ενότητες που ο ίδιος είχε προσδιορίσει: Από τη Φύση, Αναμνήσεις από το Παρίσι, Αρχαία, Βυζαντινά, της Φαντασίας, Λαϊκά. Όπως ο ίδιος ομολογεί στα Αυτοβιογραφικά του Σημειώματα, ήταν η ζωγραφική και όχι η αρχιτεκτονική, το πραγματικό κέντρο των κλίσεών του. Η ζωγραφική για τον Δημήτρη Πικιώνη αποτελούσε μάλλον προσωπική του υπόθεση και αφορούσε τη δική του καλλιτεχνική πορεία προς την ωρίμανση.



Στο δεύτερο μέρος της έκθεσης παρουσιάζεται το αρχιτεκτονικό του έργο, που περιλαμβάνει: την οικία Μωραΐτη (1921), την οικία Καραμάνου (1925), το Δημοτικό Σχολείο Λυκαβηττού (1932), το Θερινό Θέατρο Κοτοπούλη (1933),τα σχέδια για Δελφικό Κέντρο (1934), το Πειραματικό Σχολείο Θεσσαλονίκης (1933-1937), την Πολυκατοικία της Οδού Χέϋδεν (1936), το Περίπτερο Ειδών Λαϊκής Τέχνης (1938), το Ξενία των Δελφών (1951-1955), την Οικία-Εργαστήριο της γλύπτριας Φ. Μενεγάκη-Ευθυμιάδου (1949), την οικία Ποταμιάνου στη Φιλοθέη (1953-1955), τα σχέδια για τον οικισμό της Αιξωνής (1951-1955), την διαμόρφωση του χώρου γύρω από την Ακρόπολη και το λόφο του Φιλοπάππου (1954-1957) και τον Παιδικό Κήπο Φιλοθέης (1961-1965).



Επίσης θα παρουσιάζονται οι μελέτες του για την αρχιτεκτονική της Ζαγοράς και της Καστοριάς, τμήμα της μελέτης του για την Λαϊκή Αρχιτεκτονική της Χίου, τεύχη του περιοδικού «το 3ο Μάτι», στην σύνταξή του οποίου συνεργάστηκαν ο Δημήτρης Πικιώνης, ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Στρατής Δούκας, ο Σπύρος Παπαλουκάς, ο Σωκράτης Καραντινός, ο Τάκης Παπατσώνης, ο Μιχάλης Τόμπρος, ο Άγγελος Θεοδωρόπουλος καθώς και τεκμήρια των σχέσεών του με ανθρώπους όπως ο Giorgio de Chirico, ο Μπουζιάνης, ο Νίκος Χατζηκυριάκος – Γκίκας, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Άγγελος Σικελιανός, ο Lewis Mumford, ο Walter Gropius, ο Κωνσταντίνος Δοξιάδης, ο Νίκος Μητσάκης, ο Θουκυδίδης Βαλεντής κ.α.



Όπως αναφέρει και ο ίδιος στα Αυτοβιογραφικά του Σημειώματα: «Κι έπειτα οι άλλοι: ο Κόντογλους κι ο Παπαλουκάς κι ο αρχιτέκτων Μητσάκης, ο Στρατής Δούκας κι ο Βέλμος. Κι η νεότερη γενιά, ο Γκίκας, ο Τσαρούχης, ο Εγγονόπουλος, ο Διαμαντόπουλος. Πόσο γόνιμα μαθήματα έβγαζες από την αντίθεση τούτη των πνευματικών χαρακτήρων που αντιπροσώπευε ο καθένας τους! Ειλικρινά δεν ξέρω τι εγώ έδωσα σ’ αυτούς. Μα έχω συνείδηση του τι οφείλω στον καθένα τους…»

Info «Δημήτρης Πικιώνης 1887-1968»

Μουσείο Μπενάκη, Κτίριο οδού Πειραιώς (Πειραιώς 138 και Ανδρόνικου τηλ 210 345 3111)

Ώρες Λειτουργίας: Τετάρτη, Πέμπτη, Κυριακή: 10:00 - 18:00, Παρασκευή, Σάββατο: 10:00 - 22:00

Εισιτήριο: περιοδικές εκθέσεις 4 – 6 ευρώ

ΠΗΓΗ: http://www.in2life.gr/culture/art/articles/193002/article.aspx?singlepage=1

Η εποχή της Γρίπης έφτασε… Είμαστε έτοιμοι;

ΕΠΟΧΙΚΗ ΓΡΙΠΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΓΡΙΠΙΚΟΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ

Ο καλύτερος τρόπος για την αντιμετώπιση και προστασία από τον ιό της γρίπης   είναι η ενημέρωση!

Η γρίπη είναι μία ιογενής λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος, που οφείλεται στον ιό της γρίπης τύπου Α, Β ή Γ. Ο ιός της γρίπης τύπου Α είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος ιού γρίπης.

Στη χώρα μας, η περίοδος της εποχικής γρίπης είναι από Οκτώβριο έως και Απρίλιο, με πιθανή έξαρση από Δεκέμβριο έως και Φεβρουάριο.

Η γρίπη είναι εξαιρετικά μεταδοτική νόσος με σημαντική επίδραση στην ανθρώπινη υγεία, προσβάλλοντας ένα μεγάλο αριθμό ατόμων παγκόσμια.

Μεταδίδεται από άτομο σε άτομο με τα σταγονίδια, από φτάρνισμα ή βήχα ή από άμεση επαφή με μολυσμένα αντικείμενα από ρινοφαρυγγικές εκκρίσεις.

Τα συμπτώματα της γρίπης εισβάλουν αιφνίδια και περιλαμβάνουν κυρίως:

Πυρετό (συνήθως υψηλός) – Πονοκέφαλο – Κακή διάθεση – Αδυναμία – Βήχα – Πονόλαιμο – Καταρροή στη μύτη – Μυαλγίες – Έμετοι και Διάρροια (πιο συχνά στα παιδιά).

Διαρκεί 5 έως 7 ημέρες και συνήθως υποχωρεί χωρίς να προκαλέσει ιδιαίτερους κινδύνους για τους ασθενείς.

Σε μερικές όμως περιπτώσεις η γρίπη μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, όπως σοβαρές μικροβιακές λοιμώξεις, πνευμονία, βρογχίτιδα, ανάγκη εισαγωγής σε νοσοκομείο, ακόμα και θάνατο.

Ιδιαίτερα ευάλωτοι είναι τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και άτομα που παρουσιάζουν επιβαρυντικούς παράγοντες και χρόνια νοσήματα.

Η πρόληψη της γρίπης επιτυγχάνεται με:

* Εκπαίδευση όλων των ανθρώπων για τους τρόπους μετάδοσης και αποφυγής της.

Οι κλειστοί χώροι δημιουργούν τις πιο κατάλληλες συνθήκες μετάδοσης. Τα παιδιά τη σχολική περίοδο ιδιαίτερα, είναι εύκολος στόχος του ιού, λόγω του περιορισμένου και κλειστού χώρου που κινούνται.

 Στην πρόληψη και μείωση των κρουσμάτων, παίζει ρόλο ο τακτικός και σωστός αερισμός των χώρων, η τήρηση των κανόνων υγιεινής στο σχολείο και στο σπίτι…

* Εμβολιασμός με το αντιγριπικό εμβόλιο. 

