«ΕΘΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»

«ΕΘΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»

H χρήση της επαυξημένης πραγματικότητας με ταυτόχρονη δημιουργία αισθητικών ενεργημάτων από την διατήρηση της Συλλογικής αεροναυτικής μας Κληρονομιάς

Από αρχαιοτάτων χρόνων οι άνθρωποι οραματιζόταν στην κατάκτηση των ουρανών. με πρώτους, στον ελληνικό μύθο, τον Ίκαρο και τον Δαίδαλο, που απέδειξαν, ότι ο άνθρωπος μπορεί να πετάξει σαν πουλί.

Η δυνατότητα μιας ελεγχόμενης και ασφαλούς πτήσης, ήταν μια επίπονη και συνεχώς εξελισσόμενη προσπάθεια, που απαιτούσε την υπέρβαση των ανθρώπινων ορίων και βαρύ φόρο αίματος. Με την εμφάνιση του αεροπλάνου, η ελληνική αεροναυτική ιστορία των εκατό τελευταίων χρόνων και όχι μόνο, έχει διανύσει μια άκρως ενδιαφέρουσα και εν πολλοίς άγνωστη πορεία, αλλά ανέδειξε αρκετούς Έλληνες, πρωτοπόρους ήρωες-εξερευνητές, που έγραψαν συναρπαστικές σελίδες αεροναυτικής και αεραθλητικής ιστορίας και που οφείλουμε να διατηρήσουμε στην εθνική μας μνήμη.

Στατιστικά τα μουσεία τεχνολογίας, αεροναυτικής και διαστήματος, συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον και την μεγαλύτερη προσέλευση κοινού ενώ η λειτουργία τους τους παρέχει πολλαπλά πλεονεκτήματα (τοπικά- εθνικά) στους εμπλεκόμενους. Στην Ελλάδα δεν έχει ακόμα υπάρξει οργανωμένη και δυναμική διαδικασία για την δημιουργία αντίστοιχου σχεδίου, παρά μικροί ψίθυροι. Στο πλαίσιο διατήρησης της Συλλογικής Κληρονομιάς της Ελλάδας, προτείνεται η ίδρυση «Εθνικού Μουσείου Αεροναυτικής και Διαστήματος Ελλάδος» το οποίο θα κάνει εφικτή την αδιάλειπτη πρόσβαση, σε πραγματικό χρόνο από κάθε σημείο της υφηλίου, σε όλους τους ανθρώπους διαφορετικής ταυτότητας, κοινωνικού και μορφωτικού επιπέδου, την ελληνική αεροναυτική ιστορία. Προτεινόμενες δράσεις είναι:

Συγχρόνως το διάστημα, γίνεται εξαιρετικά ελκυστικό πεδίο της ανθρώπινης εξέλιξης και οι τεχνολογικές επιτεύξεις το φέρνουν περισσότερο κοντά στο ανθρώπινο μέτρο.

- Συγκέντρωση του αρχειακού υλικού καθώς βρίσκεται διασκορπισμένο πανελλαδικά στον προτεινόμενο χώρο-έδρα του μουσείου για τεκμηρίωση, μελέτη, ταξινόμηση, συντήρηση, αποθήκευση, φύλαξη και δημιουργία αεροναυτικών και αεραθλητικών φυσικών και ψηφιοποιημένων συλλογών.

- Δημιουργία ιστοσελίδας του Εθνικού Μουσείου Αεροναυτικής και Διαστήματος Ελλάδος, σχεδιασμένη σύμφωνα με τα πρότυπα πολιτιστικών ιστοσελίδων με τις σύγχρονες ψηφιακές εφαρμογές (eMuseumPlus), προσβάσιμες μέσω της τεχνολογίας.

- Δημιουργία διαδικτυακών μουσειο-παιδαγωγικών δράσεων και προγραμμάτων για σχολικές ομάδες οικογένειες και ατομικά.

Τέλος, προτείνεται η προσπάθεια για την καθιέρωση τέλεσης της τελετής έναρξης των Παγκόσμιων Αεραθλητικών Αγώνων (WAG) σε συνδυασμό με πραγματικά και εικονικά δεδομένα, από τον βωμό αφής της Ικάριας φλόγας στην Ικαρία, βάσει προτύπων των Ολυμπιακών Αγώνων.

Όταν δεν γνωρίζεις από που έρχεσαι δεν ξέρεις και προς ποια κατεύθυνση να ακολουθήσεις.​

Σήμερα, τώρα, αυτή την στιγμή σας παρουσίασα ένα ρεαλιστικό όραμα για την τεκμηρίωση, διατήρηση και ανάδειξη της ιστορικής μνήμης που θα γίνει το σταθερό θεμέλιο για να αποκτήσει φτερά η αεροπορική και διαστημική Ελλάδα του μέλλοντος το ​ «Εθνικό Μουσείο Αεροναυτικής και Διαστήματος».

Ας το δημιουργήσουμε. ΜΑΖΙΙ!​

Ευγενία Αρβανίτη Πρεβεζάνου

MSc Επικοινωνιολόγος – τ. Βουλευτής Αττικής

Ειδική Σύμβουλος Στρατηγικής και Ανάπτυξης

evgenia.arvaniti.prevezanou@gmail.com

Λέξεις Κλειδιά: Μουσείο, Διάστημα, Αεροναυτική, Αεραθλητισμός, Αεροπορία

Αναφορές : Αρβανίτη Πρεβεζάνου Ε. (2019), «Ελληνικός Αεραθλητισμός - Ελληνική Αεραθλητική Ομοσπονδία)», Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ), Αθήνα, διαθέσιμο στο: https://apothesis.eap.gr/

«Εθνικό Μουσείο Αεροναυτικής και Διαστήματος Ελλάδος»

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 

Η κα Ευγενία Αρβανίτη Πρεβεζάνου, έχει διεθνείς σπουδές επικοινωνίας, κοινωνιολογίας και ανθρωπολογίας, ενδιαφέρεται για την διατήρηση της πολιτισμικής μνήμης και κληρονομιάς. Έχει συγγράψει μονογραφίες, μελέτες και ποικίλη αρθρογραφία σε έντυπο και διαδικτυακό τύπο κυρίως για θέματα στρατηγικής, επικοινωνιακής πολιτικής, συμβουλευτικής ψυχολογίας και εκπαίδευσης και πολιτιστικής ανάπτυξης.

Αν και αξιωματικός-πλοίαρχος του Εμπορικού Ναυτικού, ασχολείται περισσότερο από 30 χρόνια με αεροπορικά θέματα και προωθεί το όραμα της, προτείνοντας αποτελεσματικές στρατηγικές για να ιδρυθεί το «Εθνικό Μουσείο Αεροναυτικής και Διαστήματος Ελλάδος».

Δυναμική ακτιβίστρια και πολιτικός, διετέλεσε Βουλευτής Αττικής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και είναι μέλος της Ένωσης τ.Βουλευτών-Ευρωβουλευτών Ελλάδος

Πρόγραμμα και Βιβλίο Περιλήψεων Το Βιβλίο Περιλήψεων θα αναρτηθεί πριν την έναρξη του συνεδρίου στο site του Συνεδρίου ( http://www.euromed-dch.eu/ )

Σύνδεσμος παρακολουθησης https://us02web.zoom.us/j/85095675693?pwd=M0E5SjlyZDk0WDVpLzc4WlJJcEljdz09

Ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας στη Νοηματική Γλώσσα! (Βίντεο)

Για πρώτη φορά ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας αποδόθηκε στη νοηματική γλώσσα. 

Ο Σύλλογος Διδασκόντων της Νοηματικής Γλώσσας στην Ελλάδα δημιούργησε ένα ξεχωριστό βίντεο με αφορμή την επέτειο των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση.

Μιλώντας στην ΕΡΤ η κυρία Αγάπη Δημοπούλου, μέλος του Δ.Σ. των Διδασκόντων της ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας, ανέφερε πως η ιδέα «γεννήθηκε» πριν από περίπου ένα χρόνο και ανήκει σε εκπαιδευτικό του σχολείου κωφών Πεύκης.

Χρειάστηκαν αρκετοί μήνες εργασίας από την 18μελή επιτροπή που συστήθηκε με τη συμμετοχή γλωσσολόγων, φιλολόγων, θεολόγων, αλλά και δασκάλων νοηματικής, προκειμένου το τμήμα του ποιήματος του Διονύσιου Σολωμού, «Ύμνος εις την Ελευθερία», που αποτελεί τον Εθνικό μας Ύμνο, να μπορέσει να αποδοθεί στην ελληνική νοηματική γλώσσα.

