Διάσημες φωτογραφίες που έγραψαν ιστορία - Σκληρές εικόνες!

11 Ιουνίου, 1963. Ο βουδιστής μοναχός Thich Quang Duc αυτοπυρπολείται ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την καταπίεση των βουδιστών απ' την κυβέρνηση του Βιετνάμ. Καθ' όλη την διάρκεια της αυτοπυρπόλησης δεν κουνήθηκε καθόλου απ' την θέση του.
Περού, 1939. Η Lina Medina γίνεται η νεαρότερη μητέρα στον κόσμο που έχει καταγραφεί στα ιατρικά χρονικά, σε ηλικία 5 ετών, 7 μηνών και 21 ημερών. Η ίδια δεν αποκάλυψε ποτέ τον πατέρα του παιδιού. Ο πατέρας της συνελήφθη με την κατηγορία του βιασμού, αλλά αφέθηκε ελεύθερος, λόγω έλλειψης στοιχείων.
8 Ιουνίου, 1972. Οι δυνάμεις του Νότιου Βιετνάμ βομβαρδίζουν καταλάθος με βόμβες ναπάλμ, περιοχές του Νότιου Βιετνάμ. Η 9χρονη Phan Thị Kim Phúc τρέχει φωνάζοντας «καίει, καίει». Χρειάστηκε 17 διορθωτικές εγχειρήσεις δέρματος.
12 Οκτωβρίου, 1960. Ο 17χρονος ακροδεξιός μαθητής Yasushi Nagao, σκοτώνει με ένα ξίφος, τον σοσιαλιστή πολιτικό Inejiro Asanuma, κατά την διάρκεια ομιλίας του στο Τόκιο.
5 Μαρτίου, 1960. Στα πλαίσια μιας νεκρώσιμης ακολουθίας που λαμβάνει χώρα στην Αβάνα της Κούβας και σε μια ανύποπτη στιγμή, ο φωτογράφος Alberto Korda, παίρνει την πιο διάσημη φωτογραφία του Che Guevara. Η φωτογραφία δημοσιεύθηκε 7 χρόνια αργότερα, με τίτλο «Ο ηρωικός Τσε».
4 Ιουνίου, 1989. Τα τανκς κατευθύνονται προς την πλατεία Τιεν Αν Μεν του Πεκίνου, όπου πραγματοποιείται διαδήλωση υπέρ της δημοκρατίας, με σκοπό να την καταστείλουν (όπως κι έγινε). Ένας άγνωστος διαδηλωτής βρίσκει το θάρρος και και στέκεται μπροστά τους.
Μάρτιος, 1993. Ο φωτογράφος Kevin Carter, σε ταξίδι του στο Σουδάν, βρίσκεται τυχαία μπροστά σε μια ανατριχιαστική σκηνή. Ένα όρνεο παραμονεύει πίσω από ένα εξαντλημένο κοριτσάκι, περιμένοντας την τη στιγμή που θα πεθάνει. Ο Carter περιμένει για 20', μήπως το όρνεο ανοίξει τα φτερά του, κάνοντας έτσι τη φωτογραφία πιο εντυπωσιακή. Τελικά απογοητεύεται και «συμβιβάζεται» με την φωτογραφία αυτή, που του έδωσε και το βραβείο Πούλιτζερ. Ο Carter, που αυτοκτόνησε λίγους μήνες αργότερα, κατηγορήθηκε για απάνθρωπη συμπεριφορά, καθώς συν τοις άλλοις, μετά τη φωτογράφηση, αφού έδιωξε το όρνεο, έφυγε χωρίς να βοηθήσει το κοριτσάκι, το οποίο τελικά διεσώθη από παρέμβαση άλλων.
Μάιος, 1945. Οι Σοβιετικοί στρατιώτες Raqymzhan Qoshqarbaev και Georgij Bulatov, υψώνουν την σοβιετική σημαία στην οροφή της γερμανικής βουλής (Reichstag) στο Βερολίνο. Λέγεται πάντως, ότι η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι σκηνοθετημένη κι ότι το συγκεκριμένο γεγονός συνέβη 2 ημέρες πριν, στις 30 Απριλίου, χωρίς παρουσία φωτογράφου, ενώ ποικίλουν και τα ονόματα των πρωταγωνιστών της σκηνής.
Ιούλιος, 1826. Η πρώτη φωτογραφία στην ιστορία, που τραβήχτηκε από τον Γάλλο Joseph Nicéphore Niépce. Απεικονίζονται στέγες σπιτιών. Χρειάστηκαν περίπου 8 ώρες για την εμφάνιση της φωτογραφίας.
Αθήνα, 1842. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον Γάλλο αριστοκράτη Ζοζέφ Ζιλπέρ Zιρό ντε Πρανί και πιθανολογείται, ότι πρόκειται για την πρώτη φωτογραφία που τραβήχτηκε στην Ελλάδα. Απεικονίζει τον ναό του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα. Αποτελεί δε, μια απ' τις ακριβότερες φωτογραφίες του κόσμου, καθώς πουλήθηκε σε δημοπρασία του Οίκου Kρίστις στον Σεΐχη του Kατάρ, έναντι 789.000 ευρώ!
Αθήνα, 1929. Η φωτογράφος Nelly's (Έλλη Σουγιουλτζόγλου Σεραϊδάρη), προκαλεί σκάνδαλο στην συντηρητική κοινωνία της εποχής, αλλά και στους συντηρητικούς αρχαιολόγους και δημοσιογράφους, όταν φωτογραφίζει να χορεύουν γυμνές στην Ακρόπολη την Mona Paeva (πάνω) και την Ουγγαρέζα χορεύτρια Nikolska (κάτω). Οι φωτογραφίες αναδημοσιεύθηκαν και στο εξωτερικό.
Μεξικό, 1968. Οι Αφρο-αμερικανοί Ολυμπιονίκες Tommie Smith (κέντρο) και John Carlos (δεξιά), κατά την βράβευσή τους κι ενώ ακούγεται ο εθνικός ύμνος των Η.Π.Α., υψώνουν τη γροθιά τους φορώντας μαύρα γάντια, θέλοντας έτσι να διαμαρτυρηθούν για τις φυλετικές διακρίσεις που υφίστανται στη χώρα τους. Ο έτερος Αυστραλός συναθλητής τους, Peter Norman, συμπαρίσταται, φορώντας ένα διακριτικό του Ολυμπιακού Σχεδίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και είναι αυτός που πρότεινε στους συναθλητές του να φορέσουν από ένα γάντι. Μετά την κίνηση αυτή, οι 2 αθλητές αποβλήθηκαν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και την Ολυμπιακή ομάδα των Η.Π.Α., ενώ λέγεται ότι τους αφαιρέθηκαν και τα μετάλλια (διαψεύστηκε από τον Carlos).