Στην Ελλάδα ο εμβολιασμός για την εποχική γρίπη, έχει ήδη ξεκινήσει με έμφαση στα παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως 5 ετών και στις ομάδες υψηλού κινδύνου.

Απευθυνθείτε στο Παιδίατρο του παιδιού σας για να σας ενημερώσει και να σας συμβουλέψει και μη διστάζετε να του εκφράζεται, οποιαδήποτε απορία και αν έχετε.

Επομένως είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τη γρίπη, μόνο με τα κατάλληλα όπλα, την ενημέρωση και το αντιγριπικό εμβόλιο.

Γαρυφαλλιά Κυρουσή

Παιδίατρος

Επιμελήτρια Ιατρικού Κέντρου Αθηνών

Επικοινωνία:

Λεωφ. Σουνίου 61, Μαρκόπουλο

Κιν.  6932 031230 ,  Τηλ. 22990 23456

Κάθε χρόνο η εποχική γρίπη κάνει την εμφάνιση της και προκαλεί ανησυχία και αγωνία κυρίως στους γονείς, για τους κινδύνους που ενδεχομένως δημιουργήσει στα παιδιά τους και για το τι θα πρέπει οι ίδιοι να κάνουν, για να τα προφυλάξουν.

Χιονόπτωση - Δριμύ ψύχος

Κατά τη διάρκεια του χειμώνα σημειώνονται στη χώρα μας χιονοπτώσεις που διαρκούν από μερικές ώρες μέχρι μερικές ημέρες και συχνά συνοδεύονται από χαμηλές θερμοκρασίες και ισχυρούς ανέμους.

Οι χιονοπτώσεις μπορεί να είναι τοπικές ή να επηρεάσουν μεγάλο μέρος της χώρας. Συνήθως, οι ισχυρότερες χιονοπτώσεις σημειώνονται στις βόρειες και ορεινές περιοχές της χώρας, όπου το χιόνι παραμένει για όλη σχεδόν τη χειμερινή περίοδο.

Χιονοθύελλα θεωρείται μια ισχυρή χιονόπτωση με παράλληλη επικράτηση πολύ ισχυρών ανέμων, που παρασύρουν το χιόνι με αποτέλεσμα την πολύ χαμηλή ορατότητα.

Το χιόνι δημιουργείται όταν οι παγοκρύσταλλοι οι οποίοι βρίσκονται σε νέφη όπου η θερμοκρασία βρίσκεται κάτω των 0°C, αρχίζουν να πέφτουν προς το έδαφος. Αν η θερμοκρασία του αέρα δεν είναι πολύ κάτω από το μηδέν, η εξωτερική επιφάνεια των παγοκρυστάλλων διατηρείται υγρή κι έτσι κατά την σύγκρουσή τους δημιουργούνται νιφάδες χιονιού ακανόνιστου σχήματος, ενίοτε αρκετών εκατοστών, οι οποίες πέφτουν με αργό ρυθμό.

Σε πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες (π.χ. στις πολικές περιοχές, στα μεγάλα υψόμετρα κ.α.), οι κρύσταλλοι δε σχηματίζουν νιφάδες, αλλά φτάνουν στο έδαφος με μορφή μικρών κόκκων πάγου. Αντίθετα, υψηλότερες θερμοκρασίες θα προκαλέσουν το λιώσιμο των νιφάδων, που θα φτάσουν στο έδαφος σαν βροχή ή σαν χιονόνερο.

Οι χιονοπτώσεις και οι χαμηλές θερμοκρασίες είναι δυνατόν να διαταράξουν έντονα την καθημερινή ζωή και να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στις μετακινήσεις, στη γεωργία και στην κτηνοτροφία καθώς και προβλήματα στην ηλεκτροδότηση, στην υδροδότηση και τις τηλεπικοινωνίες κυρίως των απομακρυσμένων περιοχών. Οι χιονοπτώσεις είναι συχνά επικίνδυνες τόσο για την οδήγηση όσο και για το βάδισμα. Τα περισσότερα ατυχήματα κατά τη διάρκεια μιας χιονόπτωσης αφορούν ατυχήματα μεταφοράς και πτώσεις πεζών λόγω της ολισθηρότητας.

Η καταπόνηση του οργανισμού και η πρόκληση καρδιακών προσβολών λόγω υπερβολικής άσκησης είναι επίσης δύο πιθανές αιτίες θανάτων που συνδέονται με την έντονη χιονόπτωση και τις χαμηλές θερμοκρασίες. Στους ηλικιωμένους, που ζουν μόνοι τους και συχνά κάτω από άσχημες συνθήκες διαβίωσης, αναφέρεται και το μεγαλύτερο ποσοστό θανάτων από υποθερμία ή από ασφυξία από τη χρήση ακατάλληλων θερμαντικών σωμάτων, που κατά την καύση εκπέμπουν μονοξείδιο του άνθρακα. Δεν είναι σπάνια η εμφάνιση πυρκαγιάς σε σπίτια λόγω της χρήσης εναλλακτικών πηγών θέρμανσης (άναμμα φωτιάς χωρίς τα κατάλληλα μέτρα προφύλαξης, απομάκρυνση της στάχτης χωρίς να έχει σβήσει, λειτουργία θερμαντικών σωμάτων σε ακατάλληλα σημεία του σπιτιού, κ.α.). Η κατάσβεση μιας πυρκαγιάς κατά τη διάρκεια τόσο έντονων καιρικών φαινομένων είναι πολύ δύσκολη, αφού το νερό μπορεί να έχει παγώσει στους σωλήνες ή μπορεί να είναι αδύνατη η πρόσβαση των πυροσβεστών στο σημείο.

ΠΗΓΗ : http://www.gscp.gr/ggpp/site/home/ws/promote/fisikes/fenomena/chionoptosi.csp

ΝΕΑ ΔΕΝΔΡΟΦΥΤΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΝΤΕΛΗ

Εθελοντισμός: στάση ζωής με ιδιαίτερες αξίες.

Την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντισμού, η ειδική ημέρα του έτους που ορίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 1985 για να τιμάται η ανυπολόγιστη συνεισφορά των εθελοντών σε όλο τον κόσμο.

 

Τη μέρα αυτή τιμώνται οι φιλότιμες προσπάθειες, η δύναμη και η φωνή των εθελοντών σε κάθε μέρος του πλανήτη.



Θεωρούμε ότι ο εθελοντισμός βοηθάει στην αντιμετώπιση των προβλημάτων και των κοινωνικών αδιεξόδων σήμερα και στο στόχο για τη δημιουργία και τη  διατήρηση μιας συγκροτημένης κοινωνίας.

Ένα πρότυπο πρόγραμμα εθελοντικών αναδασωτικών εργασιών στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας διοργανώνουν ο ΣΚΑΙ με τον Φορέα Διαχείρισης και το Δασαρχείο Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας, τη Δ/νση Αναδασώσεων Αττικής και το Παρατηρητήριο Πάρνηθα ( ΣΚΑΙ- WWF Ελλάς).



