ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ!

Είκοσι  χρόνια πέρασαν από τότε που πίστευα ότι η ευτυχία είναι υποχρέωση μας και σκοπός για τη ζωή που ζούμε. Για το λόγο αυτό είχα την αρχισυνταξία και την παρουσίαση για περισσότερο από ένα χρόνο (2003-2004) και δύο φορές την εβδομάδα, μια τηλεοπτική εκπομπή με τίτλο "Το κυνήγι της ευτυχίας".

Τότε ήμουν μια μελαχρινή γυναίκα που ήθελα να νικήσω κάθε πρόκληση και κυνηγούσα τα πολλά και τα μεγάλα, μα προπάντων απαιτούσα να με αγαπούν.
Στο κυνήγι μου αυτό, φιλοξένησα πλήθος, ανθρώπων, μικρών και μεγάλων ομιλητών, να μου πουν τα μυστικά που τους έκαναν ευτυχισμένους. Άλλοι είχαν πανεπιστημιακές περγαμηνές άλλοι επαγγελματικές επιτυχίες  άλλοι δεινό κοινωνικό έργο και άλλοι τεράστια σοφία, αν και δεν ήξεραν να διαβάζουν. Μίλησαν για τα βιώματα και τη δράση τους, τον πόνο και την χαρά που έζησαν, τα συν και τα πλην, το μαζί και το χώρια. 
Όσα και να λέγαμε, όσο και αν ψάχναμε να βρούμε την ευτυχία, διαπιστώναμε ότι γλιστράτε μέσα από την ζωή κα όλοι εντέλει ομολογούσαν:
-  Η ευτυχία είναι μονάχα, στιγμές!  

Τι και αν διάβασα περισσότερα βιβλία, έκανα περισσότερες σπουδές, έμαθα καινούργιες ασκήσεις και τεχνικές, ζήτησα ακόμα ψυχολογική και χημική βοήθεια. Όσο γύρευα τη ευτυχία, τόσο πιο πολύ μπερδευόμουν καθώς τις περισσότερες φορές νικούσε μια θλίψη που με  κυριαρχούσε και ζούσα καιρό με την μελαγχολία του άπιαστου. 

Κύλησε ο χρόνος και σήμερα είμαι μια ξανθιά κυρία που επιλέγω ν' αφήνω τα περιττά να με προσπερνούν, γυρεύω τα μικρά και τα λιτά και προπάντων θέλω να αγαπάω.
Αν αναρωτιέστε αν έπιασα την ευτυχία  μπορώ να σας πω ότι από το κυνήγι μου,  έμαθα ένα μονάχα πράγμα:
- Η ευτυχία είναι μέσα μας!

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου 
Msc, BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator  

 ΠΛΗΡΟΦΟΡΊΕΣ

1. Ότι απέμεινε από εκείνη την προσπάθεια μου, έμειναν αναμνήσεις, γνώση και ....μερικές βιντεοκασέτες σε ένα κουτί της αποθήκης μου που ίσως κάποια στιγμή στην ψηφιακή εποχή μας, ασχοληθώ με την άυλη  αποθήκευση τους 

2. Στις 28 Ιουνίου 2012 καθιερώθηκε να γιορτάζεται  στις 20 Μαρτίου κάθε χρόνου  η "Διεθνής Ημέρα Ευτυχίας." Στην απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ (A/RES/66/281) επισημαίνεται ότι «το κυνήγι της ευτυχίας είναι βασικός ανθρώπινος σκοπός».

ΩΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ ΕΜΑΘΑ ΟΤΙ...