Η Επιτροπή «Ελλάδα 2021» συνέδραμε στην υλοποίησή της.

Η παραγωγή του βίντεο έγινε με χορηγίες, από την Τράπεζα της Ελλάδος κι εν συνεχεία – με την συμβολή της πρ. βουλευτού Δ. Αράπογλου, που είναι και η ίδια κωφή- από τη Βουλή των Ελλήνων. 

22 Μαρτίου: Παγκόσμια ημέρα νερού (World Water Day)

ΣΥΝΘΗΜΑ 2023: "Μη σπαταλάς το νερό σήμερα, για να μην το στερηθείς αύριο"

Ο ΟΗΕ καθιέρωσε την 22α Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα Νερού στην συνδιάσκεψη για το Περιβάλλον για την Ανάπτυξη στο Rio de Janeiro,της Βραζιλίας το 1992, για να υπενθυμίζει την σημασία του πολυτιμότερου αγαθού της φύσης, το ΝΕΡΟ.

Η καταλήστευση και η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων σε πολλές περιοχές του πλανήτη, μα κυρίως σε χώρες όπου το βιοτικό επίπεδο είναι ιδιαίτερα χαμηλό, επέφεραν περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής των κατοίκων και στις περισσότερες περιπτώσεις τούς στέρησε βασικά δημόσια αγαθά. 

2,2 δις συνάνθρωποι μας ζουν χωρίς πρόσβαση σε καθαρό, πόσιμο νερό με την παγκόσμια ποσότητα του πόσιμου «λευκού χρυσού» όπως χαρακτηρίζεται το βασικό αγαθό αναπόσπαστο  για την ύπαρξη της ίδιας της ζωής, το νερό, να μειώνεται και η ποιότητά του να υποβαθμίζεται.

Ο περιορισμός χρηματοδοτήσεων για την ύδρευση και την αποχέτευση από τις κυβερνήσεις.   επικαλούμενες την αδυναμία τους να συντηρήσουν τις αντίστοιχες υπηρεσίες και για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους τους, τις παραχωρούν σε ιδιώτες.

Οδυνηρά παραδείγματα όπου οι υδάτινοι πόροι της χώρας δεν ανήκουν στο κράτος αλλά σε ιδιώτες, είναι η  Χιλή** και η  Τανζανία. Εκεί μία εταιρεία γίνεται ιδιοκτήτης ενός ποταμού, μιας λίμνης ή υπόγειων υδάτων και να έχει «δικαιώματα νερού» ως  ισόβιους τίτλους ιδιοκτησίας, ξέχωροι από τη γη, έχουν εμπορική αξία, όπως ακριβώς ένα σπίτι, ή ένα κτήμα. Μπορείς να το νοικιάσεις, να το χρησιμοποιήσεις,  ή να το κρατήσεις χωρίς να το κάνεις τίποτα περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή, για να το πουλήσεις ακριβά. Αυτό σημαίνει, πως αν είσαι αγρότης δεν μπορείς να ποτίσεις το χωράφι σου ακόμα και αν αυτό βρίσκεται στις όχθες του ποταμού διότι το ποτάμι μπορεί να ανήκει σε άλλους και αν δεν έχεις «δικαίωμα» θα συλλαμβάνεσαι αν πιαστείς επ’ αυτοφώρω.

Σήμερα, γίνεται εφαρμογή της συμφωνίας δανειστών και κυβέρνησης να συμπεριλάβουν τις ΕΥΔΑΠ Α.Ε. και ΕΥΑΘ Α.Ε. στο νέο Υπερ-ταμείο. Ωστόσο είναι γεγονός ότι η ιδιωτικοποίηση του νερού απέτυχε όπου κι αν εφαρμόστηκε, εκτοξεύοντας στα ύψη τους λογαριασμούς και υποβαθμίστηκε η ποιότητά του, πάντα εις βάρος των καταναλωτών.

Διαμαρτυρόμαστε και μαζί συμμετέχουμε με τις πάμπολλες περιβαλλοντικές οργανώσεις* που συμμετέχουν στον αγώνα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση  του νερού, τον αγώνα των οποίων όλοι μαζί θα στηρίξουμε!

• Άμεση λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου Υδάτων και των Συμβουλίων Υδάτων των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, με άμεση ολοκλήρωση των μελετών Λεκανών Απορροής Ποταμών και των μελετών πλημμυρικών έργων.
• Άμεση δημιουργία Ανεξάρτητης Διαχειριστικής Αρχής για τον έλεγχο των μέτρων Δημόσια, βιώσιμη, ορθολογική και μη κερδοσκοπική διαχείριση των υδατικών πόρων και της τιμολόγησης των αντίστοιχων υπηρεσιών.
• Διασφάλιση ότι οι εταιρείες διαχείρισης του πόσιμου νερού θα λειτουργούν στην κατεύθυνση της δημόσιας, ορθολογικής και ολοκληρωμένης  παροχής υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης σε όλους τους  πολίτες και όχι με τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς.
• Κλιμακωτή τιμολόγηση των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, που θα εξυπηρετεί την ελεύθερη κι απρόσκοπτη πρόσβαση όλων των πολιτών σε καθαρό νερό.

 Ευγενία Αρβανίτη Πρεβεζάνου

Υποψ. Βουλευτής Ανατολικής Αττικής

με την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-Πρόδρομος Εμφιετζόγλου

*ΑΝΙΜΑ, ΑΡΧΕΛΩΝ, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΕΣΠΩΝ, Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, Καλλιστώ, Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, Greenpeace, και WWF Ελλάς.
**Στην Χιλή το 1981, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του A. Pinochet δημιουργήθηκε ο Κώδικας του Νερού (Código de Aguas), ένα πακέτο νόμων οι οποίοι θεωρούσαν ότι το νερό δεν είναι δημόσιο αγαθό, αλλά ιδιωτικό προϊόν. Ο πρώην πρόεδρος των ιθαγενών της Desierto de Atacama, έρημος της Χιλής που είναι η πιο άνυδρη περιοχή του πλανήτη, με απλές λέξεις προβλέπει το δυσοίωνο μέλλον: 
- «Το νερό και η γη πάνε μαζί. Το ένα είναι το θηλυκό και το άλλο το αρσενικό. Το νερό δεν είναι δικό μου, εγώ είμαι μέρος του. Ούτε η γη είναι δική μου, εγώ είμαι μέρος της. Ο άνθρωπος είναι περαστικός. Και παρ’ όλα αυτά θέλει να παίξει με τη γη. Αλλά ποτέ δεν το έχει πετύχει. Γιατί μετά η γη θα τους στείλει το λογαριασμό. Και η γη δεν ζητάει λεφτά, πληρώνεται με αίμα». Πληροφορίες efsyn.gr
Και να έχουμε υπόψη μας ότι ο Augusto Osvaldo Pinochet, σκότωσε, βασάνισε, ταπείνωσε τη Χιλή, αλλά πέθανε ατάραχος  σε ηλικία 91 χρονών. την 10η Δεκεμβρίου 2006, Ημέρα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δίχως ποτέ να δικαστεί. Ευθυνόταν για τον βασανισμό 29.000 ανθρώπων και για περισσότερους από 3.000 θανάτους, μεταξύ των οποίων του Salvador Guillermo Allende Gossens,, ο πρώτος στην Ιστορία εκλεγμένος σοσιαλιστής-αριστερός ηγέτης, του Víctor Lidio Jara Martínez, ο «Lorca» της Χιλής και τραγουδιστής του κινήματος «Nueva canción», αλλά και του νομπελίστα ποιητή Pablo Neruda που μάλλον δηλητηριάστηκε και έφυγε, αβοήθητος φυλακισμένος στο σπίτι του, παλεύοντας με τον καρκίνο.

21/03/2023 : Κινητοποίηση ενάντια στην εμπορευματοποίηση του κοινού αγαθού, στο Σύνταγμα.

...Aρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα...

Ιωάννης Καποδίστριας,

A' Κυβερνήτης της Ελλάδος, προς την Δ' Εθνοσυνέλευση

«… Αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, εφ' όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν».

«Ελπίζω ότι όσοι εξ' υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ' εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ' ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της».

ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΕΦΑΓΑΝ ..ΧΑΛΟΥΣΕ ΤΗΝ "ΠΙΑΤΣΑ" των λαμογιών και των κλεφτών....

Η ΙΣΤΟΡΙΑ θα πρέπει να μας διδάσκει.   ΑΞΙΟΣ!