Οι εθελοντικές αναδασωτικές εργασίες θα ξεκινήσουν το Νοέμβριο 2010 και αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Μάρτιο του 2011. Τους μήνες Νοέμβριο – Ιανουάριο θα πραγματοποιηθούν σπορές και φυτεύσεις κεφαλληνιακής ελάτης. Τους μήνες Μάρτιο– Απρίλιο θα πραγματοποιηθούν περιποιήσεις φυτωρίων κεφαλληνιακής ελάτης και μαύρης πεύκης που φυτεύτηκαν προηγούμενες χρονιές.

Οι εργασίες ενδέχεται να παραταθούν, ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες που θα επικρατούν.

Όσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν εθελοντικά στις αναδασωτικές εργασίες μπορούν να συμπληρώσουν την αίτηση –δήλωση που θα βρουν στην ιστοσελίδα

http://parnitha.wwf.gr/Registration.aspx.

Οι εθελοντές που θα συνεισφέρουν εθελοντική εργασία θα πρέπει να παρακολουθήσουν υποχρεωτικά πρόγραμμα θεωρητικής εκπαίδευσης και πρακτικής εξάσκησης. Η θεωρητική εκπαίδευση θα γίνει με δύο τρόπους, σε εξ αποστάσεως σεμινάριο (e-learning) ή σε επιμορφωτικό σεμινάριο σε αίθουσα στους πρόποδες της Πάρνηθας. Η πρακτική εξάσκηση θα πραγματοποιηθεί στην Πάρνηθα τις ημέρες των εργασιών.

Οι εθελοντές που θα συμμετάσχουν στις αναδασωτικές εργασίες θα πρέπει να σέβονται τον κανονισμό λειτουργίας του Εθνικού Δρυμού.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ενημερωθείτε από την ιστοσελίδα parnitha.wwf.gr ή το Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας στα τηλέφωνα 2102478540, 2102445226.

Σχέδιο του UNEP για μείωση του ενεργειακού του αποτυπώματος

υιοθέτησε το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNEP).Ειδικότερα, το UNEP, που εδρεύει στο Ναϊρόμπι, ανακοίνωσε σειρά μέτρων που περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη μείωση των αεροπορικών ταξιδιών, της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας και της χρήσης χαρτιού.
Για την περίοδο 2010 – 2012, το UNEP δεσμεύτηκε ότι θα μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 3% σε ετήσια βάση, συγκριτικά με τα επίπεδα του 2009. Το μεγαλύτερο μέρος των ρύπων που εκπέμπει το UNEΡ οφείλεται στα αεροπορικά ταξίδια των εργαζομένων του τα οποία, βάσει της νέας στρατηγικής, θα μειωθούν κατά 3% ετησίως.
Τα περισσότερα ταξίδια θα γίνονται με τρένο, ενώ το UNEP θα επενδύσει περισσότερο στις νέες τεχνολογίες για τη διεξαγωγή τηλεδιασκέψεων.
Σε αυτό το πλαίσιο όλοι οι εργαζόμενοι θα εφοδιαστούν με υπηρεσίες και εργαλεία για on line επικοινωνία, ενώ μέσω του υπολογιστή τους θα μπορούν να συμμετάσχουν σε συνεδριάσεις.
Πέρα από τα οφέλη για το περιβάλλον, τα νέα μέτρα θα βοηθήσουν το UNEP να εξοικονομήσει περίπου 800.000 δολάρια τον χρόνο.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Αρτέμιδα

ΚΥΡΙΑΚΗ  24  ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ  2010 

 

 ΚΑΜΜΙΑ  ΚΡΙΣΗ ΔΕ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ  ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ

ΠΟΥ  ΘΕΤΟΥΝ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ  ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.

ΚΑΝΕΝΑ  ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ  ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ

ΑΠΟ ΤΗΝ  ΑΝΑΓΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ  ΥΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ.

 

   Σ’ όλη την  Ευρώπη, προστατευτικές  διατάξεις  και  λειτουργικοί περιορισμοί,  εξασφάλισαν την  αρμονική συνύπαρξη  των θιγόμενων  πολιτών με τα  αεροδρόμια.

   Σ’ όλη την  Ευρώπη, καθορίστηκαν  πλέον, συγκεκριμένες  υποχρεώσεις των  αεροδρομίων ώστε  να μειωθούν οι  επιπτώσεις στο  περιβάλλον από  την λειτουργία  τους.

   Αυτές περιλαμβάνουν  μεταξύ άλλων:

 

Επιβολή χαμηλών ορίων θορύβου.

Επιβολή προστατευτικών ωραρίων (νυχτερινό, αργίες, Σαββατοκύριακα)

Αυστηρό έλεγχο περιβαλλοντικής λειτουργίας ( βιολογικός καθαρισμός, ηχορύπανση, τοξικά απόβλητα, ατμοσφαιρική ρύπανση…..)          

  

Η αρνητική στάση  όμως, από την Διοίκηση του αεροδρομίου,  οδηγεί σε δυναμικές  διεκδικήσεις και  αγωνιστική παρουσία.ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ  ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ.

ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ -  ΑΥΤΑ ΠΟΥ Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ Η  ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΘΕΤΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΔΙΕΘΝΩΣ 

"Ξεσηκώνονται" οι δημότες της Αρτέμιδας και

διεκδικούν από την Υ.Π.Α και το Αεροδρόμιο,  

την εξάλειψη των βλαβερών και επικίνδυνων επιπτώσεων

Την Κυριακή 24 Οκτωβρίου, οι δημότες της πόλης μας, ξεσηκώνονται και διεκδικούν

από την Υ.Π.Α και  το Αεροδρόμιο,  την  εξάλειψη των βλαβερών και επικίνδυνων 

ΟΛΟΙ  ΜΑΖΙ  ΤΗΝ  ΚΥΡΙΑΚΗ  24  ΟΚΤΩΒΡΗ  2010  ΚΑΙ  ΩΡΑ  10.00μμ 

ΣΤΟ  ΣΟΥΠΕΡ  ΜΑΡΚΕΤ  Γ  Ε Γ Ο Σ

 ΝΑ  ΜΗΝ ΛΕΙΨΕΙ  ΚΑΝΕΙΣ

Η  ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

ΜΕ  ΤΗΝ  ΣΥΜΦΩΝΗ  ΓΝΩΜΗ  ΤΗΣ  ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ  ΣΥΛΛΟΓΩΝ  ΚΑΙ  ΤΩΝ  ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ  ΔΗΜΑΡΧΩΝ

επιπτώσεων  που προκύπτουν για  την πόλη μας από  την λειτουργία του.

    Η αδιαφορία του  Υ Π Ε Κ Α  για την εφαρμογή  ορίων θορύβου,  η ολιγωρία και  εν τέλει

η άρνηση της Υ.Π.Α  για την εφαρμογή νέων διαδικασιών  από-προσγειώσεων και  τέλος 

οι  παρασκηνιακές ενέργειες  του Δ.Α.Α με στόχο  την συντήρηση  αυτής της απαράδεκτης

κατάστασης, οδήγησαν Δήμο, φορείς και δημότες σε γενικό ξεσηκωμό.

    Οι επιλογές που  έχουμε  είναι  μόνο μια :  Η   Ν Ι Κ Η.

    Μόνο έτσι θ’  ανοίξουν τ’ αυτιά   των υπευθύνων.