Πέρασαν πάρα πολλά χρόνια από τότε για πρώτη φορά μπήκαν σε κάποιες στρατιωτικού τύπου σχολές και τα κορίτσια, στις οποίες μέχρι τότε η εισαγωγή σε αυτές ήταν αποκλειστικό προνόμιο των αγοριών. Αν και είχα μπει μέσω πανελληνίων εξετάσεων στην ανώτατη εκπαίδευση, έδωσα επιπλέον εξετάσεις,  κρυφά απο τους γονείς μου, στην πρόσφατα λειτουργούσα και για κορίτσια, ναυτική Σχολή Πλοιάρχων στο κτίριο του ΚΕΣΕΝ, καταρρίπτοντας μαζί με εξαιρετικά τολμηρές γυναίκες, τα μέχρι τότε κατεστημένα, δηλαδή το γεγονός πως μονάχα  οι άνδρες αντέχουν να δουλεύουν στο μαγικό αλλοπρόσαλλο της θάλασσας

Οι προτεραιότητες μου αν και δεν ήμουν ακόμα 18 χρονών, ήταν συγκεκριμένες Ηθελα ελευθερία, να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο, να ζήσω περιπετειώδη ζωή, ξεχωριστή εκπαίδευση, ταχεία εξελιξη και συνάμα να εξασφαλίσω υψηλές οικονομικές απολαβές, και κύρος από το επάγγελμά μου.  Άλλωστε ημουν απέναντι στα μέχρι τότε δεδομένα και σε όλους που απορούσαν για την επιλογή μου και προσπαθούσαν να με αποτρέψουν, δήλωνα με στόμφο: 

- "Εγώ να δεχτώ τα προξενιό του "καλού" γαμπρού, για να με ταΐζει δεν θα το κάνω ποτέ. Δεν θα γίνω το κατοικίδιο κάποιου για να εξασφαλίσω στέγη και τροφή."

Πως να μην αναπολήσω και εκείνες τις μακρινές ημέρες που είχα επιτύχει να είμαι αρχηγός τάξης γυναικών του τμήματος Πλοιάρχων στην Ανώτερη Δημόσια Σχολή Εμπορικού Ναυτικού Ασπροπύργου (ΑΔΣΕΝ/Α). Εννιά  μήνες μετά, τελειώνοντας το πρώτο μου τρίμηνο ταξίδι στη Εμπορική γραμμή ανάμεσα Βόλο Λατακια Συρίας, έφυγα από το σπίτι των γονιών μου...

Σήμερα τα κορίτσια κατακτούν δικαιωματικά τις θέσεις που τους αξίζουν,  ως απόλυτα φυσικό. Είναι χιλιάδες τα κορίτσια που έχουν ξεπεράσει τα όρια, σε όλα τα πεδία, αλλά δυστυχώς μέχρι και σήμερα το σκοτεινό αλλοπρόσαλλο της ισότιμης επαγγελματικής αποκατάστασης τους δεν έχει επιλυθεί. Τα χρόνια που πέρασαν έμαθα πολλά και κυρίως ότι:

- Τα όρια, υπάρχουν για να ξεπερνιούνται!

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου 

Msc, BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator

Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων

  Και ένα μικρό παράπονο.

Αν και πέρασαν πάρα πολλά χρόνια από τότε όπου κάποιες ταξίδεψαν πολύ και κάποιες καθόλου. Κάποιες ανέβηκαν στην ιεραρχία, ενώ άλλες δίδαξαν και διηύθυναν σχολές Εμπορικού Ναυτικού. Είχα την τιμή να είμαι από τις καπετάνισσες που αποφοίτησαν από τις σχολές μέχρι και σήμερα να εκλεγώ βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου. Η θάλασσα όμως δεν σταμάτησε να κυλά στο αίμα μας και δεν σταματήσαμε εμείς όλες, να ανήκουμε στην θαλασσινή οικογένεια. Θεωρώ λοιπόν εντελώς άσκοπο τα τελευταία χρόνια να με αποκλείουν από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις ίσως κάποιες συγκεντρώσεις μας, για ... πολιτικούς λόγους. Αλλά αδελφές μου, η καλή η καπετάνισσα στη φουρτούνα φαίνεται!   Καλές θάλασσες!!! 