Παλαιστίνη, 2000. Παρ' ότι δεν πρόκειται για φωτογραφία, αλλά για στιγμιότυπο από κινηματογραφικό φιλμ, εν τούτοις η σκηνή που απεικονίζεται δεν παύει να είναι συγκλονιστική. Ο Παλαιστίνιος Jamil ad-Durra, προσπαθεί απεγνωσμένα να προστατέψει με το κορμί του τον 12χρονο γιο του Mohammed, από τα πυρά Ισραηλινών στρατιωτών. Το βαρέλι πίσω από το οποίο προσπαθούν να κρυφτούν, δεν είναι αρκετό να τους προστατέψει και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, το παιδί πέφτει νεκρό στην αγκαλιά του πατέρα του, ο οποίος έχει τραυματιστεί κι αυτός βαριά. Ο Παλαιστίνιος οδηγός του ασθενοφόρου, που καταφθάνει για να τους παραλάβει, πέφτει κι αυτός νεκρός απ' τα πυρά των Ισραηλινών.
Ο Elvis Presley στο φέρετρό του. Η φωτογράφιση έγινε κρυφά από ξάδερφό του και πουλήθηκε έναντι ευτελούς τιμής σε περιοδικό.
29 Μαϊου, 1953. Ο 33χρονος Edmund Hillary και ο 37χρονος Sherpa (=οδηγός) Tenzing Norgay από το Νεπάλ,­ εφοδιασμένοι με μπουκάλες οξυγόνου ­ ανέβηκαν μόνοι οι δυο τους τα τελευταία μέτρα στην κορυφή του ύψους 8.848 μέτρων Τσομολούνγκμα (στην ντόπια διάλεκτο) του όρους Έβερεστ των Ιμαλαΐων, το οποίο μέχρι τότε είχε λυγίσει 15 τουλάχιστον αποστολές και είχε πάρει τις ζωές περισσοτέρων από 150 ορειβατών. Στη φωτογραφία απεικονίζεται ο Tenzing Norgay και τον αποθανάτισε ο Hillary την στιγμή που πατούσε στη «Στέγη του κόσμου».
14 Αυγούστου, 1945. Ο πόλεμος μόλις έχει τελειώσει και η επιστροφή των στρατιωτών στα σπίτια τους είναι γεγονός. Μέσα στην γενική ευφορία, ένας ναύτης (ονόματι Glenn Edward McDuffie ) και μια νοσοκόμα, αν και εντελώς άγνωστοι μεταξύ τους, φιλιούνται αυθόρμητα με πάθος, στην μέση του δρόμου, στην Times Square της Νέας Υόρκης. Η φωτογραφία έμεινε γνωστή με τον τίτλο «Το φιλί του ναύτη» (Sailor's kiss) και την πήρε ο φωτογράφος Alfred Eisenstaedt.
31 Μαρτίου, 2003. Ένας Ιρακινός κρατούμενος, προσπαθεί να ηρεμήσει το τρομοκρατημένο παιδί του, που βρίσκεται μαζί του στο στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου στο An Najaf, στο Iraq.
23 Ιουνίου, 2002. Μετά τον καταστροφικό σεισμό στο Ιράν, ένα παιδί περιστοιχισμένο από χωρικούς και στρατιώτες, κάθεται μπροστά από τον τάφο του πατέρα του και κλαίει κρατώντας στα χέρια του ένα κομμάτι απ' το παντελόνι του. Η φωτογραφία τραβήχτηκε απ' τον τον Eric Gregorian.
13 Νοεμβρίου, 1985. Η 13χρονη Omayra Sanchez βρίσκεται παγιδευμένη επί 3 ημέρες στο νερό κι ανάμεσα σε συντρίμμια, μετά από καταστροφή, η οποία προκλήθηκε από την έκρηξη του ηφαιστείου Nevado del Ruiz, στο Armero της Κολομβίας. Η φωτογραφία ελήφθη από τον φωτογράφο Frank Fournier, λίγες ώρες πριν πεθάνει το κοριτσάκι από γάγγραινα (είχαν παγιδευτεί τα πόδια του) και υποθερμία.
Σεπτέμβριος, 1986. Ο Ken Meeks γίνεται ο πρώτος ασθενής με AIDS, του οποίου δημοσιοποιούνται φωτογραφίες, με εμφανή τα σημάδια της αρρώστιας πάνω του (σάρκωμα Καπόζι). Η φωτογραφία ελήφθη 3 ημέρες πριν τον θάνατό του, από τον Alon Reininger, ο οποίος πληροφορήθηκε το θέμα από τον σύντροφο του Meeks (διακρίνεται στο βάθος).
Ρουάντα, Ιούνιος 1994. Ένας άντρας που ανήκει στην φυλή Χούτου, βασανίζεται και ακρωτηριάζεται από ομοφύλους του στρατιωτικούς, κατηγορούμενος ότι είναι φιλικά διακείμενος στην αντίπαλη φυλή των επαναστατών Τούτσι.
Νοέμβριος, 1992. Μια Σομαλή μητέρα σηκώνει στα χέρια της το άψυχο σώμα του παιδιού της, το οποίο πέθανε από ασιτία.
30 Οκτωβρίου, 1983. Η Kezban Özer κλαίει μπροστά στα 5 νεκρά παιδιά της, θύματα του καταστροφικού σεισμού στην ανατολική Τουρκία.
23 Φεβρουαρίου, 1981. Ο συνταγματάρχης Antonio Tejero Molina και μέλη της Πολιτοφυλακής και της Στρατονομίας κρατά ομήρους τα μέλη της ισπανικής βουλής στην Μαδρίτη. Με την απειλή όπλων, εκφωνεί λόγο στο ακροατήριο.
Απρίλιος, 1980. Ένας ιεραπόστολος κρατά το σκελετωμένο χέρι ενός παιδιού που λιμοκτονεί στην Ουγκάντα.
11 Σεπτεμβρίου, 1973. Ο δημοκρατικά εκλεγμένος στην Χιλή, πρόεδρος Salvador Allende, λίγες στιγμές πριν την δολοφονία του, κατά την διάρκεια στρατιωτικού πραξικοπήματος στο Σαντιάγκο. Ως φωτογράφος αναγνωρίστηκε ο Luis Orlando Lagos Vázquez.
1 Φεβρουαρίου, 1968. Ο αρχηγός της αστυνομίας του Νότιου Βιετνάμ, Nguyễn Ngọc Loan, εκτελεί με συνοπτικές διαδικασίες, σε έναν δρόμο της Σαϊγκόν, τον Nguyễn Văn Lém, μέλος των Viet Cong.
4 Σεπτεμβρίου, 1957. Η Dorothy Counts γίνεται μια απ' τις πρώτες μαύρες μαθήτριες που μπαίνουν σε Λύκειο της Charlotte στην Νότια Καρολίνα των ΗΠΑ. Κατά την είσοδό της, η Counts αποδοκιμάστηκε και χλευάστηκε έντονα, ενώ οι γονείς της την απέσυραν από το σχολείο, μόλις 4 μέρες αργότερα.
4 Ιουνίου, 1964. Στην ναυτική βάση του Puerto Cabello στην Βενεζουέλα, ένας στρατιώτης που τραυματίζεται θανάσιμα από ελεύθερο σκοπευτή, προσπαθεί να γαντζωθεί πάνω στον ναυτικό ιερέα Luis Padillo.