    Μόνο έτσι αυξάνονται  οι πιθανότητες  να βελτιώσουμε  την καθημερινότητά  μας.

    Ο αγώνας μας  είναι δίκαιος  και γι’ αυτό  θα είναι  Ν  Ι Κ Η Φ Ο  Ρ Ο Σ.

Για χάρη των πουλιών έσβησαν τα φώτα σε ουρανοξύστες της ΝΥ

Σύμφωνα με εκτιμήσεις περίπου 90.000 πουλιά κάθε χρόνο σκοτώνονται στη πόλη της Νέας Υόρκης, λόγω των υψηλών γυάλινων και φωτισμένων κτιρίων.

Ένα μεγάλος αριθμός των ουρανοξυστών της Νέας Υόρκης θα σβήνουν τα φώτα τους κατά τη διάρκεια της νύχτας, προκειμένου να προστατεύσουν τα αποδημητικά πουλιά που χτυπούν στις κορυφές τους.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του BBC, το πρόγραμμα «lights out» της περιβαλλοντικής οργάνωσης NYC Audubon, θα αρχίσει να ισχύει από την 1η Νοεμβρίου, όταν τα αποδημητικά πουλιά έχουν ολοκληρώσει τις μετακινήσεις τους. Σύμφωνα με εκτιμήσεις περίπου 90.000 πουλιά κάθε χρόνο σκοτώνονται στη πόλη της Νέας Υόρκης, λόγω των υψηλών γυάλινων και φωτισμένων κτιρίων.
Τα υψηλά φωτισμένα κτίρια της Ν. Υόρκης αποπροσανατολίζουν τη νύχτα τα αποδημητικά πουλιά, σύμφωνα με την περιβαλλοντική οργάνωση NYC Audubon. Τα μέλη της εν λόγω οργάνωσης ζητούν από τους ενοίκους των ουρανοξυστών να σβήνουν τα φώτα μέσα στα σπίτια τους, ιδίως μετά τα μεσάνυχτα έως τα ξημερώματα.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που αφορούν στον Καναδά, «κάθε χρόνο σκοτώνονται στη Βόρεια Αμερική από την πρόσκρουση σε κτίρια περισσότερα πουλιά από εκείνα που χάθηκαν ύστερα από το ναυτικό ατύχημα του Exxon Valdez, όπου σκοτώθηκαν 250.000 πουλιά», ενώ, σύμφωνα με έρευνα του Field Museum του Σικάγο, όταν τα φώτα σβήνουν καταγράφεται μείωση στους θανάτους των πτηνών που αγγίζει το 83%.

ΠΗΓΗ :http://blog.kapsimo.net/2010/09/ta-poulia-sbhnoun-ta-fwta-stous-ourano3ystes-ths-n-yorkhs/

Οι ουρανοξύστες της Αθήνας:

Η πόλη που γέννησε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό έχει το προνόμιο να κοιτάει αφ’ υψηλού τις υπόλοιπες πρωτεύουσες του κόσμου. Μεταφορικά μόνο αποκτά αυτό το δικαίωμα λόγω της ιστορίας της, καθώς στην κυριολεξία, οι Αθηναίοι μέσα από τα κτίριά τους δεν απολαμβάνουν θέα από (πολύ) ψηλά.

Την απουσία ψηλών κτιρίων την αντιλαμβάνεται κανείς με μια ματιά στην πανοραμική θέα της Αθήνας. Αν κοιτάξουμε την πόλη από τον Λυκαβηττό, θα δούμε ότι λίγα είναι τα κτίρια που ξεχωρίζουν από το τσιμεντένιο επίπεδο των πολυκατοικιών. Αυτή την εικόνα αντικρίσαμε και αναρωτηθήκαμε ποια είναι τα ψηλότερα κτίρια, που αποτελούν εξαίρεση στον «χαμηλό» κανόνα. Ψάξαμε και βρήκαμε πως το καθένα από αυτά κρύβει τη δική του ιστορία.



Οι «κορυφές» της Αθήνας

Σε αυτή την «λίγκα» ανήκουν γύρω στα 25 κτίρια του λεκανοπεδίου Αττικής, τα οποία χτίστηκαν την περίοδο 1968-1980 και απλώνουν κατακόρυφα τους ορόφους τους σε ύψος από 33 ως 103 μέτρα από τη γη.



Οι περισσότεροι από αυτούς ατένισαν τον αττικό ουρανό χάρη στην απελευθέρωση του ύψους δόμησης κατά την περίοδο της χούντας. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’80, το αναπτυξιακό πλάνο της Ελλάδας έδωσε χώρο στην κατασκευή ψηλών κτιρίων, τα οποία θα προσέδιδαν στην πρωτεύουσα της χώρας τον μοντέρνο χαρακτήρα που αρμόζει σε κάθε αυτάρεσκη μεγαλούπολη. Ως το 1967, το επιτρεπόμενο ύψος άγγιζε τα 35 μέτρα, όριο που μειώθηκε στις μέρες μας στα 27 μέτρα, βάζοντας φρένο στην οικοδόμηση των περήφανων «πύργων».



Παρ’ όλα αυτά, οι Αθηναίοι έχουν καθημερινά την ευκαιρία να περάσουν δίπλα από τα άνω των 27 μέτρων κτίρια που πρόλαβαν να κτισθούν στην δεκαπενταετία του «ιλίγγου», η οποία άφησε κληρονομιά μερικά σημεία «υπεροχής» στο κέντρο κυρίως της πόλης. Ιδού τα κορυφαία –στην κυριολεξία- κτίρια της Αττικής και ολόκληρης της χώρας:



1. Ο Πύργος των Αθηνών

Η εταιρία «Αλβέρτης-Δημόπουλος ΑΕ» ανέλαβε στις αρχές του 1968 να εκπλήξει τους Αθηναίους, με μία επιγραφή στο τότε όριο του κέντρου της πόλης, στη συμβολή της Μεσογείων και της Βασιλίσσης Σοφίας, που ανέγραφε με στόμφο «Ανέγερσις ουρανοξύστου – Πύργος Αθηνών». Μέχρι τότε το ψηλότερο κτίριο που μπορούσε να δει κάποιος ήταν το ξενοδοχείο Χίλτον. Το 1971, όμως, τα σκήπτρα πήρε ο ολοκαίνουριος «Πύργος», ο οποίος υπήρξε για την εποχή του ένα από τα πιο μεγαλεπήβολα κτίρια της Ευρώπης.



Από τότε πολλή κριτική έχει ασκηθεί στη μινιμαλιστική αισθητική των σχεδίων του Ιωάννη Βικέλα, αλλά με τα χρόνια, ο Πύργος των Αθηνών απέκτησε τον χαρακτήρα ορόσημου για το αστικό τοπίο της πόλης. Με ύψος 103 μέτρα και 28 ορόφους, το «κτίριο-κουτί» με το μικρότερο αδελφάκι του ύψους 65 μέτρων δίπλα του, στεγάζει γραφεία και καταστήματα, τα οποία χαίρονται την απρόσκοπτη θέα προς κάθε κατεύθυνση.