Evgenia.GReek 

Αιτία για την συγκεκριμένη ανάρτηση είναι η συγκίνηση που ενιωσα, με αφορμή την επιτυχία της Μαρίνας Κωνσταντίνου ιπτάμενης αρχισμηνία,  που έγινε το 2019, η πρώτη γυναίκα Αρχηγός στην ιστορία της πιο ξεχωριστής και δύσκολης Σχολής στην Ελλάδα  της Σχολής Ικάρων  της Πολεμικής Αεροπορίας.

AΣ KANOYME ΚΑΤΙ……ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ……Είμαστε ΣΥΝυπεύθυνοι…

 

ΔEN KANAME ΚΑΤΙ. Επειδή ήταν ευκολότερο να καθόμαστε στο καναπέ μας και αναθέτουμε τη ζωή μας στα χέρια αυτών που μας υπόσχονταν να μας βολέψουν. Δεν μας βόλεψαν ποτέ οι ίδιοι όμως καλοβολεύτηκαν.

ΔEN KANAME ΚΑΤΙ. Για το καλό μας πήραν τις δουλειές , τα σπίτια, τα χρήματα, την μνήμη, την ιστορία, την ελευθερία μας

ΔEN KANAME ΚΑΤΙ, όταν κατέστρεψαν τη γη μας, το νερό μας το αέρα που αναπνέουμε, την υγεία μας. Άλλωστε το μέλλον δεν ανήκει σε εμάς αλλά τώρα ούτε και στα παιδιά μας

ΔEN KANAME ΚΑΤΙ όταν δημιουργηθήκαν ακριβοπληρωμένες εξεταστικές επιτροπές για ανομίες που δεν θα τιμωρηθούν ποτέ

ΔEN KANAME ΚΑΤΙ, αλλά ξέρουμε από στείρα κριτική και φωνές. Όταν όμως μας αγριοκοίταζαν σκύβαμε το κεφάλι και γλείφαμε.

ΔEN KANAME ΚΑΤΙ όταν έπρεπε να αντιδράσουμε όταν μας έκλεβαν. Αντί για αυτό εμείς μάθαμε να σκύβουμε το κεφάλι με ενοχή και να σιωπούμε.

Δεν ΚΑΝΑΜΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ . Είμαστε ΣΥΝυπεύθυνοι!

Μπορεί ο καθένας από εμάς να είναι ένας κόκκος άμμου σε τούτη τη λαοθάλασσα, αλλά είναι καιρός να κάνουμε κάτι. Οφείλουμε να αναλάβουμε την ευθύνη που μας αντιστοιχεί.

Ας μάθουμε να φροντίζουμε και να αγαπάμε τον εαυτό μας.

Την οικογένεια μας, το σπίτι μας, το πεζοδρόμιο μας και αν μας περισσεύει κάτι, τον γείτονα μας..

Μην περιμένουμε όμως από τους άλλους, να κάνουν αυτό που μας αναλογεί.

Ας ξεβολευτούμε. Και από κόκκος άμμου θα γίνουμε πέτρα, βράχος, βουνό.

ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ!

Άλλωστε τι άλλο θα χάσουμε ακόμα, πέρα από την υποτακτικότητά μας;

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου 

Msc, ΒΑ Επικοινωνιολόγος - τ. Βουλευτής Αττικής (υπόλοιπο)

Υποψ. ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Ανατολικής Αττικής με την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Ένας ηθοποιός οφείλει να "ΠΟΙΕΙ ΗΘΟΣ" ειδάλλως είναι "ΘΕΑΤΡΙΝΟΣ"

Αυτόν τον θυμάστε;

Άπειρες οι φορές που εξήγησα στους συμπολίτες μας ότι: 

- "Το ψηφοδέλτιο δεν είναι ΤΕΣΤ στο οποίο πρέπει να απαντήσει κάποιος ποιον από τους αναγραφόμενους σε αυτό, γνωρίζει.!"

