"Ζαγορίσια Γυναίκα του 1940"

Στην είσοδο του
Ζαγορίου και του κάμπου των Ασπραγγέλλων, στο ύψωμα Ροντοβάνι, έχει
κατασκευασθεί το μνημείο της «Ζαγορίσιας Γυναίκας
του 1940», προς τιμή όλων των γυναικών του Ζαγορίου, οι οποίες βοήθησαν,
με κάθε δυνατό τρόπο, τους στρατιώτες μας, κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του
1940. 

Οι Ζαγορίσιες γυναίκες, αψηφώντας τους κινδύνους του πολέμου και τις
άσχημες καιρικές συνθήκες, κουβαλούσαν στην πλάτη τους, μέσα από δύσβατα και
κακοτράχαλα μονοπάτια, πολεμοφόδια και τρόφιμα, για να εφοδιάζουν τους
στρατιώτες, που πολεμούσαν στην πρώτη γραμμή.
Η «Ζαγορίσια Γυναίκα», στέκεται
σήμερα εκεί, στο ύψωμα Ροντοβάνι, κοιτάζοντας προς  το Καλπάκι και τα
Βορειοηπειρωτικά βουνά, τους μαρτυρικούς τόπους του έπους του 1940, όπου ο
ελληνικός στρατός ταπείνωσε τα στρατεύματα του Μουσολίνι κι εμείς όλοι περνάμε
από κει χωρίς, τις περισσότερες φορές, να δίνουμε καμία σημασία.

Τώρα λοιπόν,
που πλησιάζει η επέτειος του ΟΧΙ, αν περάσουμε από το άγαλμα της «Ζαγορίσιας
Γυναίκας», ας σταματήσουμε να την ατενίσουμε για λίγο κι ας αφήσουμε δίπλα της
έστω και λίγα αγριολούλουδα, ως φόρο τιμής σε όλες τις ανώνυμες αγωνίστριες
γυναίκες του έπους του 1940!

πηγή:http://iliochori.blogspot.gr/2010/10/blog-post_5668.html

Σάββατο 24 Αυγούστου 1779, εκτελέστηκε ο Εθναπόστολος Άγιος Κοσμάς Αιτωλός

Ο πατροκοσμάς, γεννήθηκε στην Αιτωλία και όπως αναφέρει ο ίδιος αόριστα "Η πατρίδα μου είναι ... από το Απόκουρον".

Μαθήτευσε στα διδασκαλεία της Παρνασσίδας και της Ναυπακτίας πλάι σε ονομαστούς ιεροδιδασκάλους: τα στοιχειώδη γράμματα τα έμαθε από τον ιεροδιάκονο Γεράσιμο Λύτσικα, ενώ γύρω στα είκοσι, τα γραμματικά, δηλαδή την εγκύκλιο παιδεία την έλαβε από τον ιεροδιάκονο Ανανια, ενώ δίδασκε συγχρόνως και ως υποδιδάσκαλος.^[5] Το 1749 πήγε στην Αθωνιάδα Σχολή του Αγίου Όρους (χερσόνησος του Άθω), όπου έκανε σπουδές ανωτέρου επιπέδου στη θεολογία και τη φιλοσοφία. Εκεί υπήρξε μοναχός για δύο περίπου χρόνια στη μονή Φιλοθέου του Αγίου Όρους. Στα 1759 εγκατέλειψε το μοναστήρι και με εντολή του Πατριάρχη Σεραφείμ ξεκίνησε τις περιοδείες του στη Δυτική και Βόρεια Ελλάδα και την Ήπειρο προκειμένου να αντιμετωπίσει τον αυξανόμενο τότε εξισλαμισμό των Χριστιανών^[6]. Παρακινούσε με θέρμη τους Ορθοδόξους Χριστιανούς να ιδρύσουν σχολεία που θα διδάσκουν την ορθοδοξία. Το σχολείο αντιμετωπίζεται από τον Κοσμά σαν απαραίτητη προϋπόθεση για την προώθηση της ορθοδοξίας και η εκπαίδευση σαν ένα εργαλείο κατήχησης στην ορθοδοξία^[7]. Εκτός από τη σημασία της Ελληνικής γλώσσας αναφέρεται συχνά και στο "ποθούμενο" που ήταν η απελευθέρωση του γένους. Ένα από τα χαρακτηριστικά του είναι η απόλυτη αφιλοχρηματία. Έλεγε επί λέξει: «Δεν έχω άλλο ράσο από αυτό που φορώ».