2. Ο Πύργος του Πειραιά Το αντίπαλο δέος του Πύργου των Αθηνών αποφασίστηκε να υψωθεί στον Πειραιά, στη θέση του παλιού Ρολογιού του λιμανιού. Αυτός είναι ίσως και ο λόγος που οι Πειραιώτες δεν είδαν –και εξακολουθούν να μη βλέπουν- με καλό μάτι το μεγαθήριο που ορθώθηκε στα μέρη τους κατά την επταετία της δικτατορίας.



Με ύψος 84 μέτρα και 22 ορόφους στο «βιογραφικό» του, ο Πειραϊκός Πύργος θα μπορούσε να αποτελεί την εμπορική καρδιά του επινείου της Αθήνας. Ωστόσο, ο σφυγμός του χρήζει άμεσης ιατρικής παρακολούθησης, αφού στέκει αγέρωχος και εγκαταλειμμένος τα τελευταία χρόνια, με μηδαμινή αξιοποίηση των δεκάδων χιλιάδων τετραγωνικών του μέτρων. Ο «γίγαντας-φάντασμα», που υποτίθεται ότι στεγάζει εμπορικές επιχειρήσεις, καλωσορίζει ανθρώπους μόνο στους δύο πρώτους ορόφους του, αφήνοντας τα υπόλοιπα πατώματα, από όπου η θέα προμηνύεται εκπληκτική, στην εξουσία της σκόνης.



Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, έγιναν συντονισμένες προσπάθειες για ένα αρχιτεκτονικό φιλί της ζωής στον Πύργο. Με πρωτεργάτη τον αρχιτέκτονα κ. Αλέξιο Βανδώρο, το GreekArchitects.gr, στο οποίο είναι αρχισυντάκτης, και η DuPont κήρυξαν ανοιχτό διαγωνισμό ιδεών για την ανάδειξη της πρόσοψης του Πύργου.



«Στην αρχή, όπως γίνεται συνήθως, υπήρξε ένας εναγκαλισμός από την τοπική ηγεσία», λέει στο in2life ο κ. Βανδώρος. Οι ιδέες πολλές και η δημιουργική φαντασία αρχιτεκτόνων, μηχανολόγων, φοιτητών, graphic designers έφερε στο φως αρκετές προτάσεις για την αξιοποίηση του πύργου-φάντασμα. Ωστόσο, «οι υπεύθυνοι εξαφανίστηκαν μόλις ήρθε η ώρα να βάλουν κάποια χρήματα στο σχέδιο», αναφέρει ο κ. Βανδώρος, καταλήγοντας: «Ο διαγωνισμός έμεινε σε επίπεδο ιδεών, στην πράξη δεν θα γίνει τίποτα στον Πύργο».



3. Πύργος «Απόλλων» Στην οδό Ριανκούρ στους Αμπελόκηπους, ο ολύμπιος θεός ατενίζει την περιοχή της οδού Πανόρμου από τα 80 μέτρα, στα οποία βρίσκεται η ταράτσα του Πύργου. Ο «Απόλλωνας» είναι το ψηλότερο κτίριο κατοικιών της πόλης, αποτελώντας άλλο ένα δείγμα της μεγαλομανίας της χουντικής αρχιτεκτονικής.



Στους διαδρόμους του κτιρίου κινούνται καθημερινά κάτοικοι και ιδιοκτήτες γραφείων που βρήκαν ένα «ταπεινό» κεραμίδι στη σκιά του «Απόλλωνα». Παρ’ όλα αυτά, την παράσταση της οδού Ριανκούρ 64 κλέβει, όχι το ύψος του κυβιστικού –αδιάφορης αισθητικής κατά την γνώμη μας- οικοδομήματος, αλλά η ιστορία προλήψεων που κρύβεται στον μυστηριώδη 13ο όροφο.



Αν μπει κανείς στο ασανσέρ του «Απόλλωνα», θα παρατηρήσει πως μετά το κουμπί του 12ου ορόφου, ακολουθεί αυτό του 14ου. Οι κατασκευαστές δεν ήταν κακοί στην αριθμητική, αλλά η εποχή ήταν κατάλληλη για να ευδοκιμήσουν οι προλήψεις για τον αριθμό 13. Οι ιδιώτες που έσπευσαν να αποκτήσουν ένα διαμέρισμα στο 80μετρο κτίριο, δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση να μείνουν στον γρουσούζικο όροφο με τον αριθμό 13. Γι’ αυτό, ακόμα και τώρα, το ασανσέρ δεν σταματά στο συγκεκριμένο πάτωμα.



Ο ανελκυστήρας εκσυγχρονίστηκε, οι πόρτες της εισόδου λειτουργούν με φωτοκύτταρο, αλλά παρ’ όλα αυτά, το κουμπί «13» λάμπει ακόμα δια της απουσίας του. «Ο 13ος όροφος κατοικείται κανονικά πλέον, απλά δεν υπάρχει πρόσβαση με το ασανσέρ», μάς εκμυστηρεύεται ο κ. Σαρρής, θυρωρός του Πύργου. Λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν την ιστορία του «φυλακισμένου» ορόφου ή που πλησιάζουν για να θαυμάσουν το ύψος του κτιρίου, όπως μάς λέει ο κ. Σαρρής από το θυρωρείο του «Απόλλωνα», το οποίο λειτουργεί επί 24ώρου βάσης.



4. Atrina Center

Το εμπορικό κέντρο Atrina επί της Κηφισίας στο Μαρούσι, υψώνεται στα 80 μέτρα, χωρισμένο σε 25 ορόφους. Το συγκεκριμένο κτίριο αποτελεί άλλη μία έμπνευση του «αρχιτέκτονα που έβλεπε ψηλά», κατά κόσμον Ιωάννη Βικέλα. Ο Έλληνας αρχιτέκτονας ολοκλήρωσε το Atrina το 1976, χαρίζοντας υπερτοπικό χαρακτήρα στο εμπορικό του Αμαρουσίου.



Το πρώτο υψηλών αισθητικών προδιαγραφών συγκρότημα από υαλοπετάσματα, τα οποία έδωσαν την γυάλινη φιμέ εικόνα του «ουρανοξύστη» των περιχώρων, ήταν μια πρώιμη προσπάθεια για επιχειρηματικό και αρχιτεκτονικό «άνοιγμα» εκτός ιστορικού κέντρου και εντυπωσιάζει ακόμη τους διερχομένους. Την ίδια στιγμή, οι αρχιτέκτονες διχάζονται, με μία μερίδα να θεωρεί το Atrina ένα υπέρκομψο στολίδι, ενώ άλλοι βρίσκουν την χρήση του γυαλιού αποτυχημένη.



Ωστόσο, το στοιχείο που κλέβει την παράσταση είναι η τηλεοπτική καριέρα του κτιρίου του Αμαρουσίου. Ποιος δεν θυμάται την «φωσκόλεια» Τζάιαντ, το μέγαρο του πλουσιότερου κροίσου ελληνικής σαπουνόπερας, του Γιάγκου Δράκου; Ο Πύργος Atrina είναι αυτός που φιγουράριζε στα χιλιάδες επεισόδια της «Λάμψης» ως η βάση του δαιμόνιου επιχειρηματία.