Και όμως κάποιοι από αυτούς που εκλέχθηκαν μαζί με πλήθος οπαδών τους, με προπηλάκισαν,  με εκδίωξαν, με εξύβρισαν, με συκοφάντησαν, με κατηγόρησαν.

Ψάξτε να μάθετε ποιοι είναι αυτοί που θα ψηφίσετε. 

Μην τους αφήνετε να εισβάλλουν στο σπίτι σας ακάθεκτοι και απρόσκλητοι μέσα από την τηλεόραση. 

Οι ρόλοι που υποδύονται δεν είναι και ο χαρακτήρας τους.

Ένας ηθοποιός οφείλει να "ΠΟΙΕΙ ΗΘΟΣ" ειδάλλως είναι "ΘΕΑΤΡΙΝΟΣ"

Τελευταία μας ευκαιρία.  

 Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου 

Msc, ΒΑ Επικοινωνιολόγος - Μέντορας Γυναικών στην Πολιτική

Υποψ. ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Ανατολικής Αττικής με την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Τα γρανάζια σύντροφε… τα γρανάζια…

Την ιστορία που γράφω, μου την είχαν διηγηθεί πριν από πολλά χρόνια. Και αν θυμάμαι καλά, ήταν σε περίληψη, ένα διήγημα του Ζαν Πωλ Σαρτρ, με τίτλο «Τα γρανάζια».
Διαδραματίζεται σε μια χώρα της Λατινικής Αμερικής που την διοικεί ένας στυγνός δικτάτωρ με την βοήθεια των ΜΜΕ, ξένων δυνάμεων και του μεγάλου κεφαλαίου.
 Ο λαός, καταπιεσμένος και εξαθλιωμένος στρέφει το βλέμμα και τελικά στηρίζει το αντάρτικο που αναπτύσσεται στα βουνά. 
Ο στρατός, χωρίς ηθικό, χάνει τις μάχες. 
Ο αρχηγός των ανταρτών μπαίνει στην πρωτεύουσα θριαμβευτής, αποθεωνόμενος από τον λαό. Διατάζει τον απαγχονισμό του δικτάτορα και αναλαμβάνει τις τύχες της χώρας.
Δεν προλαβαίνει να καθίσει στην προεδρική πολυθρόνα και ο σύντροφος υπασπιστής τον ενημερώνει πως ήρθε ο πρέσβης της Γαλλίας και θέλει να τον συγχαρεί. 
Στην συζήτηση, ο πρέσβης του λέει πως 
- «ο λαός του περιμένει πολλά από αυτούς και πως η χώρα του μπορεί να βοηθήσει συμβάλλοντας στην αξιοποίηση των ορυχείων χρυσού». 
Ο αρχηγός της επανάστασης αρνείται «την προσφορά» και δηλώνει ότι 
- "ο ορυκτός πλούτος είναι περιουσία του λαού."
Ο Γάλλος πρέσβης αποχωρεί και φτάνοντας στην πόρτα, λέει: 
- «Ξέρετε, εκείνο φορτίο με το στάρι θα καθυστερήσει να έρθει. Αν όμως έχετε πρόβλημα επάρκειας τροφίμων φωνάξτε με».
Δεν πρόλαβε να φύγει ο Γάλλος και ο σύντροφος υπασπιστής ξαναμπαίνει στο γραφείο και λέει στον αρχηγό της επανάστασης, 
- «Ήρθε ο πρέσβης των ΗΠΑ να σε συγχαρεί».
Ο πρέσβης μπήκε, του έδωσε συγχαρητήρια που γκρέμισε το φαύλο καθεστώς του δικτάτορα (ο οποίος μόλις είχε κρεμαστεί) και του είπε πως 
,- «οι ΗΠΑ θα του εγγυηθούν την ενεργειακή επάρκεια της χώρας του. Μόνο που, για να διευκολυνθεί αυκετό, πρέπει να υπογραφούν οι συμβάσεις άντλησης που εκκρεμούν στα υπουργεία». 