Ωστόσο, στην σύγχρονη εποχή μας, πρέπει να μας προβληματίσει και μας μας γίνει παράδειγμα προς μίμηση. Οσοι από τους πολιτικούς είναι μάγκες και καθαροί να δεχτούν να ελεγχθούν όχι μόνο για το ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ που έχουν αλλά και την ΔΙΑΔΡΟΜΗ του ΧΡΗΜΑΤΟΣ που έχουν στη διάθεση τους από την στιγμή που πολιτεύτηκαν.

Αν το αρνηθούν κάτι βρωμάει και θα πρέπει να τους ΚΑΤΑκρίνει ο λαός.

Η πολιτική που ασκείται στις μέρες μας, θα πρέπει πλέον να είναι λειτούργημα υπέρ της πατρίδας και των πολιτών και όχι επάγγελμα εξυπηρέτησης μικροσυμφερόντων. ….

Και ας χαλάσω την πιάτσα……

ΕΣΣΕΤ ΗΜΑΡ και τα πρωτοτόκια της Ελλάδος, έναντι πινακίου φακής....

Έσσετ ήμαρ: θα έρθει μέρα (κυρίως ως απειλή ή προειδοποίηση) (Μπαμπινιώτης σελ. 733)

Έσσετ ήμαρ, όταν ποτ ολώλη Ίλος ιρή (Ομ. Δ 164): θα έρθει η ημέρα που θα χαθεί η ιερή Τροία

Πρόκειται για μια φράση του Αγαμέμνονα, η οποία μεταφράζεται ως εξής από τους Ν. Καζαντζάκη Ι.Θ. Κακρυδή (ξέρετε από το βιβλιαράκι της Ιλιάδας που κάναμε στην Β΄γυμνασίου) : Θα ξημερώσει μέρα κάποτε που θα χαθεί το κάστρο της Τροίας κι ο Πρίαμος ο πολέμαρχος κι όλος μαζί ο λαός του.

Στην Γένεση της Παλαιάς Διαθήκης διαβάζουμε μια διδακτική ιστορία.



Πώς ο Ησαύ, ο δίδυμος αδελφός του Ιακώβ παραχώρησε τα πρωτοτόκιά του έναντι πινακίου φακής. Ο Ησαύ ήταν το πρώτο παιδί που βγήκε από την κοιλιά της Ρεβέκκας, της συζύγου του Ισαάκ. Δευτερόλεπτα αργότερα ακολούθησε ο Ιακώβ, ο οποίος κρατούσε τον Ησαύ από την φτέρνα (αξιοπρόσεκτος ο συμβολισμός).

Σύμφωνα με την παράδοση, ο πρωτότοκος υιός –έστω και με διαφορά δευτερολέπτων στην περίπτωση των διδύμων- δικαιούνταν την πατρική περιουσία.

Όμως, στην περίπτωση του Ησαύ δεν ίσχυσε ο άγραφος νόμος επειδή οι αντιστάσεις του πρωτότοκου στην επείγουσα ανάγκη για φαγητό δεν ήταν ισχυρές.

Όταν μια ημέρα ο Ησαύ επέστρεφε ξεθεωμένος από το χωράφι παρακάλεσε τον αδελφό του Ιακώβ να του δώσει να φάει.

Ο Ιακώβ μαγείρευε φακές και για να του δώσει μια… μερίδα απαίτησε από τον Ησαύ να του ορκιστεί ότι του παραχωρεί τα πρωτοτόκια, δηλαδή το δικαίωμα στην πατρική κληρονομιά και όλα τα συνδεόμενα προνόμια.

Ο Ησαύ το δέχτηκε και απώλεσε, με δική του απόφαση και ευθύνη, τα πρωτοτόκια για ένα πιάτο φαγητό – και μάλιστα φακές…



Αν το καλοσκεφτούμε, σ’ αυτό το επεισόδιο της Γενέσεως (κεφ. 25, στ. 28-34) έχουμε το πρώτο καταγεγραμμένο κρούσμα αισχροκέρδειας και τοκογλυφίας στην Αγία Γραφή στη χειρότερη δυνατή μορφή της.

Αδελφός εκμεταλλεύεται αδελφό που βρίσκεται στην ανάγκη και τον υποχρεώνει να του εκχωρήσει τα πάντα (με όρκο) για ένα ευτελές αντίτιμο.

Τι θέλει να πει ο ποιητής;

Πολλά θέλει να μας πει αλλά το βασικότερο για τη συγκυρία που περνάμε είναι ένα:

Ποτέ δεν πας σε διαπραγματεύσεις όταν βρίσκεσαι σε απόλυτη ανάγκη και οι αντιστάσεις σου είναι ισχνές.

Θα παραδώσεις γη και ύδωρ για ένα πιάτο φαγητό.

Τα πρωτοτόκια της πατρίδας μας είναι ιερά και όποιος τα διαπραγματεύεται θα εκπλαγεί δυσάρεστα με όλα όσα θα ακολουθήσουν τα παζαρέματα, από τους αδιάβροχους.

Ἔρρωσθε καὶ εὐδαιμονεῖτε, συνέλληνες....

Ευγενία Αρβανίτη Πρεβεζάνου

Υποψ. Βουλευτής Ανατολικής Αττικής

με την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-Πρόδρομος Εμφιετζόγλου

Μπορείς να πετάξεις. .

Ο γλάρος Ιωνάθαν Livingston με εικονογράφηση του καλλιτέχνη Vladislav Erko 

για το ομώνυμο βιβλίο του Ρίτσαρντ Μπαχ

“Ηταν πρωὶ κι ὁ καινούργιος ἥλιος λαμπύριζε χρυσαφένιος πάνω στοὺς κυματισμοὺς μιᾶς ἤρεμης θάλασσας.

Ἕνα μίλι ἀπ᾿ τὴν ἀκτή, μιὰ ψαρόβαρκα ἔπαιζε μὲ τὸ νερό, καὶ τὸ σύνθημα νὰ μαζευτεῖ τὸ σμῆνος γιὰ πρόγευμα πέρασε σὰν ἀστραπὴ στὸν ἀέρα, καὶ τότε ἕνα σύννεφο ἀπὸ χίλιους γλάρους ᾖρθε νὰ παλέψει πονηρὰ γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει κάποια κομμάτια τροφῆς. 

Ἄρχιζε μιὰ καινούργια μέρα γεμάτη δουλειά. Πολὺ πιὸ πέρα ὅμως, ὁλομόναχος, πετώντας μακριὰ ἀπ᾿ τὴ βάρκα καὶ τὴν ἀκτή, ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος συνέχιζε τὶς ἀσκήσεις του. 

Ἀπὸ ὕψος ἑκατὸ πόδια, ψηλὰ στὸν οὐρανό, χαμήλωσε τὰ παλαμωτά του πόδια, σήκωσε τὸ ράμφος του καὶ πάσχισε νὰ ἐπιβάλει στὰ φτερά του μιὰ ὀδυνηρή, δύσκολη, στριφτὴ καμπύλη. Μιὰ τέτοια καμπύλη τοῦ ἐπέτρεπε νὰ πετάξει μὲ μικρὴ ταχύτητα καὶ τώρα πετοῦσε ὅλο καὶ πιὸ ἀργὰ ὥσπου ὁ ἄνεμος ἔγινε ἕνα ψιθύρισμα στὸ πρόσωπό του, ὥσπου τὸ πέλαγο στάθηκε ἀκίνητο κάτω. Στένεψε τὰ μάτια του σὲ ἐντατικὴ αὐτοσυγκέντρωση, κράτησε τὴν ἀνάσα του, μὲ δύναμη θέλησε νὰ δώση… ἕνα… ἀκόμα… ἑκατοστό… κλίσης… στὴν καμπύλη. 

Ὕστερα τὰ φτερά του ζάρωσαν, ἔχασε τὸν ἔλεγχο κι᾿ ἔπεσε.

Οἱ γλάροι, ὅπως ξέρετε, δὲν χάνουν ποτὲ τὴ σταθερότητα, δὲν χάνουν ποτὲ τὸν ἔλεγχό τους. Νὰ χάσουν τὸν ἔλεγχο τῆς πτήσης τους εἶναι γι᾿ αὐτοὺς ντροπή, εἶναι ἐξευτελισμός.

Ὅμως ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος, ποὺ δίχως ντροπὴ ἅπλωσε ξανὰ τὶς φτεροῦγες του πετώντας στὴν ἴδια κείνη τρεμάμενη δύσκολη καμπύλη – ὅλο καὶ πιὸ ἀργά, πιὸ ἀργὰ καὶ πάλι χάνοντας τὸν ἔλεγχό του – δὲν ἦταν ἕνα κοινὸ πουλί.