Μέσα σε 16 χρόνια ίδρυσε περίπου 250 σχολεία^[8]. Στις Διδαχές του παρότρυνε τους γονείς να σπουδάζουν τα παιδιά τους Ελληνικά, τα οποία είναι η «γλώσσα της Εκκλησίας».

«Να σπουδάζετε και εσείς, αδελφοί μου, να μανθάνετε γράμματα όσον ημπορείτε. Και αν δεν εμάθετε οι πατέρες, να σπουδάζετε τα παιδιά σας, να μανθάνουν τα ελληνικά, διότι και η Εκκλησία μας είνε εις την ελληνικήν. Και αν δεν σπουδάσεις τα ελληνικά, αδελφέ μου, δεν ημπορείς να καταλάβης εκείνα οπού ομολογεί η Εκκλησία μας».

Μετά την Ελληνική επανάσταση του 1770 στην Πελοπόννησο, κατά την περίοδο των Ορλωφικών, οι Τούρκοι τον υποπτεύονταν ως πράκτορα των Ρώσων. Κατά άλλους ερευνητές στην καταδίκη του Κοσμά συνέβαλαν κάποιοι Εβραίοι της Ηπείρου διότι με το κήρυγμά του κατόρθωσε να μεταφερθεί η διενέργεια του παζαριού από την Κυριακή στο Σάββατο, γεγονός που έφερε οικονομικές ζημίες στους Εβραίους^[9]. Τελικά συνελήφθη και εκτελέστηκε στις 24 Αυγούστου,ημέρα Σάββατο του 1779 στο χωριό Κολικόντασι κοντά στην πόλη του Βερατίου στην σημερινή Αλβανία^[10].Ο Άγιος συχνά αναφερόταν στα κηρύγματά του αρνητικά για τους Εβραίους, πάντως σε κήρυγμά του είχε πει ρητά:«Όσοι αδικήσατε χριστιανούς ή Εβραίους ή Τούρκους, να δώσετε το άδικον οπίσω». Εναντίον του υπήρξαν επίσης οι Ενετοί, οι κοτσαμπάσηδες, οι πλούσιοι και άλλοι ισχυροί οι οποίοι θεωρούσαν ότι θίγονται. Αντίθετα, ο Κοσμάς είχε τη λαϊκή στήριξη από Χριστιανούς και ακόμα και από Τούρκους. Δεν υπήρξε καμία επίσημη κατηγορία εναντίον του ούτε δικάστηκε πριν το θάνατό του^[11]. Για την καχυποψία των Ενετών απέναντί του σώζονται μέχρι σήμερα αναφορές κατασκόπου τους για το πρόσωπό του στα ενετικά αρχεία.^[12]

Ο Πατήρ Κοσμάς ο Αιτωλός ανακηρύχθηκε επίσημα άγιος από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στις 20 Απριλίου 1961 και η μνήμη του τιμάται στις 24 Αυγούστου. Επίσης, εκτός από την Ελλάδα τιμάται αρκετές φορές και από την Ρωσία, την Σερβία, την Βουλγαρία, την Αρμενία, τις ΗΠΑ, την Κύπρο, την Ουκρανία, την Ρουμανία, το Μαυροβούνιο και την ΠΓΔΜ.



ΠΗΓΗ: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%AC%CF%82_%CE%BF_%CE%91%CE%B9%CF%84%CF%89%CE%BB%CF%8C%CF%82

 

Ο ΜΠΑΜΠΗΣ ΗΤΑΝ ΦΛΟΥ

Η φλόγα του αναπτήρα εμοιαζε παγωμένη.

Κοίταξα την αναφορά.με το όνομα του.

Μείνε λίγο ακόμα εδώ.

Εσκυψα δίπλα του.

Ενοιωθα ότι αποζητούσε την γαλήνη.

Γύρω του μύριζα τον καπνό από το χόρτο.

Τον φίλησα στο μάγουλα με αγάπη………….

Κρατήσου αδελφούλη.

Μια στιγμή ακόμα. Μια ανάσα. Μια ζωή!

Το πρωί βρήκαν σχεδόν μισογεμάτη τη σύριγγα.

Σκάρτο πράγμα.

Ηταν καρφωμένη πάνω στα γεννητικά του όργανα.

Καλό ταξίδι ΧΑΡΑΛΑΜΠΕ