Θόλωσε το μάτι του επαναστάτη προέδρου. Δήλωσε ορθά κοφτά πως 
- " Tο πετρέλαιο είναι περιουσία του λαού και δεν θα δοθεί στις πολυεθνικές."
Ο πρέσβης των ΗΠΑ, χαιρέτησε ευγενικά και φεύγοντας του είπε. 
- «Αν δείτε ότι συνεχίζεται η έλλειψη φαρμάκων μη διστάσετε να με φωνάξετε για να βρούμε ένα τρόπο να το λύσουμε».
Έξω φρενών  ο επαναστάτης, φωνάζει τον σύντροφο υπασπιστή, του λέει ότι δεν θα δει άλλους επισκέπτες μέχρι το πρωί της επόμενης ημέρας και καλεί σε σύσκεψη τους συντρόφους επιτελείς του.
- «Μας εκβιάζουν ότι θα πεινάσουμε και θα μείνουμε χωρίς φάρμακα αν δεν τους δώσουμε τα ορυχεία χρυσού και τα πετρέλαια, τι να κάνουμε»;
- «Να πάρουμε δάνειο από την Ρωσία και να αγοράσουμε στάρι και τρόφιμα από την ελεύθερη αγορά», του απαντούν οι σύντροφοι.
Την άλλη μέρα, ο νέος πρόεδρος υποδέχεται στο γραφείο του τον Ρώσο πρέσβη και του θέτει το αίτημα για ένα δάνειο 10 δισεκατομμυρίων.
- «Ευχαρίστως» του λέει ο Ρώσος. «Θα ήθελα με την ευκαιρία να σας ζητήσω κάποιες λιμενικές διευκολύνσεις».
-  «Αποκλείεται» τον διακόπτει ο αρχηγός και εκφραστής της επανάστασης «εμείς είμαστε κυρίαρχο κράτος». 
- «Όπως θέλετε» του απαντά ο Ρώσος και συνεχίζει«όταν θα είσαστε έτοιμος για το δάνειο που θέλετε, φωνάξτε με».
Η κατάσταση αυτή συνεχίσθηκε, και σιγά σιγά η χώρα ένοιωσε να της κόβουν το οξυγόνο και να απομονώνεται. 
Οι ελλείψεις σε τρόφιμα και φάρμακα άρχισαν να μεγαλώνουν, οι περιορισμοί στην κατανάλωση των καυσίμων και τα άδεια ράφια των μαγαζιών έγιναν καθεστώς. 
Οι δημόσιοι υπάλληλοι έμεναν απλήρωτοι, ο ενθουσιασμός και η πίστη του κόσμου χάθηκαν. 
Οι αντάρτες αποφάσισαν να κάνουν κάποιες τακτικές παραχωρήσεις στους ξένους και στο κεφάλαιο που όμως ήταν αντίθετες με όσα είχαν διακηρύξει. Ο κόσμος ένοιωσε εξαπατημένος. Άρχισαν οι διαμαρτυρίες και βέβαια …η κρατική καταστολή. 
Ήταν θέμα χρόνου το πότε θα έφταναν να γίνουν μισητοί.
Ένα νέο αντάρτικο αναπτύχθηκε στα ορεινά της χώρας. 
Ο εξαθλιωμένος, πεινασμένος και προδομένος λαός αγκάλιασε το νέο αντάρτικο που κατανίκησε τους κουρασμένους και χορτάτους τέως επαναστάτες.
Οι αντάρτες καταλαμβάνουν την πρωτεύουσα. O νέος Ηγέτης μπαίνει στο προεδρικό μέγαρο γεμάτος αυτοπεποίθηση. Στο διάδρομο συναντιέται με τον ηττημένο πρόεδρο που τον έχουν συλλάβει και τον πηγαίνουν προς εκτέλεση.
«Είσαι προδότης» του λέει. «Εξαθλίωσες το λαό για χάρη των ξένων και των εταιρειών τους. Πρόδωσες τις αρχές της επανάστασης. Πως έφτασες σ’ αυτό το σημείο».