Οἱ περισσότεροι γλάροι δὲ νοιάζονται νὰ μάθουν παρὰ μόνο τὰ πιὸ βασικὰ πράγματα γιὰ τὸ πέταγμα — πῶς νὰ πετοῦν ἀπ᾿ τὴν ἀκτή στὴν τροφή τους καὶ πίσω πάλι. Γιὰ τοὺς περισσότερους γλάρους σημασία δὲν £ἔχει τὸ πέταγμα, ἀλλὰ τὸ φαγητό. 

Γιὰ τοῦτον, ὅμως, τὸ γλάρο σημασία δὲν εἶχε τὸ φαγητό, ἀλλὰ τὸ πέταγμα. 

Πάνω ἀπὸ κάθε τι ἄλλο, ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος ἀγαποῦσε νὰ πετάει.

Ἕνας τέτοιος τρόπος σκέψης δὲν ἦταν, καθὼς ἀνακάλυψε, τὸ καλύτερο μέσο γιὰ νὰ γίνεις ἀγαπητὸς στ᾿ ἄλλα πουλιά. Ἀκόμα καὶ οἱ γονεῖς του ἔνιωθαν ἀπογοήτευση ὅταν ὁ Ἰωνάθαν περνοῦσε μέρες ὁλόκληρες μόνος, κάνοντας ἑκατοντάδες χαμηλὲς πτήσεις μὲ ἀκίνητα φτερά, κάνοντας δοκιμές.”

ΠΗΓΗ  Αντικλείδι

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η υψηλή στρατηγική της Ελλάδας

σύνοψη του βιβλίου

Οι προκλήσεις στην εξωτερική πολιτική που
αντιμετωπίζει η Ελλάδα στις απαρχές της νέας χιλιετίας, καθορίζουν την ανάγκη
να μετασχηματιστεί η εξωτερική πολιτική της Ελλάδος σε ένα λειτουργικό εργαλείο
για την προώθηση των συμφερόντων της, με διάρκεια που θα καθοδηγείται από τις
βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,
της συνεργασίας και της ειρήνης

Η Ελλάδα, ως μέλος της E.E.
και συνάμα χώρα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, οφείλει να θέσει μακροχρόνιους
βασικούς στόχους και προτεραιότητες στην εθνική εξωτερική πολιτική με
απαραίτητη την ενεργή συμμετοχή της στην προώθηση των αρχών της ειρήνης, της
σταθερότητας και της συνεργασίας όχι μόνο για τα Βαλκάνια αλλά και για την
ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

δημοσιεύσεις

ΕΞΑΣΦΑΛΊΣΑ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΟΥ

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η
υψηλή στρατηγική της  Ελλάδας

ΜΠΟΡΕΊΤΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΕΒΆΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΙΣ 
ΠΑΡΑΚΆΤΩ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ:

Βιβλιοπωλείο των
Συγγραφέων                    εδώ

ACADEMIA.edu                                                    εδώ

ISSUU.COM                                                      εδώ

tzennh.blogspot.gr                                          εδώ

οι αγορές δεν χαίρονται με τις πολιτικές εξελίξεις, δεν πρέπει όμως να αποφασίζουν αυτές..........

Μοσκοβισί: «Η Ελλάδα χρειάζεται το ευρώ και η ευρωζώνη χρειάζεται την Ελλάδα»

«Η Ελλάδα πρέπει να δείξει δέσμευση στις μεταρρυθμίσεις, αυτό ήταν το μήνυμά μου στις ελληνικές αρχές», ανέφερε ο επίτροπος Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Πιέρ Μοσκοβισί, στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε μετά την ολοκλήρωση των επαφών του στην Αθήνα.

Ο Πιερ Μοσκοβισί ξεκαθάρισε ότι δεν τίθεται υπό αίρεση η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ.

“Η Ελλάδα χρειάζεται το ευρώ και η ευρωζώνη χρειάζεται την Ελλάδα”, σημείωσε και υποστήριξε πως χωρίς την Ευρωπαϊκή Ένωση η χώρα θα κατέρρεε με τα προβλήματα που αντιμετώπιζε.

«Γνωρίζω πως η κρίση έχει κόστος όμως δεν φταίει η Ευρώπη γι' αυτό, αντίθετα βοήθησε», είπε ακόμα ο Πιερ Μοσκοβισί.

«Υπάρχει πρόοδος, όμως χρειάζεται κι άλλη προσπάθεια. Η προσέγγισή μας είναι φιλική, μα... αποφασιστική».

Όπως είπε δεν είναι ικανοποιημένος από τον ρυθμό απασχόλησης. Είναι κοινωνικά απαράδεκτος, τόνισε χαρακτηριστικά. Όμως, είπε ότι στη χώρα γίνονται

μεγάλες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες πρέπει να συνεχιστούν και εκτίμησε πως ο στόχος για ανάπτυξη 2,9% είναι εφικτός.

Ακόμα, ο Πιερ Μοσκοβισί τόνισε πως θα υπάρξει τεχνική επέκταση του προγράμματος στήριξης της Ελλάδας για δύο μήνες.

«Δεν χρειάζεται να δραματοποιούμε την κατάσταση. Αν επιτύχουμε να τελειώσουμε έως τα τέλη Φεβρουαρίου, η τρόικα θα αποχωρήσει από την Ελλάδα», συμπλήρωσε ο Γάλλος επίτροπος.

Σύμφωνα με τον Ευρωπαίο αξιωματούχο, η task force είναι αυτή που πλέον θα αναλάβει μεγαλύτερο ρόλο και στο επόμενο στάδιο θα λάβει υπό την ευθύνη της την τεχνική βοήθεια προς την Ελλάδα.

«Το μήνυμά μου προς τον ελληνικό λαό είναι πως οι θυσίες σας πιάνουν τόπο». Ο Π. Μοσκοβισί διαβεβαίωσε πως πρόθεσή του είναι η παροχή υποστήριξης στην Ελλάδα και δήλωσε πως θα επιστρέψει στην Αθήνα τη νέα χρονιά.

Ερωτηθείς για τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, ο Πιερ Μοσκοβισί απάντησε πως δεν είναι αρμόδιος για τα εσωτερικά της πολιτικής ζωής στη χώρα. «Είμαι εδώ για μια και μόνο δουλειά: για την αποκατάσταση της Ελλάδας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σχετικά με τις χθεσινές δηλώσεις διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, περί bank run που τάραξαν τα νερά, απάντησε: «Αυτό που ξέρω είναι πως οι αγορές δεν χαίρονται με τις πολιτικές εξελίξεις, δεν πρέπει όμως να αποφασίζουν αυτές».

http://www.kontranews.gr

12 Οκτώβρη 1944: 70 χρόνια από την «Απελευθέρωση της Αθήνας» _ Οι Γερµανοί έφυγαν. Εµείς ελευθερωθήκαµε;

Τι προηγήθηκε και τι ακολούθησε μετά από εκείνη τη μεγαλειώδη μέρα, όπου οι Αθηναίοι ξεχύθηκαν στους δρόμους ανεμίζοντας σημαίες, φωνάζοντας «λαοκρατία» και πιστεύοντας πως ήταν πια ελεύθεροι...

Σαν σήµερα, 70 χρόνια πριν, στις 12 του Οκτώβρη του 1944, οι Γερµανοί εγκαταλείπουν, «µε την ουρά στα σκέλια» την Αθήνα. Στις 9.15 π.µ. ο Στρατιωτικός ∆ιοικητής µε τον κατοχικό δήµαρχο Γεωργάτο κατέθεσαν στεφάνι στο µνηµείο του Αγνώστου Στρατιώτη ενώ οι Γερµανοί υπέστειλαν τη σηµαία τους στην Ακρόπολη. Κατόπιν, όπως διαβάζουµε στο «Ριζοσπάστη» της 13ης Οκτωβρίου 1944, τµήµα του ΕΛ.Α.Σ., στις 9.45 π.µ. πραγµατοποίησε έπαρση της Ελληνικής σηµαίας στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης µετά από 1264 ηµέρες φριχτής και σκοτεινής σκλαβιάς.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ στο http://www.toxwni.gr

Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2014,περιήγηση στους αρχαιολογικούς χώρους του Μαραθώνα

Την Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2014, το
πρωί στις 8.45, πίσω από την εκκλησία του Αγ. Κωνσταντίνου στη Νέα Μάκρη, θα ξεκινήσουμε μαζί  με τους "Φίλους του Αρχαιολογικού Μουσείου Μαραθώνα" οι
οποίοι μας καλούν να λάβουμε μέρος στην
περιήγηση που διοργανώνουν σε αρχαιολογικούς χώρους του Μαραθώνα.  Θα επισκεφθούμε:

-         το
ιερό των Αιγυπτίων θεών στη Μπρεξίζα,

-         τον
Τύμβο των Πλαταιέων στο Βρανά,

-         το
Πρωτοελλαδικό Νεκροταφείο στο Τσέπι,

-         τον Τύμβο των Μαραθωνομάχων
και

-         την
Οινόη ( Πύργο, Βαλανείο και Πύθιο)

Εκεί  προγραμματίστηκε
ένα σύντομο  ΠΙΚ-ΝΙΚ με προμήθειες που θα έχει ο καθένας μας μαζί
του και θα επιστρέψουμε μέχρι τις 5 το απόγευμα.