22 Ιουλίου, 1975. Ένα κτήριο στην Βοστόνη των ΗΠΑ, έχει πιάσει φωτιά. Όταν το κτήριο αρχίζει να καταρρέει, μια μητέρα με την κόρη της πηδάνε στο κενό απ' το παράθυρο. Η μητέρα σκοτώθηκε κατά την πτώση της, ενώ το κοριτσάκι σώθηκε, καθώς κατέπεσε πάνω στο σώμα της μητέρας της.
Πανεπιστήμιο Μασαχουσέτης, 1997. Μια φωτογραφία που εμφανίζει έναν ποντικό εργαστηρίου με ένα ανθρώπινο αυτί στην πλάτη, προκαλεί σάλο, κυρίως στις φιλοζωικές οργανώσεις, αλλά και στην επιστημονική κοινότητα. Στην πραγματικότητα, το αυτί, το μόνο ανθρώπινο που έχει πάνω του, είναι μόνο το σχήμα, το οποίο δημιούργησε ο Δρ.  Charles Vacanti από κύτταρα χόνδρου αγελάδος. Σκοπός του πειράματος ήταν η δημιουργία οργάνων προς μεταμόσχευση.
17 Δεκεμβρίου, 1903. Οι αδερφοί Orville και Wilbur Wright κάνουν την πρώτη πτήση με μηχανοκίνητο αεροπλάνο. Πιλότος ήταν ο Orville, αν και απλά έστριψαν νόμισμα για να το αποφασίσουν. Μετά την επιτυχία τους, και μέχρι να κατοχυρωθεί η πατέντα τους, έκρυψαν το αεροπλάνο στο μαγαζί τους, που πουλούσε ποδήλατα, για να μην τους κλέψει κανείς την ιδέα.
30 Μαρτίου, 1981. Η απόπειρα δολοφονίας του Αμερικανού προέδρου Ronald Reagan από τον John Hinckley.
Πακιστάν, 1984. Ο φωτογράφος Steve McCurry φωτογραφίζει για λογαριασμό του National Geographic, μια ορφανή 12χρονη πρόσφυγα από το Αφγανιστάν, την Sharbat Gula, θύμα της σοβιετικής εισβολής στο Αφγανιστάν. Τα πανέμορφα πράσινα μάτια της, θα την κάνουν γνωστή παγκοσμίως σαν «το κορίτσι από το Αφγανιστάν». Τον Ιανουάριο του 2002, μια ομάδα του National Geographic, αποφασίζει να ξαναβρεί την Sharbat Gula. Την εντοπίζουν στο Αφγανιστάν και την ταυτοποιούν με την μέθοδο της βιομετρικής ανάλυσης της ίριδας των ματιών. Φωτογραφίζουν για δεύτερη φορά, την 30χρονη πλέον Sharbat. Αυτές οι 2 φωτογραφίσεις, είναι και οι μόνες που έκανε στη ζωή της η  Sharbat Gula.
Αρχαία Ολυμπία, 1936. Η πρώτη αφή της φλόγας των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων για τους Ολυμπιακούς του Βερολίνου. Την Ολυμπιακή δάδα ανάβει η πρωθιέρεια Κούλα Πράτσικα.
Ιούνιος, 2001. Ο Δανός φωτογράφος Erik Refner παίρνει την άδεια από τον πατέρα ενός νεκρού παιδιού από το Αφγανιστάν, να παραβρεθεί στην προετοιμασία ταφής του και να πάρει μερικές φωτογραφίες, στον προσφυγικό καταυλισμό του Jalozai του Πακιστάν.
22 Ιουνίου, 1986. Το πιο πολυσυζητημένο ίσως «ψεύτικο» γκολ στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Στον κρίσιμο αγώνα Αργεντινής-Αγγλίας, στα πλαίσια του Παγκόσμιου Κυπέλλου ποδοσφαίρου που διεξάγεται στο Μεξικό, ο Ντιέγκο Μαραντόνα επιτυγχάνει γκολ χρησιμοποιώντας έξυπνα το χέρι του. Μετά τον αγώνα, ο Μαραντόνα δηλώνει ότι ήταν «το χέρι του Θεού» που έβαλε το γκολ.
Ινδία, 1946. Ο Μαχάτμα Γκάντι διαβάζει δίπλα στην ανέμη του. Ο Γκάντι επέτρεψε στην δημοσιογράφο Margaret Bourke-White να τον φωτογραφίσει, με την προϋπόθεση να μάθει να χειρίζεται την ανέμη.
2001. Η φωτογραφία από τα ράφια ενός σούπερ μάρκετ, γίνεται η πιο ακριβοπληρωμένη τον Φεβρουάριο 2007 σε δημοπρασία του Οίκου Sotheby’s στο Λονδίνο. Η φωτογραφία με τίτλο «99 Cent II Diptych», που τραβήχτηκε από τον Γερμανό φωτογράφο Andreas Gursky, πουλήθηκε έναντι της τιμής των $3,340,456.
Νότια Καρολίνα, 1950. Οι φυλετικές διακρίσεις στις ΗΠΑ βρίσκουν εφαρμογή ακόμα και στο νερό.
Σκωτία, 1934. Οι θρύλοι που υπήρχαν απ' τον 6ο αιώνα μ.Χ. για ένα τέρας που ζει στην λίμνη Loch Ness, ενισχύονται όταν δημοσιεύεται η φωτογραφία που εμφανίζει το τέρας να προβάλλει μέσα απ' το νερό. Η «Nessie» έγινε θέμα συζητήσεων, αλλά και ο θεμέλιος λίθος για την τουριστική προβολή κι εκμετάλλευση της περιοχής. Δεκαετίες αργότερα, το 1994, ο μύθος καταρρέει όταν ο Christian Spurling παραδέχεται ότι το «τέρας» ήταν ένα δημιούργημα του πατριού του φτιαγμένο από ξύλα. Αν και την φωτογραφία την τράβηξε ο ετεροθαλής αδερφός του, Ian Wetherell, θέλοντας να δώσουν μια πιο έγκυρη διάσταση και μεγαλύτερη βαρύτητα στην απάτη τους, έπεισαν τον γιατρό Robert Kenneth Wilson, να παραδεχτεί ότι ήταν αυτός που φωτογράφησε το «τέρας».
5 Σεπτεμβρίου, 1972. Το πρωί της 5ης Σεπτεμβρίου 1972, κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου, ένας κομάντο της παλαιστινιακής στρατιωτικής οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβρης», εισβάλλει στο Ολυμπιακό χωριό και κρατά 11 Ισραηλινούς αθλητές σε ομηρία, με αντάλλαγμα την απελευθέρωση 200 φυλακισμένων Παλαιστινίων. Δύο Ισραηλινοί αθλητές θα εκτελεστούν. Το βράδυ, ένα δράμα εξελίσσεται στο αεροδρόμιο του Μονάχου όπου οι τρομοκράτες προσπαθούν να διαφύγουν με τους ομήρους για το Κάιρο. Με την επέμβαση της γερμανικής αστυνομίας, σκοτώνονται οι 9 Ισραηλινοί όμηροι καθώς και τα 5 από τα 8 μέλη της οργάνωσης. Το σύνολο των θυμάτων ανεβαίνει στους 18. Στην φωτογραφία από το μπαλκόνι των διαμερισμάτων της ισραηλινής ομάδας, πιθανολογείται ότι είναι το νεαρότερο μέλος της οργάνωσης, ο Afif Ahmed Hamid, ο οποίος βρέθηκε αργότερα ανάμεσα στους νεκρούς Παλαιστίνιους.