Ο τέως επαναστάτης, τον κοιτάζει στα μάτια και του απαντάει με σιγανή φωνή 

- «τα γρανάζια σύντροφε… τα γρανάζια».

Το κείμενο υπογραφει ο αξιολογος κος Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Πηγή.http://enimerosipeloponnisou.blogspot.gr/2015/07/blog-post_539.html?spref=fb

Η "ΜΕΣΗ ΟΔΟΣ" ΘΕΩΡΗΣΗ ΖΩΗΣ

Εθνικές εκλογές to 2013 VS Αυτοδιοικητικές εκλογές τo 2014 και στην μέση η ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑ

Tο μεγάλο νέο για τις 50.000 προσλήψεις σε πεντάμηνα κοινωφελούς εργασίας στους Δήμους

 Στο αρχικό στάδιο ΜΟΝΟ η Ευρωπαική Επιτροπή υπεράσπισε το δίκαιο των Ελλήνων ανέργων και διαμήνυσε ότι αυτή η πρωτοβουλία  είναι αντίθετη με το ευρωπαικό Δίκαιο.  Αυτό  διότι σύμφωνα με το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο, οι πόροι του (ΕΚΤ) Ευρωπαικού Κοινωνικού Ταμείου ΔΕΝ μπορούν,  να χρησιμοποιηθούν  από το κράτος και τους ΟΤΑ για προσλήψεις, αλλά πρέπει να κατευθύνονται απευθείας στους ανέργους για την υποστήριξη νέων, καινοτόμων κοινωνικών και παραγωγικών  επιχειρηματικών πρωτοβουλιών.

Αυτός ήταν και ο λόγος που πριν 2 χρόνια ενεπλάκησαν στην κοινωφελή εργασία οι μη κυβερνητικοί οργανισμοί, οι οποίοι ωστόσο αντιμετώπισαν το φοβερό πρόβλημα της ίδιας κακής νοοτροπίας, του "να πάρω τα χρήματα  αλλά όχι τις υποχρεώσεις" με την  διάθεση για εθελοντική προσφορά  να εξαφανίζεται από τις οικονομικές επιθέσεις ενός ανάλγητου κράτους, που διώχνει τα παιδιά μας στην ξενιτειά για να βρούν δουλειά.

Αφού όμως, η κυβέρνηση «έκαμψε» τις επιφυλάξεις της Επιτροπής διαλύει τις υπηρεσίες που έχουν συσταθεί για να στηρίξουν κοινωνικές επιχειρήσεις (Ειδική Υπηρεσία Κοινωνικής Οικονομίας -ΕΥΚΕΚΟ) και επιπλέον με την τροπολογία Βενιζέλου, καρπώνεται τους  πόρους που έχει υποσχεθεί για ενίσχυση των υπό ίδρυση κοινωνικών συνεταιριστικών επιχειρήσεων (Ν. 4019/2011) .

Και αναρωτιέμαι: Από την μια μεριά  το κράτος αναπτύσοντας την διχόνοια και τον κοινωνικό καννιβαλισμό πετάει στον Καιάδα 15.000 δημόσιους υπαλλήλους και από την άλλη προσλαμβάνει με κριτήρια φτώχειας και ταχύτατες διαδικασίες 50.000 δημοτικούς υπάλληλους τύπου stage, δίνοντας  ένα πιάτο φαί στην οικογένεια τους για 5 μήνες.