23% των περιουσιών τους έχασαν οι Ελληνες - Ανισοκατανομή του πλούτου στην Ευρώπη

Ο πλούτος των
ευρωπαϊκών νοικοκυριών ανήλθε τον προηγούμενο χρόνο αθροιστικά σε υψηλότερα
επίπεδα σε σύγκριση με εκείνα την περίοδο πριν από την οικονομική κρίση,
σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσίευσε σήμερα η ελβετική ιδιωτική τράπεζα Julius
Baer.

Η ίδια έρευνα
ωστόσο καταγράφει έντονες αντιθέσεις και μεγάλες αποκλίσεις από τη μία χώρα στη
άλλη και από την μια εισοδηματική ομάδα στην άλλη. Το 2013 η περιουσία των
νοικοκυριών στην Ευρώπη έφθασε αθροιστικά σε επίπεδο ρεκόρ, σε ύψος 56
τρισεκατομμυρίων ευρώ, καταγράφοντας αύξηση 1,7% σε σύγκριση με το 2012,
σύμφωνα με την έκθεση, η οποία τιτλοφορείται WealthReport Europe.

Πριν από την
οικονομική κρίση του 2007, το ύψος του πλούτου βρισκόταν στα 54,5
τρισεκατομμύρια ευρώ, «ωστόσο, η εξέλιξη των περιουσιακών στοιχείων μεταξύ των
χωρών διαφέρει ουσιαστικά μετά την κρίση του 2007» σημειώνουν οι συντάκτες της
έκθεσης.

Την ώρα που η
καθαρή περιουσία των νοικοκυριών αυξήθηκε κατά 68% στην Ελβετία και 18% στη
Γερμανία από το 2007, μειώθηκε κατά 28% στην Ισπανία και 23% στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με την ίδια έρευνα το 10% των πλέον εύπορων νοικοκυριών στην Ευρώπη
κατέχει το 50% και πλέον του πλούτου της Γηραιάς Ηπείρου. Για να παρουσιάσει
ένα ολοκληρωμένο πανόραμα των περιουσιακών στοιχείων, η έρευνα δεν
επικεντρώνεται μόνο στα ρευστά περιουσιακά στοιχεία των νοικοκυριών (όπως
μετοχές, ομολογιακούς τίτλους ή κεφάλαια), αλλά στην καθαρή περιουσία
(χρηματοοικονομικοί πόροι + ακίνητη περιουσία).

Η έρευνα
καταδεικνύει ότι μόλις 4 χώρες συγκεντρώνουν μόνες τους τα δύο τρίτα και πλέον
του καθαρού πλούτου στην Ευρώπη, με τη Γερμανία να συγκεντρώνει 13
τρισεκατομμύρια ευρώ, τη Βρετανία 9,6 τρισεκατομμύρια ευρώ, τη Γαλλία 9,5
τρισεκατομμύρια και την Ιταλία 8,3 τρισεκατομμύρια. Ανά κάτοικο η καθαρή
περιουσία ανέρχεται σε μέσο όρο στα 167. 100 ευρώ. Το Λουξεμβούργο κατατάσσεται
πρώτο με μια καθαρή περιουσία 432.000 ευρώ ανά ενήλικα, ακολουθεί η Ελβετία
(394.900 ευρώ) και το Βέλγιο (241.0000 ευρώ).

Η Σλοβακία
και η Ελλάδα βρίσκονται στο τέλος της κατάταξης με αντίστοιχα 33.000 ευρώ και
58.900 ευρώ ανά ενήλικα. Σε ορίζοντα πενταετίας οι συντάκτες της έκθεσης
αναμένουν ότι η περιουσία των ευρωπαϊκών νοικοκυριών θα αυξηθεί κατά 40% και θα
ανέλθει στα 79 τρισεκατομμύρια ευρώ έως το 2019. Σύμφωνα με τους ίδιους το
μεγαλύτερο μέρος αυτής της αύξησης θα προκύψει από την ανάκαμψη των μεγάλων
ευρωπαϊκών οικονομιών μετά την ύφεση.

Μας δολοφονούν!

Από παντού έρχεται το φοβερό μήνυμα: Δεν έχουμε κυβέρνηση, αλλά μαφιόζικη συμμορία, η οποία εκτελεί συνταγές γενοκτονίας εκ μέρους του τσογλα-ΝΑΤΟ, των σιωνιστών τοκογλύφων και των Γερμανών ναζί. Μας δολοφονούν! Σε όλα τα επίπεδα και με όλα τα μέσα:

Στην οικονομία! Το, λεγόμενο, «χρέος» δεν είναι παρά εφεύρημα. Όπως η «Αλκάιντα», προκειμένου να καταστρέψουν το Αφγανιστάν. Ή τα «πυρηνικά», προκειμένου να καταστρέψουν το Ιράκ. Οδήγησαν την ανεργία στα ύψη. Ελαχιστοποίησαν τους μισθούς και τις συντάξεις και μεγιστοποίησαν τους φόρους. Έτσι ώστε να μην μπορούμε να ανταποκριθούμε στις εξωφρενικές, χάριν των τοκογλύφων, απαιτήσεις τους. Για να πάρουν τα σπίτια μας και να μας πετάξουν σαν τα αδέσποτα σκυλιά, στο δρόμο.

Στην παιδεία: Κλείνουν τα σχολεία και δολοφονούν οικονομικά τα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα. Ενώ πληρωμένοι κονδυλοφόροι έχουν εξαφανίσει τα αριστουργήματα της ελληνικής λογοτεχνίας, και μπουκώνουν το μυαλό των παιδιών μας με κάθε είδους ανοησία. Προκειμένου να τα ξεριζώσουν απ' την πολιτισμική μας παράδοση και να επιτύχουν τη συστηματική αποβλάκωσή τους.

Στη θρησκεία: «Πετραδάκι πετραδάκι» πάνε να ανατρέψουν εκ βάθρων τη θρησκευτική μας παράδοση. Αφαίρεσαν απ' τις ταυτότητες το θρήσκευμα, που είναι η ψυχή και η καρδιά της νεοελληνικής μας ταυτότητας. Κατάργησαν την κυριακάτικη αργία, που ήταν το απάνεμο λιμάνι για την σωματική και πνευματική ανάπαυση των εργαζόμενων. Και τώρα μας επέβαλαν και το ατιμωτικό «αντιρατσιστικό». Για να μπορούν οι θανάσιμοι εχθροί μας να μας υπονομεύουν κι εμείς να μην τολμούμε ν' ανοίξουμε το στόμα μας. Γιατί κινδυνεύουμε να βρεθούμε στη φυλακή. Επειδή «έτσι το θέλουν» οι σιωνιστές!...

Κι ακόμη η υγεία: Αφού κλείνουν τα νοσοκομεία, το ένα κατόπιν του άλλου. Και όσα υπολειτουργούν, αδυνατούν να προσφέρουν και την στοιχειώδη έστω περίθαλψη. Ενώ οι άποροι παίρνουν –υποτίθεται- τα φάρμακά τους δωρεάν από τα νοσοκομεία, τα οποία όμως δεν έχουν κανένα φάρμακο....

Αυτά και πάμπολλα άλλα αποδεικνύουν οργανωμένο δολοφονικό σχέδιο, που αποβλέπει:

Στη γενοκτονία του ελληνικού λαού!

Στην καταστροφή της πανέμορφης και πάμπλουτης πολιτισμικής μας παράδοσης!

Και στηνκυριαρχία της διεθνούς αλητείας των σιωνιστών τοκογλύφων και των ναζιστών κακούργων, πάνω στην πάμπλουτη και πανέμορφη πατρίδα μας!...