Ιαπωνία, 1971. Μια μητέρα, η Ryoko Uemura, συμφωνεί με τον Αμερικανό φωτογράφο Eugene Smith, να φωτογραφηθεί με την κόρη της Tomoko Uemura, μέσα σε ένα παραδοσιακό ιαπωνικό λουτρό. Ο σκοπός της φωτογράφησης ήταν να δοθεί ένα ηχηρό μήνυμα για της συνέπειες της νόσου Minamata (ένας τύπος δηλητηρίασης με υδράργυρο) η οποία προκαλούνταν από τα τοξικά και χημικά απόβλητα της εταιρίας Chisso και η οποία είχε «χτυπήσει» και την Tomoko, που τελικά πέθανε το 1997 σε ηλικία 21 ετών.
1 Φεβρουαρίου, 2006. Μια Ισραηλινή έποικος, προσπαθεί να εμποδίσει τις δυνάμεις ασφαλείας να εισέλθουν στην Δυτική Όχθη, στην περιοχή Amona,ανατολικά της παλαιστινιακής πόλης Ραμάλα και οι οποίες έχουν πάρει εντολή να περιφρουρίσουν την κατεδάφιση 9 σπιτιών Ισραηλινών εποίκων. Η φωτογραφία ελήφθη από τον Oded Balilty και τιμήθηκε με βραβείο Πούλιτζερ το 2007.
11 Σεπτεμβρίου, 2001. Η επίθεση στους «δίδυμους πύργους», στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου της Νέας Υόρκης.
ΗΠΑ, 2004. Ο μικρός Ιρακινός Saleh ο οποίος έχει ακρωτηριαστεί από αμερικανική βόμβα στο Ιράκ, νοσηλεύεται σε νοσοκομείο του Όκλαντ, στην Καλιφόρνια, για να πραγματοποιηθούν διορθωτικές επεμβάσεις. Τα άλλα παιδιά, αρχίζουν να τον κοροϊδεύουν για την εμφάνισή του και ο μικρός αναστατώνεται. Οι νοσοκόμες για να τον ηρεμήσουν, δένουν πάνω στο ακρωτηριασμένο του χέρι, ένα μολύβι. Ο μικρός Saleh τότε ζωγραφίζει ένα αεροπλάνο που ρίχνει βόμβες. Η φωτογραφία ελήφθη από την Deanne Fitzmaurice και τιμήθηκε με βραβείο Πούλιτζερ το 2005.
11 Σεπτεμβρίου, 2004. Ένας άνδρας πηδάει στο κενό, στην απέλπιδα προσπάθειά του να σωθεί, μετά την επίθεση στους «δίδυμους πύργους».
Μονρόβια, 2003. Ένα παιδί περπατά πάνω σε έναν δρόμο γεμάτο από κάλυκες σφαιρών, που αφήνει πίσω του ο εμφύλιος στην Λιβερία. Η φωτογραφία ελήφθη από την Carolyn Cole και τιμήθηκε με βραβείο Πούλιτζερ το 2004.
14 Μαρτίου, 1951. Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν κάνει γκριμάτσα στον φωτογραφικό φακό.
15 Αυγούστου, 1993. H φωτογράφος Matuschka έχει υποβληθεί σε μαστεκτομή και φωτογραφίζεται ημίγυμνη για το ένθετο περιοδικό «Glamour Magazine» των New York Times.
Γερμανία, 1934. Το εντυπωσιακό συνέδριο των Ναζί στην Νυρεμβέργη, Διακρίνονται από αριστερά προς τα δεξιά, οι Heinrich Himmler, Adolf Hitler, και Viktor Lutze.
ΗΠΑ, 1930. Ο νόμος του Λιντς κι ο ρατσισμός, βρίσκονται σε έξαρση. Ένας όχλος 10.000 ατόμων παρακολουθεί τον απαγχονισμό 2 νεαρών μαύρων, οι οποίοι κατηγορήθηκαν για τον βιασμό μιας λευκής κοπέλας. Τον θάνατο γλύτωσε ο τρίτος φίλος της παρέας, μετά από παρέμβαση του θείου της κοπέλας, δηλώνοντας έτσι εμμέσως και την αθωότητα των 2 απαγχονισθέντων.
Ιούλιος, 2008. Μια φωτογραφία ντροπή. Σε μια παραλία της Νάπολι στην Ιταλία, δυο νεαρές Αθίγγανες, η 14χρονη Βιολέτα και η 16χρονη Χριστίνα βούτηξαν στη θάλασσα για να δροσιστούν. Πνίγονται όμως καθώς δεν γνωρίζουν κολύμπι. Τα πτώματά τους μεταφέρονται και παραμένουν για 3 ώρες στην παραλία. Οι λουόμενοι που βρίσκονται εκεί κοντά, ατάραχοι και απαθείς, συνεχίζουν το μπάνιο τους και την ηλιοθεραπεία τους, σαν να μην πρόκειται για πτώματα ανθρώπων, αλλά για φύκια που ξέβρασε η θάλασσα.
9 Νοεμβρίου, 1989. Η πτώση του τείχους του Βερολίνου είναι πια γεγονός. Το σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου, γκρεμίζεται μετά από ζωή 28 ετών.
Σιέρα Λεόνε, 2005. Ένα μικρό αγόρι βοηθά τον ακρωτηριασμένο πατέρα του να ντυθεί. Η φωτογραφία ελήφθη από τον Γιάννη Κόντο και κέρδισε το Πρώτο βραβείο του World Press Photo 2005 στην κατηγορία «Σύγχρονα Ζητήματα» (Contemporary Issues).
Δαμασκός, 2006. Μια 7χρονη Σύρια πουλάει γλυκίσματα στον δρόμο, αλλά ταυτόχρονα διαβάζει και τα μαθήματά της. Ο Wasim Kheir Beik που πήρε τη φωτογραφία, συνάντησε δυσκολίες με την μικρή, καθώς δεν ήθελε επ' ουδενί να φωτογραφηθεί. Ο Wasim Kheir Beik, αναγκάστηκε να απομακρυνθεί σε απόσταση 30 μέτρων απ' την μικρή για να μπορέσει να της «κλέψει» αυτή τη φωτογραφία. Η φωτογραφία τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο από την Ένωση Αραβικών Πρακτορείων Ειδήσεων, το 2007.