Το μόνο που μπορεί να  σημαίνει είναι ο  Ελεγχος της εκλογικής συμπεριφοράς  σε όποια εκλογική βόμβα σκάσει πρώτα:

Εθνικές εκλογές με  την λίστα σε ισχύ μέχρι Δεκέμβρη 2013

ή

Αυτοδιοικητικές εκλογές τον Μάη του 2014

Με την εφαρμογή του Καλλικράτη στην τοπική αυτοδιοίκηση και έχοντας την εμπειρία της κοινωφελούς, γνωρίζω ότι κανένας Δήμος δεν είναι εξαιρετικά οργανωμένος ώστε να σχεδιάσει αποτελεσματικά πλάνα κοινωφελούς εργασίας σε χρονικά πλαίσια 5 μηνών, αναρωτιέμαι τι θα παρέχουν στην κοινωνία και στην τοπική οικονομία, αυτά τα νέα πεντάμηνα για τους Δήμους που ακολουθούν τα δίμηνα, που προηγούνται των 8μηνων και ανακατεύονται με συμβάσεις αορίστου χρόνου.

Και εντέλει τι κοινωφελές θα κάνουν οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι χωρίς την συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών;

Το πιθανότερο είναι, τίποτα το καινοτόμο ή το παραγωγικό αλλά ίσως το χειρότερο.

- Να καλύψουν τις θέσεις όσων απολύθηκαν    …σε προσιτή τιμή.

 

Αρβανίτη - Πρεβεζάνου Ευγενία 

 

 

http://dkratame.blogspot.gr/2013/08/to-2013-vs-o-2014.html

 

 

 

OXI γιαούρτια και πέτρες στην παρέλαση! ΝΑΙ σε Προτάσεις και ιδέες μετά την παρέλαση!

Πατρίς, να μακαρίζης όλους τους Έλληνες, ότι θυσιάστηκαν δια σένα να σ΄ αναστήσουνε, να ξαναειπωθής άλλη μίαν φορά ελεύτερη πατρίδα, οπού ήσουνε χαμένη και σβυσμένη από τον κατάλογον των εθνών. Όλους αυτούς να τους μακαρίζης. Όμως να θυμάσαι και να λαμπρύνεις εκείνους οπού πρωτοθυσιάστηκαν εις την Αλαμάνα, πολεμώντας με τόση δύναμη Τούρκων, κ΄ εκείνους οπού αποφασίστηκαν και κλείστηκαν σε μίαν μαντρούλα με πλίθες, αδύνατη, εις το χάνι της Γραβιάς, κ΄ εκείνους οπού λιώσανε τόση Τουρκιά και πασσάδες εις τα Βασιλικά, και εκείνους οπού αγωνίστηκαν σαν λιοντάρια εις την Λαγκάδα του Μακρυνόρου”. 

Απόσπασμα από τα απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες!!!

Να ξαναγίνουμε Έλληνες, μαχητές, αντιστεκόμενοι σε ότι μας αλλοιώνει και δεν ταιριάζει στο έθνος μας, στην χώρα μας, στις πόλεις μας, στους δρόμους μας, στα σπίτια μας, στην …νοοτροπία μας.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες της γνώσης και του πολιτισμού, που μιλάνε ελληνικά και όχι greeklish. Έλληνες σκεπτόμενοι και όχι να αναλωνόμαστε υπολογίζοντας τόκους και επιτόκια, σε δάνεια που δεν χρωστάμε.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες, για να καμαρώνουμε να βλέπουμε τα παιδιά μας σε παρελάσεις, που τώρα καταργούνται για λόγους νεοταξικούς και όχι οικονομικούς όπως επικαλούνται και να δακρύζουμε όταν βλέπομε σύμβολα ιερά, όπως είναι η γαλανόλευκη σημαία μας και ακούμε τον εθνικό ύμνο της πατρίδας μας.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες, με οικογένεια, λειτουργική και παραδοσιακή, πρότυπο για τα παιδιά μας. Όλοι μαζί αγαπημένοι, ενωμένοι, αλληλέγγυοι, σαν μια γροθιά από επιλογή και όχι από τον φόβο της φτώχειας ή άλλης νεοφερμένης απειλής.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες, με χαμογελαστά και ευτυχισμένα παιδιά που τρώνε το ψωμάκι που δικαιούνται, φορούν τα απαραίτητα ρούχα και όχι επώνυμα, παίζουν ανέμελα και ασφαλή στους δρόμους και τις αλάνες, νοιώθοντας την αγάπη και την φροντίδα των γονιών τους.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες, με νέους που οραματίζονται να κατακτήσουν τον κόσμο δημιουργώντας σπουδαία πράγματα και κάνοντας ηρωικές πράξεις και όχι να χάνονται στον εικονικό κόσμο του διαδικτύου, της απελπισίας και της κατάθλιψης