παπα-Ηλίας

http://www.toxwni.gr/ellada/item/25397-mas-dolofonoyn

Πότε θα αποδοθούν ευθύνες, σε πόσους και ποιους για το όργιο σπατάλης των Ολυμπιακών Αγώνων 2004, που έφερε το Ελληνικό κράτος πιο κοντά στην χρεωκοπία

Ε Ν Η Μ Ε Ρ Ω Τ Ι Κ Ο   Δ Ε Λ Τ Ι Ο

Τρίτη 12 Αυγούστου 2014

Ολυμπιακοί αγώνες 2004

  

Στην διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων από την Αθήνα το 2004,
ο «τζίρος» των αγώνων θα ξεπερνούσε το  1 τρισεκατομμύριο δραχμές και
130.000 νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργούνταν. Περισσότεροι από 2
εκατ. τουρίστες θα έμεναν στην Ελλάδα στο διάστημα των αγώνων και θα
απέφεραν έσοδα ύψους 42 δισεκατομμυρίων δραχμών.
Άνοδο στα έσοδα περίμεναν βιομηχανία (165 δις δραχμές)
και ο κατασκευαστικός κλάδος (110 δις δραχμές),
ενώ και το κράτος περίμενε αύξηση εσόδων κατά 300 δισεκατομμύρια δραχμές μόνο
από την εισροή φόρων!

Πέρα από αυτά, το κόστος της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων υπολογιζόταν
ως το 2003 πως δεν θα ξεπεράσει τα 2,2 δισεκατομμύρια ευρώ
αλλά μετά από το «όργιο» σπατάλης»
των
υπευθύνων 

Η Αθήνα δεν έγινε ποτέ πόλη υπόδειγμα, όπως το
Μόντρεαλ και η Βαρκελώνη και ο ελληνικός αθλητισμός κατέρρευσε.

Η
χώρα που γέννησε τα Ολυμπιακά Ιδεώδη, τις αξίες και το ευ αγωνίζεσθαι, καταστράφηκε μεταξύ άλλων κι από τη
διοργάνωση των Αγώνων. Εμφανίστηκε ανίκανη να χειριστεί σωστά τα στάδια, τα
κτίρια, τις υποδομές και όλα όσα θα έπρεπε να «χρησιμοποιήσει» για να κάνει
καλύτερη τη ζωή των πολιτών της.

Το «Αθήνα 2004» ήταν η «χρυσή» ευκαιρία μιας ολόκληρης χώρας να αποδείξει
πως τιμά την ιστορία της, τις αξίες της και την κουλτούρα της..

Δέκα χρόνια μετά, το μόνο σίγουρο, είναι πως ο ελληνικός
αθλητισμός και οι Έλληνες πολίτες,
βγήκαν χαμένοι από την διοργάνωση τους.

Για το τεράστιο σκάνδαλο των Ολυμπιακών
Αγώνων 2004, που έφερε την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού πότε θα έχει γίνει
εξεταστική ώστε να αποδοθούν οι ευθύνες σε αυτούς (επώνυμους  ή μη), που δεν σεβάστηκαν τα χρήματα και το
μέλλον της πατρίδας μας; 

Ευγενία Αρβανίτη Πρεβεζάνου

τ.Βουλευτής Αττικής

Ενδεικτικά σπατάλης είναι 

236.992.475
ευρώ η επιχορήγηση του δημοσίου στον Αθήνα 2004 για την
...διαμόρφωση των Ολυμπιακών αγώνων.

26.412.325
ευρώ για αύξηση μετοχικού κεφαλαίου του Αθήνα 2004 το
Δεκέμβριο του 1999.

Άλλη αύξηση
με το ίδιο πόσο 26.412.325 ευρώ στο μετοχικό κεφαλαίο του Αθήνα 2004 πάλι το
Δεκέμβριο του 1999.

100.000.000 ευρώ τρίτη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου του Αθήνα 2004 τον Απρίλιο του 2004.

100.000.000 ευρώ για
δράσεις , έργα, προμήθειες τρίτων φορέων που έχουν μεταολυμπιακή χρησιμότητα.

Επίσης για δαπάνες
προετοιμασίας και διεξαγωγής Ολυμπιακών Αγώνων»
διατέθηκαν πιστώσεις ύψους 6.732.176 ευρώ και οι πληρωμές ανήλθαν στο ποσό των
879.139,40 ευρώ.  στα 8 δισ. 486 εκατ. ευρώ»,
από τα οποία μόλις τα 2,1 δισεκατομμύρια πήγαν στην κατασκευή
σταδίων και εγκαταστάσεων.  

Η δημιουργία της ιστοσελίδας των Ολυμπιακών Αγώνων κόστισε 11.400.000
ευρώ και ενώ είχε αρχίσει να εκτελείται από τις 17 Νοεμβρίου 2003 διαβιβάστηκε
για έλεγχο στην αρμόδια επιτροπή στις 12 Μαρτίου 2004!

Η υλοποίηση της Ολυμπιακής Λαμπαδηδρομίας ανατέθηκε στην εταιρία ALWEM
.I.M με κόστος 32.948.000 δολαρίων ΗΠΑ και με τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης
δεν είχαν κληθεί άλλοι υποψήφιοι στον διαγωνισμό.

Η παραγωγή των τελετών έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων
2004 από την εταιρία Jack Morton W.L είχε κόστος 63.860.747.29 ευρώ και όχι μόνο είχε αρχίσει να
εκτελείται προς της υποβολής της για έλεγχος αλλά ήδη ακόμη και προ της
υπογραφής της (6-7-2004), όπως επισημαίνει το πόρισμα ελέγχου!

52.824.652
ευρώ για απαλλοτριώσεις και
αμοιβές ειδικών συμβούλων. Θυμάστε τους τεράστιους μισθούς και τα υπέρογκα
ενοίκια.

14.673.532 ευρώ για το ολυμπιακό επετειακό νόμισμα των 500 δραχμών.

8.378.357 ευρώ για την αναβάθμιση του ΟΑΚΑ.

1.027.000 ευρώ για να προβάλουν τους Ολυμπιακούς αγώνες στην
περιφέρεια λες και δεν ήξεραν στην περιφέρεια ότι γίνονται ολυμπιακοί αγώνες.

Όσο για την δαπάνη συντήρησης 28.748.788 ευρώ για τα έργα που σαπίζουν
και με δαπάνη φύλαξης τους εως και μετά την λήξη στα 4.863.473 ευρώ.

Τέλος, το συνολικό κόστος των επαγγελματικών ταξιδιών
ανήλθε στο ποσό των 2.585.334,71 ευρώ και ειδικότερα στα έξοδα ταξιδιών
εξωτερικού περιλαμβάνονταν 807.156,85 ευρώ για εισιτήρια, 465.035,52 ευρώ για
διάφορα έξοδα, 425.492,56 ευρώ για δαπάνες διαμονής,115.195,75 ευρώ για εισιτήρια
αγώνων από τα οποία το μεγαλύτερο μέρος τους αφορούσε τους Χειμερινούς
ολυμπιακούς Αγώνες στο Σολτ Λεϊκ και 512.684,21 ευρώ για δαπάνες διαμονής στο
Σόλτ Λεικ στο Μάντσεστερ!

Χορήγηση αυτοκινήτων αξίας μέχρι 20.000.000 δραχμών για τα μέλη της
τακτικής σύνθεσης του ΔΣ, αξίας μέχρι 12.500.000 δραχμές για τους γενικούς
διευθυντές και αξίας 9.000.000 δρχ για τους διευθυντές…

Η Συνθήκη των Σεβρών. Η Ελλάδα των «Δύο Ηπείρων και των Πέντε Θαλασσών»

Ο ελληνικός στρατός στη Μικρά Ασία

Ο ελληνικός στρατός αποβιβάζεται στην Σμύρνη

Με την ανακωχή του Μούδρου, που υπογράφει η σουλτανική κυβέρνηση στις 28 Ιουλίου 1918, ανοίγει ο δρόμος για την ουσιαστική διεκδίκηση μικρασιατικών περιοχών, όπου κατοικούν συμπαγείς ελληνικοί-χριστιανικοί πληθυσμοί. Οι ελληνικές διεκδικήσεις κωδικοποιούνται στα δυο υπομνήματα του Ελευθέριου Βενιζέλου προς τους Συμμάχους (τον Οκτώβριο και το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου) και αντιμετωπίζονται μάλλον ευνοϊκά από τους Αγγλογάλλους, μάλλον εχθρικά από τους Ιταλούς (επίσης διεκδικητές μικρασιατικών εδαφών) και με σκεπτικισμό από τους Αμερικανούς. Ακολουθεί η συμμετοχή της Ελλάδας στην ανεκδιήγητη διεθνή εκστρατεία της Ουκρανίας εναντίον των μπολσεβίκων, με την οποία εξασφαλίζει μεν κάποια εύσημα από την Αντάντ, παράλληλα όμως στρέφει εναντίον της το νεαρό σοβιετικό καθεστώς.