Μάιος, 1990. Στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Οχάιο των ΗΠΑ, η Therese Frare αποτυπώνει στον φακό της τις τελευταίες στιγμές του ετοιμοθάνατου και προσβληθέντα από τον ιό του AIDS, ακτιβιστή David Kirby, Δίπλα του, είναι ο πατέρας του, η αδερφή του και η ανηψιά του. Η φωτογραφία πρωτοδημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 1990, στο περιοδικό Life, αλλά έγινε παγκοσμίως γνωστή όταν χρησιμοποιήθηκε σε διαφήμιση της Benetton, το 1991, προκαλώντας σάλο. Η φωτογραφία τιμήθηκε στο World Press Photo Award το 1991.
Αλβανία, 1999. Σ' έναν προσφυγικό καταυλισμό Κοσοβάρων, ο 2χρονος Akim Shala περνιέται μέσα από το συρματόπλεγμα, για να καταλήξει στην αγκαλιά του παππού του. Η φωτογραφία ελήφθη από την Carol Guzy και τιμήθηκε με βραβείο Πούλιτζερ το 2000.
28 Απριλίου, 1945. Λίγο πριν την είσοδο των συμμαχικών στρατευμάτων στο Μιλάνο στις 27 Απριλίου, και ενώ ο Μουσολίνι κατευθυνόταν στην πόλη Chiavenna μαζί με την ερωμένη του Κλαρέττα Πετάτσι (Claretta Petacci) με σκοπό τη διαφυγή τους στην Ελβετία, συνελήφθησαν από Ιταλούς παρτιζάνους. Την επόμενη μέρα δικάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες και εκτελέστηκαν μαζί με 16 ακόμη άτομα, τα περισσότερα μέλη της κυβέρνησης του Σαλό ενώ τα πτώματά τους κρεμάστηκαν ανάποδα στην κεντρική πλατεία Λορέτο (Piazzale Loreto) του Μιλάνου.
23 Ιανουαρίου, 1896. Η πρώτη ακτινογραφία είναι γεγονός. Την πήρε ο Γερμανός φυσικός Βίλχελμ Ρέντγκεν κι απεικονίζει το χέρι της συζύγου του.
Νότιο Βιετνάμ, 1966. Ένα τεθωρακισμένο των ΗΠΑ σέρνει έναν νεκρό Βιετκόνγκ.
4 Φεβρουαρίου, 1945. Η Διάσκεψη της Γιάλτας. Οι 3 Μεγάλοι, Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt και Joseph Stalin καθορίζουν τις ζώνες επιρροής τους, ως νικητές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Νότιο Βιετνάμ, 1965. Μια μητέρα με τα 3 παιδιά της, διασχίζει κολυμπώντας ένα ποτάμι για να ξεφύγει από τις αμερικανικές βόμβες. Η φωτογραφία ελήφθη απ' τον Ιάπωνα Kyoichi Sawada.
15 Ιουνίου, 1945. Ο Άρης Βελουχιώτης παγιδευμένος από την Εθνοφυλακή, αυτοκτονεί. Αποκεφαλίζεται και 3 ημέρες αργότερα το κεφάλι του, μαζί μ' αυτό του συντρόφου του Τζαβέλα, βρίσκονται στα Τρίκαλα, όπου και κρέμονται σε έναν φανοστάτη της κεντρικής πλατείας, σε δημόσια θέα για 2 ημέρες.
6 και 9 Αυγούστου, 1945. Οι Αμερικανοί πραγματοποιούν την ρίψη ατομικών βομβών, στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι της Ιαπωνίας αντίστοιχα. Το τεράστιο πυρηνικό «μανιτάρι» φτάνει τα 18 χιλιόμετρα ύψος, ενώ συνταράσσει ακόμα και το αεροπλάνο ρίψης. Η βόμβα που ερρίφθη στην Χιροσίμα ήταν τύπου ουρανίου 235, η οποία είχε λάβει το προσωνύμιο «Little Boy» (αγοράκι), ενώ η βόμβα που ερρίφθη στο Ναγκασάκι χρησιμοποιούσε ως γόμωση το πλουτώνιο. Αυτή είχε λάβει το προσωνύμιο «Fat Man» (χοντρός). Ο αρχικός αριθμός των θυμάτων από τη ρίψη των βομβών, κατά το μεγαλύτερο μέρος άμαχος πληθυσμός, υπολογίζεται σε περίπου 70.000 νεκρούς για κάθε πόλη. Οι ολέθριες συνέπειες της πυρηνικής ακτινοβολίας όμως προκάλεσαν περισσότερα θύματα τις ακόλουθες ημέρες αλλά και για δεκαετίες αργότερα. Οι δύο αυτές ρίψεις έγιναν με προσωπική απόφαση του τότε Προέδρου των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν. Για να πραγματοποιηθούν, ο διοικητής της μοίρας της Αεροπορίας Στρατού Σπατζ, στην οποία ανήκαν τα αεροσκάφη, ζήτησε έγγραφη τη διαταγή από την πολιτική ηγεσία «αρνούμενος να σκοτώσει ίσως 100.000 άτομα με προφορικές μόνον εντολές». Η διαταγή πράγματι του στάλθηκε εγγράφως με τις υπογραφές του Υπουργού Εσωτερικών Τζόρτζ Μάρσαλ και του Υπουργού Στρατιωτικών Χένρι Στίμσον. Η τελική, ωστόσο, απόφαση, σύμφωνα με το Σύνταγμα των ΗΠΑ, έπρεπε να ληφθεί μόνον από τον Πρόεδρο, ο οποίος και την έλαβε, με την αιτιολογία ότι οι ρίψεις αυτές θα έφερναν γρήγορο τέλος στον πόλεμο στο θέατρο του Ειρηνικού και ότι τα θύματα από τις βόμβες θα ήταν λιγότερα από τις απώλειες σε μια ενδεχόμενη απόβαση στην Ιαπωνία ή από τη συνέχιση του πολέμου. Η εκτίμηση αυτή, όμως, έχει ισχυρά αμφισβητηθεί και υποστηρίζεται η άποψη ότι η ρίψη των ατομικών βομβών ήταν μια επίδειξη δύναμης από τις ΗΠΑ προς τον υπόλοιπο κόσμο και κυρίως προς τη Σοβιετική Ένωση. Ως τέτοια, προλείανε το έδαφος για την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου.
Βερολίνο, 1936. Ο Χίτλερ βραβεύει τον Σπύρο Λούη, ο οποίος παρέλασε με φουστανέλα, ως επίτιμο μέλος της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου στη Γερμανία.
Νότιος Κορέα, 1987. Μια μητέρα ικετεύει τις δυνάμεις ασφαλείας να συγχωρήσουν και να αφήσουν ελεύθερο τον γιο της, ο οποίος συνελήφθη, μετά από συμμετοχή σε πορεία διαμαρτυρίας για νοθεία στις γενικές εκλογές.

ΜΑΓΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΑΤΑ όταν η φυσική ανακάλυψε την μεταφυσική νέο βιβλίο ΥΠΟ ΕΚΔΟΣΗ

Ο κόσμος μας κινείται συνεχώς ανάμεσα

σε μια αέναη φυσική διαλεκτική ενότητα και

σε μια ταυτόχρονη σύγκρουση των αντιθέτων

Μας διδάσκει παράγει, δημιουργεί, κατασκευάζει

και μαγικά μας ταξιδεύει μακριά.

Εμείς παίζουμε, με νοητικά μαγικά σχεδιάσματα

ακροβατώντας στο ολογραμμικό χωροχρόνο

στα γνώριμα, καινούργια παράλληλα σύμπαντα 

σε πορεία προδιαγεγραμμένη μα αποδεδειγμένα

πάντα απρόβλεπτα, διαφορετική πορεία

οδηγώντας το κατώτερο φυσικό μας ένστικτο, 

στο ίδιο, αναμενόμενο και άγνωστο αποτέλεσμα

προσωρινό και αέρινα μεταβαλλόμενο,

για να αγγίξουμε τον ανώτερο θεϊκό προορισμό μας.

Σύνθεση Γέννηση Άνθηση Ωριμότητα 

Φθορά Γήρας Θάνατος Αποσύνθεση Τέλος

Μια τελεολογία που μας οδηγεί σε οριστικό θάνατο 

ή σε μια προαναγγελμένη τελεύτια διαδικασία 

που θα μας ανελίξει στην αθανασία της θέωσης; 

ΑΘΗΝΑ 2016

www.evgenia.gr

Ξεκίνησε η υποβολή αιτήσεων για προσλήψεις στους δήμους μέσω ΑΣΕΠ 8/1/2016

Ξεκίνησε σήμερα έως τις 21 Ιανουαρίου η διαδικασία υποβολής των αιτήσεων των υποψηφίων για την πλήρωση εκατό θέσεων Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (Π.Ε.) και είκοσι μία (21) θέσεων Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (Τ.Ε.), τακτικού προσωπικού διαφόρων κλάδων-ειδικοτήτων σε Δήμους της χώρας καθώς και στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (Προκήρυξη 1Δ/2015).

Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΑΣΕΠ δικαίωμα Συμμετοχής στην Προκήρυξη 1Δ/2015 έχουν μόνο όσοι περιλαμβάνονται σε οριστικούς πίνακες διοριστέων του ΑΣΕΠ και φορέων, που δημοσιεύθηκαν σε ΦΕΚ από 1-1-2009 και μετά καθώς και όσοι έχουν διατεθεί προς διορισμό σε αντικατάσταση – αναπλήρωση των αρχικώς διορισθέντων υποψηφίων με απόφαση Τμήματος του ΑΣΕΠ που εκδόθηκε κατά το ίδιο χρονικό διάστημα και δεν διορίστηκαν μέχρι σήμερα.

Οι υποψήφιοι πρέπει να συμπληρώσουν και να υποβάλουν ηλεκτρονική αίτηση συμμετοχής στο Α.Σ.Ε.Π., αποκλειστικά μέσω της επιλογής Online Υπηρεσίες, ακολουθώντας τις οδηγίες που παρέχονται στην Προκήρυξη (Παράρτημα ΣΤ”).
Σχετικά επισημαίνονται και τα ακόλουθα:
Η προθεσμία υποβολής των ηλεκτρονικών αιτήσεων συμμετοχής στη διαδικασία λήγει με την πάροδο της 21ης Ιανουαρίου 2016, ημέρας Πέμπτης.
Η συμμετοχή στην εν λόγω διαδικασία ολοκληρώνεται με την αποστολή της υπογεγραμμένης εκτυπωμένης μορφής της ηλεκτρονικής αίτησης των υποψηφίων, με τα απαιτούμενα, κατά περίπτωση, δικαιολογητικά, στο ΑΣΕΠ, μέχρι και την 26η Ιανουαρίου 2016, ημέρα Τρίτη, ταχυδρομικά με συστημένη επιστολή στη διεύθυνση:
ΑΣΕΠ
Αίτηση για την Προκήρυξη 1Δ/2015
Τ.Θ. 14308
Αθήνα Τ.Κ. 11510

αναγράφοντας στο φάκελο την αντίστοιχη κατηγορία εκπαίδευσης (Π.Ε. ή Τ.Ε.), θέσεις της οποίας διεκδικούν.

Για την ομαλή λειτουργία του συστήματος υποβολής των ηλεκτρονικών αιτήσεων, συνιστάται στους υποψήφιους να μην περιμένουν την τελευταία ημέρα για να υποβάλλουν την ηλεκτρονική τους αίτηση καθώς τυχόν υπερφόρτωση του διαδικτύου ή σφάλμα στη σύνδεση με αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε δυσκολία ή αδυναμία υποβολής αυτής.
Το ΑΣΕΠ δεν φέρει ευθύνη για τυχόν αδυναμία υποβολής ηλεκτρονικής αίτησης που οφείλεται στους προαναφερόμενους παράγοντες.
Υπενθυμίζεται ότι αιτήσεις μπορούν να εκτυπωθούν μόνο όταν βρίσκονται σε κατάσταση «Υποβλήθηκε», από την επιλογή «ΠΡΟΒΟΛΗ». Σε περίπτωση που υποψήφιος επιλέξει ήδη υποβληθείσα αίτηση και την επιλογή «Συμπλήρωση», η κατάσταση της αίτησής του αλλάζει από «Υποβλήθηκε» σε «Ανοιχτή (Συμπλήρωση)» και είναι απαραίτητο να υποβληθεί εκ νέου προκειμένου να θεωρηθεί έγκυρη η συμμετοχή του στο διαγωνισμό. Σε κάθε περίπτωση κρίνεται απαραίτητο οι υποψήφιοι να συμβουλεύονται τις Συχνές ερωτήσεις, πριν την επικοινωνία τους με το ΑΣΕΠ.
Για γενικές διευκρινίσεις σχετικά με την Προκήρυξη και τη συμμετοχή σε αυτή (δικαιολογητικά, τίτλοι σπουδών κτλ.) οι υποψήφιοι μπορούν να απευθύνονται στο Γραφείο Εξυπηρέτησης Πολιτών του ΑΣΕΠ τηλεφωνικά (2131319100, εργάσιμες ημέρες και ώρες 08:00 μέχρι 14:00) ή μέσω email στο enimerosi@asep.gr, αναγράφοντας υποχρεωτικά άμεσο αριθμό τηλεφωνικής επικοινωνίας.

Για τυχόν τεχνικές διευκρινίσεις και μόνο σχετικά με τη διαδικασία συμπλήρωσης και υποβολής των ηλεκτρονικών αιτήσεων, οι υποψήφιοι μπορούν να απευθύνονται στη Διεύθυνση Ηλεκτρονικής Διοίκησης του ΑΣΕΠ τηλεφωνικά:
Τις εργάσιμες ημέρες:
• Κατά τις ώρες 08:00 μέχρι 20:00 (Τηλ. 2131319124, 131, 141, 172 και 137)
Τις αργίες:
• Κατά τις ώρες 12:00 μέχρι 18:00 (Τηλ. 2131319124, 131, 141, 172 και 137)

- See more at: http://airetos.gr/default.aspx?pageid=17459#sthash.iBeK8MJM.dpuf

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ το 2016

Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2021

Συνολικά 14 ελληνικές πόλεις. Καλαμάτα, Τρίπολη, Βόλος, Δελφοί, Ελευσίνα, Ιωάννινα, Κέρκυρα, Λάρισα, Λέσβος, Μεσολόγγι, Πειραιάς, Ρόδος, Σαλαμίνα και Σάμος είναι οι πόλεις, που φιλοδοξούν σε 5 χρόνια από σήμερα να φιλοξενήσουν εκ μέρους της Ελλάδας το θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης. 

Oι σχετικοί φάκελοι  με ευθύνη του υπουργείου στους εμπειρογνώμονες που απαρτίζουν την επιτροπή επιλογής, θα σταλούνκαθώς και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. 

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να γίνει γνωστή η ακριβής ημερομηνία της συνάντησης προεπιλογής (α' φάση), κατά την οποία οι υποψήφιες πόλεις θα παρουσιάσουν και θα υποστηρίξουν ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής τον φάκελό τους. 