5. Ξενοδοχείο President

Ο κυβισμός σε όλο του το μεγαλείο στρογγυλοκάθισε για τα καλά στην λεωφόρο Κηφισίας, η οποία, μαζί με την Βασιλίσσης Σοφίας και την Μεσογείων, καθιστούν τους Αμπελόκηπους φωλιά για τους λάτρεις της θέας με ορίζοντα. Το ξενοδοχείο President, με τους 22 ορόφους του, δίνει στους επισκέπτες την δυνατότητα να κλέψουν ματιές από τα 68 του μέτρα.



Συμπληρώνοντας την περιοχή των κτιρίων, τα οποία αν ήταν άνθρωποι θα γίνονταν σίγουρα μπασκετμπολίστες, τα μέγαρα που μπαίνουν με το σπαθί τους στη λίστα είναι τα εξής:

6. Ξενοδοχείο Hilton (Β. Σοφίας 46, 65 μέτρα, 14 όροφοι) 7. Υπουργείο Εσωτερικών (Λ. Κατεχάκη, 62 μέτρα, 18 όροφοι) 8. Κτίριο ΟΤΕ (Λ. Κηφισίας, 62 μέτρα, 18 όροφοι)

9. Συγκρότημα κατοικιών στο Ν. Ψυχικό (Λ. Κηφισίας, 58 μέτρα, 18 όροφοι)

10. Athens Expo Center (Λ. Κηφισίας, 54 μέτρα, 18 όροφοι)

Στην σύνοδο κορυφής πρέπει να συμπεριληφθούν για τις φιλότιμες προσπάθειες ύψους τους το Μέγαρο της ΓΑΔΑ στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας, καθώς και ο Πύργος του ΟΤΕ της Θεσσαλονίκης.



Η… χαμηλοβλεπούσα πόλη

Κανένα από τα παραπάνω κτίρια δεν έχει καταφέρει να συναγωνιστεί σε υψόμετρο την πανταχού παρούσα Ακρόπολη, της οποίας ο βράχος δεσπόζει στην πλεονεκτική θέση των 150 μέτρων που της προσδίδει ο ιερός λόφος. Αυτή είναι εν μέρει η αιτία που το αστικό τοπίο δεν ύψωσε το ανάστημά του: στο ιστορικό κέντρο δεν πρέπει να διαταράσσεται η θέα προς την Ακρόπολη.

Αυτή είναι η επίσημη γραμμή του νόμου, που έχει ορίσει το ανώτατο όριο των κτιρίων στα 27 μέτρα. Κάπου εδώ αρχίζουν να ανάβουν οι συζητήσεις και οι διαφωνίες των ειδικών αλλά και των απλών πολιτών για την χρησιμότητα ή όχι της ύπαρξης ουρανοξυστών στην Αθήνα. Επιπλέον, η σεισμικότητα της περιοχής προβάλλεται σαν επιχείρημα για την καταστολή των προσπαθειών να αναπτυχθεί ένα οικοδομικό πανηγύρι πανύψηλων προδιαγραφών.



«Το Los Angeles έχει μεγαλύτερη σεισμικότητα από την Αθήνα, αλλά αυτό δεν εμπόδισε την ανέγερση των ουρανοξυστών του» απαντά με νόημα ο κ. Αλέξιος Βανδώρος στο ερώτημα αν στέκουν οι ισχυρισμοί για την αττική σεισμικότητα. Ο αρχιτέκτονας και εκπρόσωπος της χώρας μας στην Επιτροπή Ψηλών Κτιρίων και Αστικού τοπίου, κ. Βανδώρος, υπογραμμίζει πως η σεισμικότητα αποτελεί συνισταμένη του κόστους και όχι απαγορευτικό παράγοντα για την κατασκευή τέτοιων κτιρίων.



Το μέγεθος μετράει; Η γνωστή απορία, αναγόμενη σε επίπεδο ύψους, ταιριάζει γάντι στην περίπτωση της ελληνικής πολεοδομίας. Την ίδια στιγμή που οι θιασώτες των «χαμηλών τόνων» ελέω Ακρόπολης και τεκτονικών πλακών της Γης γιορτάζουν για την απουσία μεγαθηρίων τύπου Μανχάταν και Λονδίνου, υπάρχουν οι βροντερές φωνές, που αποζητούν τα ανεμοδαρμένα ύψη.



«Η απουσία ψηλών κτιρίων στην Ελλάδα είναι ένα σύνθετο ζήτημα, που εν πολλοίς βασίζεται σε αστικούς μύθους», μας λέει ο κ. Βανδώρος. «Ο κόσμος συνέδεσε τέτοια κτίρια με το καθεστώς της δικτατορίας, γι’ αυτό και αναπτύχθηκε μια πολεμική εναντίον τους», συνεχίζει. Ταυτόχρονα, όπως μας αναφέρει, οι καθηγητές και οι πολεοδόμοι στις αρχιτεκτονικές σχολές της χώρας διδάσκουν τον σχεδιασμό κτιρίων με βάση την ανθρώπινη κλίμακα. Με άλλα λόγια, προτείνοντας πως τα οικοδομήματα πρέπει να χτίζονται στα μέτρα του ανθρώπου, αποτρέπουν ουσιαστικά την «ψηλή» προσέγγιση.



Δεν είναι λίγα τα οφέλη που θα μπορούσαν να προκύψουν από την «εις ύψος» επέκταση της πόλης, όπως θα έλεγε και ο Λα Κορμπυζιέ. Η κατανομή του πληθυσμού σε ψηλότερα κτίρια προσφέρει ανάσες αποσυμφόρησης στο ήδη «πνιγμένο» από κατοικίες αττικό τοπίο, ενώ με την υπάρχουσα κατάσταση χάνεται η ευκαιρία για πράσινη ανάπτυξη, είτε κυριολεκτικά, με τις δεντροστοιχίες γύρω από τις κατακόρυφα συγκροτήματα, είτε μεταφορικά, με κτίρια που πληρούν οικολογικά στάνταρντ εξοικονόμησης ενέργειας.



Την ίδια ώρα, η αντίθετη πλευρά υποστηρίζει πως οι ουρανοξύστες είναι το τελευταία πράγμα που χρειάζεται η Ελλάδα, τη στιγμή που δεν υπάρχει καν κεντρικό σχέδιο πόλης, ενώ ταυτόχρονα η οικονομική κρίση οξύνεται.



Παρ’ όλα αυτά, «η κρίση είναι μία ευκαιρία για να κάνουμε απολογισμό και να δούμε αν “δουλεύει” το σύστημα της κλασικής ελληνικής πολυκατοικίας», λέει ο κ. Βανδώρος. «Τα ψηλά κτίρια δεν είναι πανάκεια, ούτε ταιριάζουν παντού χωρίς τις απαραίτητες προβλέψεις. Άλλωστε, δεν θέλουμε να γίνει η Αθήνα… Ντουμπάι. Υπάρχουν όμως ευρωπαϊκά παραδείγματα όπως η Φρανκφούρτη, το Παρίσι και η Ρώμη, τα οποία είναι περισσότερο στα μέτρα μας», καταλήγει.