Κατά τη συνεδρίαση του ανώτατου συμμαχικού συμβουλίου στις 22 Απριλίου 1919, οι Αγγλογάλλοι και οι Αμερικανοί, εκμεταλλευόμενοι την απουσία του Ιταλού εκπροσώπου, δίνουν στην Ελλάδα την άδεια να καταλάβει την ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης (μια έκταση 1 7.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων περίπου). Επισήμως, η αποστολή εκείνη στοχεύει στην τήρηση της τάξης και στην προστασία των χριστιανικών πληθυσμών, μέχρι να επιτευχθεί η σύναψη της τελικής ειρηνευτικής συμφωνίας. Ουσιαστικά, μέσω της απόφασης τους εκείνης, οι Αγγλογάλλοι επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν τον ελληνικό στρατό ως δύναμη κρούσης για τον πειθαναγκασμό της Τουρκίας σε ουσιαστική υποταγή και αφετέρου να περιορίσουν τα ιταλικά επεκτατικά σχέδια, που θίγουν άμεσα και καίρια τα δικά τους συμφέροντα.

Η επιχείρηση για τη στρατιωτική κατάληψη της Σμύρνης θα πραγματοποιηθεί, μετά από κάποιες καθυστερήσεις και αναβολές, στις 2 Μαΐου 1919. Κατά την αποβίβαση τους οι ελληνικές δυνάμεις γίνονται δεκτές με απερίγραπτο ενθουσιασμό από τους Έλληνες κατοίκους, οι οποίοι και αποτελούν την πλειονότητα του όλου πληθυσμού της περιοχής. Αντίθετα, δέχονται επίθεση από ομάδες Τούρκων ενόπλων και απαντούν. Κατά τις συγκρούσεις χάνουν τη ζωή τους 2 Έλληνες και 5 Τούρκοι στρατιώτες, ενώ υπάρχει και ένας μικρός αλλά αδιευκρίνιστος αριθμός νεκρών και τραυματιών στον άμαχο πληθυσμό.

Το άτυχο εκείνο περιστατικό (που λέγεται ότι υποκινήθηκε από τους Ιταλούς) αμαυρώνει τη λαμπρή ατμόσφαιρα της υποδοχής και προκαλεί προβληματισμούς στον πρωθυπουργό Βενιζέλο, που επιθυμεί να αποδείξει στους συμμάχους ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει τη θέληση και τη δύναμη να επιβάλει την τάξη στις κατεχόμενες περιοχές, σεβόμενη τα δικαιώματα του τουρκικού πληθυσμού.

Κατά τις ημέρες που ακολουθούν, οι ελληνικές στρατιωτικές αρχές, κάτω από την καθοδήγηση του ύπατου αρμοστή Αριστείδη Στεργιάδη, δεν διστάζουν να στείλουν ακόμα και στο απόσπασμα Έλληνες που παρεκτρέπονται. Την ίδια ώρα, οι Τούρκοι εθνικιστές ετοιμάζουν την αντεπίθεση τους.

Η Συνθήκη των Σεβρών και η κλιμάκωση του πολέμου της Μικράς Ασίας

Η υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών
από τον Ελευθέριο Βενιζέλο.
Ήταν μια συνθήκη που δικαίωνε τους ελληνικούς εθνικούς πόθους

Με την συνθήκη των Σεβρών δείχνει να τερματίζεται θριαμβευτικά η πολεμική περιπέτεια που είχε ξεκινήσει η Ελλάδα το 1920. Η Ελλάδα ενσωματώνει την Ανατολική Θράκη και νομιμοποιεί την παρουσία της στην Μικρά Ασία, ενώ παράλληλα δείχνει να κερδίζει την μάχη για τα Δωδεκάνησα και την Κύπρο. Η Ελλάδα των «Δύο Ηπείρων και των Πέντε Θαλασσών» είναι πια πραγματικότητα, που θα αποδειχθεί όμως εφήμερη. 

Στις 28 Ιουλίου του 1920 τερματίζεται και τυπικά για την Ελλάδα και την Τουρκία ο Πόλεμος. Σε μια αίθουσα του δημαρχείου των Σεβρών, κοντά στο Παρίσι, υπογράφεται η τελική συνθήκη ειρήνης ανάμεσα στη σουλτανική κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης και τους συμμάχους της Αντάντ. Την Ελλάδα εκπροσωπούν (και υπογράφουν) ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Έλληνας πρεσβευτής στο Παρίσι Άθως Ρωμανός.

Η συνθήκη, γενικά, είναι άκρως καταδικαστική για την Τουρκία, που ουσιαστικά διαλύεται και χάνει τα αραβικά της εδάφη, την Ανατολική Θράκη και μεγάλες περιοχές της δυτικής, της βόρειας και της νότιας Μικράς Ασίας.

Οι όροι της Συνθήκης.

Άκρως ωφελημένη από τη Συνθήκη των Σεβρών έβγαινε η Ελλάδα, που κατοχύρωνε επισήμως την κατοχή της Δυτικής Θράκης και παράλληλα ενσωμάτωνε και την Ανατολική, μέχρι περίπου την Κωνσταντινούπολη (η πόλη αυτή και τα Στενά περνούσαν σε καθεστώς διεθνούς ελέγχου). Ακόμα, η Ελλάδα έπαιρνε τα νησιά Ίμβρο και Τένεδο και επισημοποιούσε την παρουσία της στην περιοχή της Σμύρνης και στην ενδοχώρα της (που βρίσκονταν ήδη υπό ελληνικό έλεγχο, από το Μάιο του 1919). Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι το καθεστώς της ελληνικής κατοχής της Σμύρνης ήταν ιδιόμορφο και είχε πενταετή διάρκεια. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας αυτής, οι κάτοικοι θα αποφάσιζαν ελεύθερα με δημοψήφισμα για την ενσωμάτωση της όλης περιοχής στην Ελλάδα.

Πέρα από τις πιο πάνω ρυθμίσεις, η Ελλάδα φαινόταν να έχει ήδη εξασφαλίσει τα Δωδεκάνησα πλην της Ρόδου (με ιδιαίτερη ελληνοϊταλική συμφωνία) και την Κύπρο (υπήρχε σχετική βρετανική υπόσχεση), ενώ συνεχίζονταν οι διαβουλεύσεις και για τη Βόρειο Ήπειρο.

Η συνθήκη και οι Έλληνες.

Οι όροι αυτοί αποτελούσαν οπωσδήποτε θριαμβευτική νίκη για την Ελλάδα και δικαίωση των θυσιών στις οποίες είχε υποβληθεί από το 1912 και ιδίως από το 1916-17, οπότε μπήκε ουσιαστικά και τυπικά στον Παγκόσμιο Πόλεμο με την πλευρά της Αντάντ. Ακόμα, αποτελούσε πλήρη δικαίωση της εξωτερικής πολιτικής που είχε ακολουθήσει από το 1914 ο Ελευθέριος Βενιζέλος, μιας πολιτικής που τον έφερε σε σύγκρουση με το βασιλιά Κωνσταντίνο και σηματοδότησε την οδυνηρή περίοδο του Εθνικού Διχασμού (1915-17).

Στη βάση αυτή, οι βενιζελικοί πανηγύρισαν την υπογραφή της συνθήκης και θεώρησαν ότι αυτή παγίωνε τα ελληνικά δίκαια και ότι, επομένως, αποτελούσε τη σταθερή βάση για τον τελικό ελληνικό θρίαμβο -με τη σύμπραξη της διεθνούς κοινότητας- στο ανοιχτό ακόμα μέτωπο της Μικράς Ασίας, όπου «είχε σηκώσει κεφάλι» ο Κεμάλ με τους ακραίους εθνικιστές του.

Τον ενθουσιασμό αυτόν δεν συμμεριζόταν η κωνσταντινική αντιπολίτευση, που -με σαφή έλλειψη μεγαλοψυχίας- εξακολουθούσε να καθορίζεται από τα διχαστικά σύνδρομα και να παρουσιάζει τη συνθήκη ως αποτυχία.

Και οι δύο, πάντως πλευρές, δεν φαίνονταν να εντοπίζουν τους πραγματικούς κινδύνους που δημιουργούσε για την Ελλάδα η ασταθής διεθνής κατάσταση και οι αυξανόμενες στρατιωτικές δυσκολίες στη Μικρά Ασία.