Η ημερομηνία αυτή υπολογίζεται σύμφωνα με πληροφορίες μέσα στο Φεβρουάριο και από εκεί και πέρα, οι πόλεις που θα προκριθούν στην επόμενη φάση αναμένεται να δώσουν νέα “μάχη” το φθινόπωρο, οπότε και υπολογίζεται να αναδειχθεί η πόλη, που θα ανακηρυχθεί τελικά Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το έτος 2021.

Kαλό Παράδεισο, σε μια υπέροχη μορφή του Ελληνισμού Ιπποκράτη Δάκογλου

Ο Ιπποκράτης Δάκογλου είναι ένας από τους... γνωστότερους-άγνωστους επιστήμονες του σύγχρονου Ελληνισμού. Μπορεί να μην τον ξέρει το πανελλήνιο αλλά ήδη τον ευγνωμονούν τουλάχιστον 20.000 άνθρωποι που έχουν πάρει από εκείνον μουσικό CD με την «αρμονία των ουρανίων σφαιρών», στο οποίο ακούγεται ο ήχος των μαθηματικών μηνυμάτων του Πυθαγόρα! Αυτό το παράδοξο μουσικομαθηματικό έργο που έφερε σε πέρας ο κ. Δάκογλου με τη βοήθεια του ιδρύματος του συνθέτη Ιάννη Ξενάκη άλλαξε τη ζωή πολλών συνανθρώπων μας προς το καλύτερο, βοηθώντας τους να ξεπεράσουν από αϋπνίες μέχρι κατάθλιψη και άλλα, σημαντικά προβλήματα!
Ο κ. Δάκογλου είναι ένας αεικίνητος άνθρωπος, που έχει συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής ανάμεσά μας, μελετώντας τον Πυθαγόρα και λύνοντας σύνθετα (και για πολλούς άλυτα) μαθηματικά προβλήματα, με την ευκολία και την άνεση ενός μικρού παιδιού που λύνει τα κορδόνια των παπουτσιών του. Ανήκει σ' αυτή την ειδική κατηγορία των Ελλήνων που έζησαν στην Κωνσταντινούπολη και βίωσαν το μεγαλείο της Βασιλεύουσας, αποθηκεύοντας για πάντα στον «σκληρό δίσκο» με τις αναμνήσεις τους την αυτοκρατορική αύρα ενός αλησμόνητου πολιτισμικού οικοδομήματος. Σπούδασε με στερήσεις, δυσκολίες και πείσμα. Η τύχη τον ευνόησε όποτε ακριβώς χρειάστηκε τη βοήθειά της. Εργάστηκε σκληρά. Καθ' όλη τη διάρκεια του ενήλικου βίου του συγκέντρωνε βιβλία, αναφορές και κείμενα για τον Πυθαγόρα – ένα πρόσωπο της αρχαιότητας που ετάχθη από την Ιστορία να κινείται ανάμεσα στη σφαίρα του μύθου και της πραγματικότητας.
Ο κ. Δάκογλου έχει υπογράψει μια σειρά έργων που αναφέρονται στην αποκωδικοποίηση της πυθαγόρειας διδασκαλίας και πολλές φορές έχει έλξει το ενδιαφέρον της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας. Όταν αναφέρεται στους αριθμούς σε υποχρεώνει να πιστέψεις ότι πρόκειται για αληθινές οντότητες! Με χαρακτήρα, συνήθειες, προτιμήσεις και μοτίβα συμπεριφοράς, τα οποία τα υπαγορεύει η ίδια η φύση τους. Επίσης, ένα από τα προσφιλή του θέματα προς συζήτηση είναι ο «αιθέρας», η μυστηριώδης ουσία που συνέχει το σύμπαν. Ο κ. Δάκογλου ισχυρίζεται ότι στα έργα του παραθέτει όλες τις αποδείξεις για την ύπαρξη του αιθέρα.
Ο διάλογος μαζί του είναι μια ευχάριστη εμπειρία – αν και πάντοτε ο συνομιλητής του μένει με την εντύπωση ότι τα λόγια του κ. Δάκογλου είναι σαν την κορυφή παγόβουνου: όσα φαίνονται, όσα θέλει να αποκαλύψει είναι πολύ λιγότερα απ' όσα έχει γνωρίζει αυτός ο αινιγματικός και καλοσυνάτος άνθρωπος με το παιδικό χαμόγελο και τη νεανική αισιοδοξία.

Ερ.: Ποιες είναι οι πρώτες αναμνήσεις σας από τη ζωή;

Απ.: Οι πρώτες εικόνες μου από αυτό τον κόσμο ελήφθησαν στην Κωνσταντινούπολη Γεννήθηκα εκεί. Στα χαρτιά γεννήθηκα 15 Ιουλίου 1917. Τυπικά είμαι 98 ετών. Όμως ανακάλυψα κάτι που το ήξερα, επειδή μου το είχαν πει οι γονείς μου. Ότι δεν ισχύει η «επίσημη» ηλικία μου. Έχω ήδη μπει στα 100! Έχω στα χέρια μου πιστοποιητικό γεννήσεως από τη Θεσσαλονίκη. Όταν ήρθαμε από την Πόλη στη Θεσσαλονίκη, ο πατέρας μου μας έγραψε στο εκεί ληξιαρχείο.
Έχω πιστοποιητικό γεννήσεως και βαφτίσεως 31/12/1915! Είμαι αρκετά... ηλικιωμένος αλλά ευτυχώς οι συνέπειες της ηλικία μου είναι μόνον σωματικές όχι πνευματικές. Ο πατέρας μου δούλευε σε μια βρετανική εταιρεία τηλεγραφητής. Η εταιρεία μετεγκαταστάθηκε από την Πόλη στην Ελλάδα. Πρώτα στη Θεσσαλονίκη κι ύστερα Αθήνα.
Πήγαινα σε γαλλικό σχολείο, το οποίο διοικείτο από Ιησουΐτες. Την Α' Τάξη την έβγαλα στην Πόλη, 7 ετών. Άρα, όπως συνάγεται και από τα οικογενειακά αρχεία που σώζονται, ήρθαμε στην Ελλάδα, ξαναγυρίσαμε στην Πόλη και ξαναφύγαμε.

Η συνέχεια της συνέντευξης, στο link : http://adiavroxoi.blogspot.gr/2014/04/blog-post_14.html

Παιδί ομοφιλόφιλων γονιών προειδοποιεί

Μια Προειδοποίηση Από Τον Καναδά: Ο Ομοφυλοφιλικός Γάμος Διαβρώνει Θεμελιώδη Δικαιώματα…

της Dawn Stefanowicz

”Είμαι ένα από τα έξι ενήλικα παιδιά ομοφυλόφιλων γονέων που πρόσφατα κατέθεσαν στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, ζητώντας από το Δικαστήριο να σεβαστεί την αρχή των πολιτών να διατηρήσουν τον αρχικό ορισμό του γάμου: την ένωση μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας που αποκλείει όλους τους άλλους, έτσι ώστε τα παιδιά να γνωρίζουν και να μπορούν να ανατραφούν από τους βιολογικούς γονείς τους. Επίσης ζω στον Καναδά, όπου ο γάμος του ιδίου φύλου κατοχυρώθηκε με ομοσπονδιακή εντολή το 2005.