 

ΠΗΓΗ: http://www.in2life.gr/features/notes/articles/189419/article.aspx?singlepage=1

25 Σεπτεμβρίου 2010: Παγκόσμια Ημέρα Καθαρισμού

Πριν από 25 χρόνια διοργανώθηκε για πρώτη φορά η Παγκόσμια Ημέρα Καθαρισμού Ακτών. Πρόκειται για μία διεθνή πρωτοβουλία με σκοπό όλοι οι πολίτες του κόσμου να αναλάβουν δράση και να συμβάλουν προσωπικά στην προστασία των θαλασσών και ακτών.
Δυστυχώς ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να υπάρχουν συμπολίτες μας, που αδιαφορούν πλήρως για το θαλάσσιο περιβάλλον και την προστασία των ακτών. Πρόκειται για μία ανεύθυνη στάση, που θέτει σε κίνδυνο ακόμα και την υγεία των ανθρώπων. Ένας περίπατος κατά μήκος των ακτών αποκαλύπτει την ανθρώπινη αδιαφορία. Αποτσίγαρα, πλαστικές σακούλες, σπασμένα γυαλιά, άδεια κουτιά αναψυκτικών, μπαταρίες, χαλασμένες οικιακές συσκευές και άλλα αντικείμενα συνθέτουν την θλιβερή εικόνα πολλών ακτών. Αυτό το απαράδεκτο φαινόμενο οφείλει να τελειώσει άμεσα. Μέχρι σήμερα 8 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως έχουν αφιερώσει χρόνο για να συλλέξουν περισσότερα από 61 εκατομμύρια κιλά απορριμμάτων. Μόνο την περσινή χρονιά, 500.000 εθελοντές σε 108 χώρες συγκέντρωσαν περισσότερα από 3 εκατομμύρια κιλά απορριμμάτων από τις ακτές.
Η πρωτοβουλία καθαρισμού των ακτών έχει βρει και στην Ελλάδα αρκετούς υποστηρικτές. Με τη συμμετοχή μας και φέτος μπορούμε να δείξουμε την ευαισθησία μας για την προστασία των ελληνικών ακτών. Είναι ένα ζήτημα που μας αφορά άμεσα, καθώς η προστασία του περιβάλλοντος συμβάλει σημαντικά στο βιοτικό μας επίπεδο και προσφέρει στα παιδιά μας ένα καλύτερο μέλλον. Το μήνυμα που οφείλουμε λοιπόν να μεταλαμπαδεύσουμε είναι, ότι οι καθαρές θάλασσες και ακτές είναι ευθύνη όλων μας και κατ’ επέκταση η ενεργή μας συμμετοχή είναι απολύτως απαραίτητη. Όλοι οι πολίτες οφείλουμε να γίνουμε μέρος της λύσης των καθαρών ακτών και θαλασσών. Για τον λόγο αυτό, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Καθαρισμού Ακτών, οι πολίτες της ανατολικής και δυτικής Αττικής, οι καθηγητές, δάσκαλοι και μαθητές, οι εκατοντάδες εξωραϊστικοί και πολιτιστικοί σύλλογοι που δραστηριοποιούνται στους δήμους και τις κοινότητες και οι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν την ευκαιρία να ανταποκριθούν στο φετινό κάλεσμα για καθαρές ακτές. Οργανώνοντας πρωτοβουλίες εθελοντικού καθαρισμού των όμορφων ακτών της Αττικής, που φέτος το καλοκαίρι δέχτηκαν εκατομμύρια επισκέπτες, θα μπορέσουμε να τις διατηρήσουμε καθαρές και φιλόξενες, ώστε να τις χαρούμε εμείς και τα παιδιά μας και του χρόνου.

22 Σεπτεμβρίου: Παγκόσμια ημέρα χωρίς αυτοκίνητο

Πρόκειται για μια εξαιρετική ευκαιρία προώθησης του μηνύματος υπέρ της χρήσης των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς με στόχο τη μείωση του κυκλοφοριακού αλλά και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Με τις αστικές συγκοινωνίες να γίνονται όλο και περισσότερο λειτουργικές, ξεκινάει μία νέα αντίληψη για τις δημόσιες συγκοινωνίες। Στόχος όλων μας είναι να υπάρξει ευαισθητοποίηση και ενημέρωση όλων των πολιτών, με αποτέλεσμα την αλλαγή της λανθασμένης νοοτροπίας της χρήσης ΙΧ μέσα στην πόλη.

Χρόνο με τον χρόνο, οι πολίτες πραγματοποιούν τις περισσότερες αστικές μετακινήσεις τους με τα Μέσα Μαζικής! Αυτό αποτελεί μια συνειδητή επιλογή για καλύτερη ποιότητα ζωής। Αποτελεί απόδειξη κοινωνικής ευθύνης।

Οι πολίτες των αστικών κέντρων μπορούν να διαπιστώσουν ότι υπάρχει εναλλακτική λύση από την καθημερινή χρήση του ΙΧ στην πόλη. Οι αστικές συγκοινωνίες είναι φιλικές προς το περιβάλλον και παρέχουν οικονομικές, γρήγορες και ασφαλείς μετακινήσεις. Ας κάνουμε την σωστή επιλογή, αφήνοντας το αυτοκίνητο στο σπίτι.

Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου στην Αττική

Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου στην Αττική
Με τις Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) προστατεύεται η περιαστική γη από την άναρχη και απρογραμμάτιστη δόμηση, διαφυλάσσονται οι εναπομείναντες χώροι του πρασίνου, της γεωργικής γης, των αρχαιολογικών χώρων και εξασφαλίζεται ελεύθερος χώρος γύρω από τους τόπους ανάπτυξης.
Με τις ΖΟΕ καθορίζονται αυστηρά

Οι χρήσεις γης.
Οι όροι και περιορισμοί δόμησης και προστασίας.
Οι βασικές υποδομές.
Τα Δίκτυα Περιβάλλοντος και Ποιότητας Ζωής.
Εγκεκριμένες ΖΟΕ συνολικής έκτασης 348 χιλ. στρεμμάτων

Υπό ολοκλήρωση ΖΟΕ συνολικής έκτασης 640 χιλ. στρεμμάτων


ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΖΟΕ ΜΕ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΕΔΡΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ
α. ΖΟΕ Λαυρεωτικής, έκτασης 315.000 στρεμμάτων
Αφορά στην περιοχή της χερσονήσου της Λαυρεωτικής και περιλαμβάνει 8 Δήμους και Κοινότητες (Καλυβίων, Θορικού, Κερατέας, Λαυρεωτικής, Αγ. Κων/νου, Αναβύσσου, Κουβαρά, Π. Φώκαιας και Σαρωνίδας).

β. ΖΟΕ Ασπροπύργου, έκτασης 33.000 στρεμμάτων
Αφορά τμήμα του Δήμου Ασπροπύργου, νότια της Ελευθ. Λεωφόρου Σταυρού - Ελευσίνας



ΥΠΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΖΟΕ
α. ΖΟΕ Βόρειας Αττικής, συνολικής έκτασης 630.000 στρεμμάτων
Αφορά το σύνολο της χωροταξικής υποενότητας της Βόρειας Αττικής που περιλαμβάνει 22 Δήμους και Κοινότητες.