Να ξαναγίνουμε Έλληνες με την παράδοση και την κληρονομιά μας, αρκεί για να ξαναγαπήσουμε την πατρίδα μας, τον ήλιο μας, την θάλασσα μας, την γη μας. Την Ελλάδα μας  που είναι μοναδική και ευλογημένη, αρκεί να θυμηθούμε τα πλούτη που μας προσέφερε. Κάποτε, ο μαϊντανός, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα ήταν στους κήπους μας. Τώρα απλά, τα εισάγουμε από την Τουρκία.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες, λιτοί και χαμογελαστοί. Να μην βουλιάζουμε στην μιζέρια, με άλλοθι την οικονομική κρίση και να ξοδεύουμε τη ζωή μας, με ανόητο τρόπο. Να βρούμε το νόημα της ζωής, μέσα από την «αισιοδοξία». Αυτό δεν σημαίνει να βλέπουμε τα πράγματα ροζ, αλλά να προχωράμε μπροστά έχοντας οδηγό μας, το «κουράγιο» που αποκτήσαμε μέσα από τον πόνο, την δοκιμασία στα δύσκολα της καθημερινότητας, και την οδύνη για επιβίωση.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες, περήφανοι για τους αυτούς που μας διοικούν γιατί είναι οι περισσότερο άξιοι και άριστοι, όχι τα λαμόγια και οι παρατρεχάμενοι. Να θυμηθούμε τι σημαίνει πραγματική δουλειά και προκοπή και όχι λούφα και εκμετάλλευση.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες, πολεμιστές, που όταν διηγούμαστε ιστορίες από τη ζωή μας, να θαυμάζουμε, τους ήρωες μας για το έργο τους, πνευματικό ή πολεμικό, να είναι αφιερωμένο σε αξίες και θεσμούς της πατρίδας μας, και όχι κάποιους εφήμερους πρωταγωνιστές τηλεοπτικών realities για τις προσωπικές οικονομικές απολαβές.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες γενναίοι, που ξέρουμε να θυσιαζόμαστε με χαμόγελο για τις μεγάλες ιδέες, μα δεν είμαστε θύματα, γιατί εκτιμούμε αυτούς που μας τιμούν και τιμωρούμε ακόμα και αυτούς που προσπαθούν να μας προδώσουν.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες, περήφανοι για τους προγόνους μας, τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τον Δημοσθένη, τον Μεγαλέξανδρο, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούμε να κατακτήσουμε οτιδήποτε θελήσουμε, ακόμα και τον κόσμο ολάκερο.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες, ηγέτες και καθοδηγητές της ανθρωπότητας, όπως ήμασταν κάποτε. Να υπερβούμε το εγώ, το μίζερο και το λίγο και να ζητάμε το πολύ, το σπουδαίο, το όλον. Να θυμηθούμε και να επαναπροσδιορίσουμε τις λέξεις όπως σεβασμός, εμπιστοσύνη, αλληλοβοήθεια, ανθρωπιά και φιλότιμο.

Να ξαναγίνουμε Έλληνες, περήφανοι και ατρόμητοι. Αυτό που πάντα ήμασταν και αξίζουμε,, ακόμα και αν χρειαστεί να ξαναγίνουμε …φτωχοί!

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ!!!

Ο Θεός των Ελλήνων μαζί μας!!!

Αρβανίτη - Πρεβεζάνου Ευγενία