Η συνθήκη και οι Τούρκοι.

Ο Κεμάλ Ατατούρκ.
Ο άνθρωπος που ανέτρεψε
 τα ελληνικά σχέδια

Η υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών βρήκε την Τουρκία σε κατάσταση αναστάτωσης. Η σουλτανική κυβέρνηση είχε χάσει πλέον ολοκληρωτικά το κύρος της και ουσιαστικά η εξουσία της περιοριζόταν στην Κωνσταντινούπολη και σε περιοχές ελεγχόμενες από τους συμμάχους. Πραγματικός κυρίαρχος των εξελίξεων ήταν πλέον ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος είχε ξεκινήσει το κίνημα αντίστασης εναντίον των Ελλήνων και είχε επιβάλει τον πρωταγωνιστικό του ρόλο με τα εθνικά συνέδρια του Ερζερούμ και της Σεβάστειας (Αύγουστος - Σεπτέμβριος του 1919) και αργότερα με τη σύγκληση της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης στην Άγκυρα (Μάρτιος 1920).

Για τον Τούρκο ηγέτη και τους οπαδούς του η Συνθήκη των Σεβρών δεν ήταν παρά ένα «κουρελόχαρτο» ανάλογο με εκείνο της Ανακωχής του Μούδρου (1918), που θα ακυρωνόταν στην πράξη με την ένοπλη αντίσταση του τουρκικού λαού εναντίον των ξένων εισβολέων. Κύριος στόχος ήταν φυσικά οι Έλληνες (οι μόνοι που είχαν ιστορικούς τίτλους στη Μικρά Ασία) και δευτερεύοντες οι Γάλλοι, οι Ιταλοί και οι Άγγλοι, με τους οποίους θα μπορούσε να γίνει (όπως κι έγινε) τελικός συμβιβασμός.

Στο πλευρό του φαινόταν να βρίσκεται, άλλωστε, και το νεαρό σοβιετικό καθεστώς της Ρωσίας, το οποίο είχε κάθε λόγο να αντιπαρατίθεται στην Αντάντ αλλά και ειδικά στην Ελλάδα (που είχε συμμετάσχει στην εκστρατεία της Ουκρανίας του 1919 εναντίον των μπολσεβίκων).

Η συνθήκη και οι σύμμαχοι.

Με τη Συνθήκη των Σεβρών οι σύμμαχοι της Αντάντ επιτυγχάνουν όλους σχεδόν τους αντικειμενικούς στόχους που είχαν θέσει. Οι Άγγλοι φαίνονται να κερδίζουν τη μερίδα του λέοντος, θέτοντας κάτω από άμεσο ή έμμεσο έλεγχο τους μια τεράστια περιοχή, που ξεκινά από τον Εύξεινο και την Κωνσταντινούπολη και φτάνει έως τη νότια Αραβία και τον Περσικό κόλπο. Ακόμα, επιβεβαιώνουν -για λογαριασμό των ίδιων και των συμμάχων τους- το διαβόητο αποικιακού τύπου καθεστώς των «διομολογήσεων». Άμεσα ωφελημένοι εμφανίζονται και οι Γάλλοι, που εξασφαλίζουν ισχυρά ερείσματα στη Μέση Ανατολή και στην Κιλικία της Μικράς Ασίας. Ακολουθούν οι Ιταλοί, με επίσης «δικαιώματα» επί της νοτιοδυτικής Μικράς Ασίας και με σταθερή (παρά τις αντίθετες υποσχέσεις τους προς τον Βενιζέλο) την παρουσία τους στα Δωδεκάνησα.

Οι σύμμαχοι αυτοί, αν και συναινούν στις παραχωρήσεις προς την Ελλάδα, δεν δείχνουν διατεθειμένοι και να τις επιβάλουν στους Τούρκους εθνικιστές του Κεμάλ. Πλέον ουδέτεροι παρουσιάζονται οι Άγγλοι, οι οποίοι ωστόσο είναι εκείνοι που είχαν υποστηρίξει με τη μεγαλύτερη θέρμη τον Βενιζέλο, ως προς την ικανοποίηση των ελληνικών δικαίων (γνωρίζοντας ίσως ότι η ελληνική παρουσία στη Μικρά Ασία θα λειτουργούσε ως προστατευτική ασπίδα για τους ίδιους). Ως προς τους Γάλλους, που είχαν εκφράσει επιφυλάξεις για τη βιωσιμότητα της Συνθήκης των Σεβρών, αυτοί θα κινηθούν γρήγορα προς την κατεύθυνση εξυπηρέτησης των δικών τους αποκλειστικά συμφερόντων και σύντομα θα προσεγγίσουν τον Κεμάλ για να προσκομίσουν άμεσα και έμμεσα οικονομικά και πολιτικά οφέλη. Ακόμη πιο εχθρικοί για την Ελλάδα θα σταθούν οι Ιταλοί, που είχαν σταθεί αρνητικοί προς τα ελληνικά δίκαια στη Μικρά Ασία, είχαν υπογράψει όμως -κάτω από πιέσεις- τις σχετικές διατάξεις της Συνθήκης των Σεβρών. Αυτοί, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, θα μετατραπούν σε ουσιαστικούς συμμάχους του Κεμάλ και θα καταβάλουν κάθε προσπάθεια για τη νίκη του επί των Ελλήνων.

Συνέπειες.

Η Συνθήκη των Σεβρών υπήρξε πράγματι θρίαμβος για την ελληνική διπλωματία, που όμως -όπως αποδείχτηκε- δεν καλυπτόταν από ουσιαστικές συμμαχικές εγγυήσεις και δεν έπειθε για την αποτελεσματικότητα της. Όσα είχε κερδίσει η Ελλάδα έπρεπε να τα κατοχυρώσει στο πεδίο της μάχης, αντιμέτωπη μ' έναν ισχυρό και φανατισμένο εχθρό -το εθνικιστικό κίνημα του Κεμάλ- που κάθε άλλο παρά εμφανιζόταν ανοργάνωτο και διπλωματικά απομονωμένο. Με τη Συνθήκη των Σεβρών η σουλτανική εξουσία καταρρακώνεται πλήρως στη συνείδηση του τουρκικού λαού και οι κεμαλικοί αναδεικνύονται σε πραγματικούς κυρίαρχους του παιχνιδιού και σε μοναδικούς φορείς εξουσίας. Η πραγματικότητα αυτή δεν αγνοείται από το νεαρό σοβιετικό καθεστώς του Λένιν, που υποστηρίζει ανοιχτά τους Τούρκους εθνικιστές και στις 3 Δεκεμβρίου 1920 υπογράφει μ' αυτούς την περίφημη Συνθήκη του Αλεξαντροπόλ, που σχεδόν ισοδυναμούσε με σύναψη πολιτικοστρατιωτικής συμμαχίας. Η κίνηση εκείνη του Λένιν είναι εύκολα εξηγήσιμη, αν υπολογίσει κανείς τη στάση που είχαν κρατήσει οι σύμμαχοι της Αντάντ (αλλά και η ίδια η Ελλάδα) απέναντι στην επανάσταση του.

 Η τουρκοσοβιετική προσέγγιση θα επιδράσει καταλυτικά στο θέατρο της διεθνούς πολιτικής και γρήγορα θα μετατρέψει τον Κεμάλ σε συνομιλητή των εταίρων της Αντάντ, που σταδιακά θα εγκαταλείψουν την Ελλάδα κυριολεκτικά στην τύχη της, για να υπερασπιστούν τα δικά τους ανατολικά συμφέροντα.

Την πολιτική αυτή μεταστροφή τους (που ισοδυναμούσε με ουσιαστική ακύρωση της Συνθήκης των Σεβρών) θα διευκολύνουν οι δραματικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, δηλαδή η ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920 και η επιστροφή των αντιπάλων του στην εξουσία. Το γεγονός αυτό θα δώσει το άλλοθι στους Αγγλογάλλους να αποστασιοποιηθούν πλήρως από τις όποιες τυπικές δεσμεύσεις είχαν αναλάβει με τη Συνθήκη των Σεβρών και να κινηθούν με λυμένα τα χέρια στην ανατολική τους πολιτική. Με τη στάση τους αυτή, ουσιαστικά προδιαγράφεται πλέον καθαρά η τραγωδία του 1922.

Δημοσιεύσεις εφημερίδων του Ιουλίου 1920.
Τίποτα δεν προμήνυε τότε την καταιγίδα που ερχόταν

 http://ellinismoskaiellines.blogspot.com/2011/03/blog-post_3133.html