β. ΖΟΕ Αχαρνών Λιοσίων και Φυλής, έκτασης 10.000 στρεμμάτων
Αφορά τους παραπάνω τρεις Δήμους



ΠΗΓΗ: http://www.minenv.gr/4/44/4401/440102/44010201/g4401020100.html

Oι 10 πιο μολυσμένες περιοχές του κόσμου!

Μαύρα σύννεφα με θανατηφόρα τοξικά, παχιά στρώματα άνθρακα και δριμύς καρκινογενής αέρας: καλώς ήλθατε στη ζωή των πιο μολυσμένων περιοχών του πλανήτη।
Το αμερικανικό ινστιτούτο Blacksmith, ένα ανεξάρτητο περιβαλλοντικό γκρουπ, μας ταξιδεύει σε μέρη που δεν θα θέλαμε να πάμε αλλά που καλό θα είναι να γνωρίζουμε και τα οποία επηρεάζουν την υγεία άνω των 12 εκατομμυρίων ανθρώπων

१।Oroya, Περού
Το 99% των παιδιών της περιοχής έχουν υπερβολικές συγκεντρώσεις μόλυβδου στο αίμα τους κάτι που έχει ως συνακόλουθη συνέπεια την νοητική τους δυσλειτουργία।
Τα τοξικά απόβλητα της πόλης των 35.000 κατοίκων είναι υπεύθυνα ακόμα και για πρόωρους θανάτους.

२।Dzerzhinsk, Ρωσία

Μέχρι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η πόλη αυτή φιλοξενούσε πολλές από τις βασικές παραγωγικές μονάδες χημικών όπλων. Ακόμα και σήμερα, όμως, συμβαίνει το ίδιο.
Περίπου 300,000 τόνοι χημικών αποβλήτων παρήχθησαν μεταξύ του 1930 και του 1998 με το νερό να έχει κυριολεκτικά μετατραπεί σε λευκό λασπόνερο που περιέχει διοξίνες και υψηλές συγκεντρώσεις φαινόλης – ενός βιομηχανικού χημικού που μπορεί να προκαλέσει ακόμα και άμεσο θάνατο!

३। Norilsk, Ρωσία
Μια βιομηχανική πόλη που ιδρύθηκε το 1935 σαν χώρο σκλαβοπάζαρου, το Νόριλσκ φιλοξενεί το μεγαλύτερο συγκρότημα ρευστοποίησης βαριών μετάλλων।
Περίπου 500 τόνοι χαλκού και νικελίου αλλά και 2 εκατομμύρια τόνοι διοξειδίου του θείου διαχέονται κάθε μέρα στην ατμόσφαιρα।

४।Tianying, Κίνα
Πρόκειται για την περιοχή με την μεγαλύτερη παραγωγή μολύβδου στην Κίνα που αναλογεί στον μισό συνολικό πληθυσμό।
Οι συγκεντρώσεις του εν λόγω μετάλλου είναι 8,5 και 10 φορές περισσότερες από τα εθνικά στάνταρ με τους 140,000 κατοίκους να έχουν διαγνωστεί με κάθε λογής προβλήματα υγείας…

५। चेमोब्य्ल, Ουκρανία

Είκοσι χρόνια μετά το σοβαρότερο πυρηνικό ατύχημα όλων των εποχών, η περιοχή διαμέτρου 19 χιλιομέτρων γύρω από τον επίμαχο αντιδραστήρα παραμένει ακατοίκητη। Το μεγαλύτερο μέρος της ραδιενέργειας λέγεται ότι εξακολουθεί να παραμένει μέσα στις εγκαταστάσεις με τους ειδικούς να λένε ότι μέχρι και 100 τόνοι ουρανίου και άλλων ραδιενεργών προϊόντων όπως το πλουτώνιο θα μπορούσαν να «ελευθερωθούν» αν γινόταν άλλο ατύχημα.

६। सुकिंडा, Ινδία
Η συγκεκριμένη περιοχή παράγει το 97% των αποθεμάτων χρωμίτη της Ινδίας.
Δώδεκα ορυχεία συνεχίζουν να λειτουργούν χωρίς καμιά πρόβλεψη για προστασία του περιβάλλοντος και περισσότερα από 30 εκατομμύρια τόνοι αποβλήτων διαχέονται στις παρακείμενες παραποτάμιες περιοχές.

७।Sumgayit, Αζερμπαϊτζάν
Τα γεωργικά και βιομηχανικά χημικά των εργοστασίων της περιοχής έχουν σαν συνέπεια την μόλυνση μέχρι στιγμής 250,000 ανθρώπων, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό νεογέννητων έχουν σοβαρές γεννητικές δυσλειτουργίες.

८। Vapi, Ινδία
Πρόκειται για μια μικρή πόλη 71.000 κατοίκων στο νότιο όριο της βιομηχανικής ζώνης της επαρχίας Γκουχαράτ.
Πολλά τα εργοστάσια της περιοχής που παράγουν διαφόρων ειδών χημικές ουσίες από βαριά μέταλλα μέχρι πετροχημικά, παρασιτοκτόνα, μπογιές κ.α.
Τα υγρά απόβλητα πέφτουν στα ποτάμια της πόλης επιφέροντας πολύ σοβαρές συνέπειες στην υγεία των κατοίκων.

९। Linfen, Κίνα

Οι κάτοικοι της πόλης Λίνφεν της επαρχίας Σάνχι της Κίνας – την περιοχή με την χειρότερη ποιότητα αέρα στη χώρα – δηλώνουν ότι κυριολεκτικά εισπνέουν σκόνη από άνθρακα κάθε βράδυ. Περισσότερα από 3 εκατομμύρια ανθρώπων έχουν μολυνθεί.

१०।Kabwe, Ζάμπια

Μεγάλες ποσότητες ψευδάργυρου ανακαλύφθηκαν το 1902 και η εξόρυξη και ρευστοποίησή του ξεκίνησαν αμέσως μετά και συνεχίστηκαν αδιάκοπα μέχρι το 1994 χωρίς να τεθεί ποτέ θέμα κινδύνου μόλυνσης από μόλυβδο.
Το ορυχείο δεν λειτουργεί πλέον, έχοντας όμως αφήσει πίσω του μια πόλη δηλητηριασμένη και κυρίως μέσω της εισπνοής του μολυσμένου αέρα.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.dinfo.gr/?p=7234#ixzz0z7xiQxKh

Η ανακύκλωση είναι στα χέρια μας!

Η πρόληψη είναι ακόμα καλύτερη από την ανακύκλωση! Πριν αγοράσετε ένα προϊόν ή πετάξετε κάποιο, ρωτήστε τον εαυτό σας: Μείωση: Το χρειάζομαι πράγματι αυτό το προϊόν; Αν ναι, μπορώ να αγοράσω αυτό το προϊόν με λιγότερη συσκευασία; Επαναχρησιμοποίηση: Μπορώ να χρησιμοποιήσω ξανά, εγώ ή κάποιος άλλος, αυτό το προϊόν; Ανακύκλωση: Μπορώ να το ανακυκλώσω, αφού το χρησιμοποιήσω; Αγορά ανακυκλωμένων: Μπορώ να αγοράσω το ίδιο προϊόν φτιαγμένο από ανακυκλωμένα υλικά ή, έστω, η συσκευασία να έχει φτιαχτεί από ανακυκλωμένα υλικά;