Είμαι η κόρη ενός ομοφυλόφιλου πατέρα που πέθανε από AIDS. Περιέγραψα την εμπειρία μου στο βιβλίο μου: Η Επίδραση των Ομοφυλόφιλων Γονέων. Πάνω από πενήντα ενήλικα παιδιά που μεγάλωσαν με ομοφυλόφιλους γονείς έχουν επικοινωνήσει μαζί μου για να μοιραστούν τις ανησυχίες μου για το γάμο ατόμων του ιδίου φύλου και την ανατροφή των παιδιών. Πολλοί από εμάς παλεύουμε με την δική μας σ….ξουαλικότητα και την αίσθηση του φύλου, λόγω των επιδράσεων στα οικιακά περιβάλλοντα που μεγαλώνουμε.

Έχουμε μεγάλη συμπόνια για τους ανθρώπους που αγωνίζονται με τη σ….ξουαλικότητα και την ταυτότητα του φύλου τους, όχι έχθρα. Και εμείς αγαπάμε τους γονείς μας. Ωστόσο, όταν λέμε στο κοινό τις ιστορίες μας, αντιμετωπίζουμε συχνά εξοστρακισμό, φίμωση, και απειλές.

Θέλω να προειδοποιήσω την Αμερική να περιμένει σοβαρή διάβρωση των ελευθεριών της Πρώτης Τροπολογίας αν το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ υποχρεώσει τον γάμο ατόμων του ιδίου φύλου. Οι συνέπειες διαδραματίζονται στον Καναδά για δέκα χρόνια τώρα, και είναι πραγματικά οργουελιανές στη φύση και την έκταση.

Τα μαθήματα του Καναδά

Στον Καναδά, οι ελευθερίες του λόγου, του τύπου, της θρησκείας, και του συνεταιρίζεσθαι, υποφέρουν σε μεγάλο βαθμό λόγω της πίεσης από την κυβέρνηση. Η συζήτηση για τον γάμο ατόμων του ιδίου φύλου, που λαμβάνει χώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα μπορούσε να έχει νομική υπόσταση στον Καναδά σήμερα. Λόγω των νομικών περιορισμών σχετικά με την ομιλία, αν πουν ή γράψουν οτιδήποτε θεωρείται «ομοφοβικό» (συμπεριλαμβανομένων, εξ ορισμού, οτιδήποτε αμφισβητεί τον γάμο ατόμων του ιδίου φύλου), θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την πειθαρχία, τη λήξη της εργασίας, ή δίωξη από την κυβέρνηση.

Γιατί η αστυνομία διώκει την ομιλία υπό το πρόσχημα της εξάλειψης της “ρητορικής μίσους” όταν υπάρχουν υφιστάμενα ένδικα μέσα και ποινική προστασία από τη συκοφαντία, τη δυσφήμιση, τις απειλές και την επίθεση, που ισχύουν εξίσου για όλους τους Αμερικανούς; Πολιτικές μίσους-εγκλήματος που χρησιμοποιούν τους όρους “γενετήσιου προσανατολισμού” και “ταυτότητας φύλου” δημιουργούν άνισες προστασίες στο νόμο, σύμφωνα με τον οποίο προστατευόμενες ομάδες λαμβάνουν μεγαλύτερη νομική προστασία από ό, τι άλλες ομάδες.

Έχοντας δει πώς η υστερία του όχλου στην Ιντιάνα προκάλεσε το νομοθέτη να κάνει πίσω σε μια Αποκατάσταση Πράξης Θρησκευτικής Ελευθερίας, πολλοί Αμερικανοί αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι κάποιοι ακτιβιστές της Αριστεράς θέλουν να εγκαινιάσουν τον κρατικό έλεγχο πάνω σε κάθε ίδρυμα και ελευθερία. Σε αυτό το σχήμα, η προσωπική αυτονομία και η ελευθερία της έκφρασης δεν γίνονται τίποτα περισσότερο από οράματα, και τα παιδιά γίνονται εμπορεύματα.

Τα παιδιά δεν είναι εμπορεύματα που μπορούν να διαχωριστούν δικαιολογημένα από τους φυσικούς τους γεννήτορες και αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ μη συνδεδεμένων ενηλίκων. Τα παιδιά οικογενειών του ίδιου φύλου θα αρνηθούν πολλές φορές τη θλίψη τους και προσποιούνται ότι δεν τους λείπει ένας βιολογικός γονέας, νιώθουν πιεσμένα να μιλούν θετικά λόγω της πολιτικής γύρω από τα ομοφυλόφιλα νοικοκυριά. Ωστόσο, όταν τα παιδιά χάνουν οποιονδήποτε από τους βιολογικούς γονείς τους λόγω θανάτου, διαζυγίου, υιοθεσίας ή τεχνολογίας τεχνητής γονιμοποίησης, βιώνουν ένα οδυνηρό κενό. Είναι το ίδιο για μας, όταν ο ομοφυλόφιλος γονιός μας φέρνει τον/την σύντροφο του ιδίου φύλου στη ζωή μας. Ο σύντροφός τους δεν μπορεί ποτέ να αντικαταστήσει τον χαμένο βιολογικό μας γονέα.

Το κράτος ως τελικός κριτής της Γονεϊκότητας

Ξανά και ξανά, μας λένε ότι “το να επιτραπεί στα ζευγάρια του ιδίου φύλου η πρόσβαση στο χαρακτηρισμό του γάμου δεν θα στερήσει από κανέναν οποιαδήποτε δικαιώματα.” Αυτό είναι ψέμα.

Όταν ο γάμος του ιδίου φύλου νομιμοποιήθηκε στον Καναδά το 2005, η ανατροφή των παιδιών αμέσως επαναπροσδιορίστηκε. Ο νόμος του Καναδά για τον ομοφυλόφιλο γάμο, Bill C-38, περιελάμβανε μια διάταξη για να διαγραφεί ο όρος «φυσικός γονέας» και να αντικατασταθεί σε όλους τους τομείς με το ουδέτερο φύλου “νόμιμος γονέας” στον ομοσπονδιακό νόμο. Τώρα όλα τα παιδιά έχουν μόνο «νόμιμους γονείς», όπως ορίζεται από το κράτος. Διαγράφοντας νομικά τη βιολογική γονεϊκότητα με αυτόν τον τρόπο, το κράτος αγνοεί το βασικότερο δικαίωμα των παιδιών: την αμετάβλητη, την εγγενή τους λαχτάρα να γνωρίζουν και να ανατραφούν από τους δικούς τους βιολογικούς γονείς.

Οι μητέρες και οι πατέρες φέρουν μοναδικά και συμπληρωματικά δώρα στα παιδιά τους. Σε αντίθεση με τη λογική του γάμου ατόμων του ιδίου φύλου, το φύλο των γονέων έχει σημασία για την υγιή ανάπτυξη των παιδιών. Γνωρίζουμε, για παράδειγμα, ότι η πλειοψηφία των φυλακισμένων ανδρών δεν είχαν πατέρες στο σπίτι. Οι πατέρες από τη φύση τους ασφαλίζουν την ταυτότητά τους, ενσταλάζουν την κατεύθυνση, παρέχουν την πειθαρχία, τα όρια, και την ανάληψη κινδύνων στις περιπέτειες, και δίνουν δια βίου παραδείγματα για τα παιδιά. Αλλά οι πατέρες δεν μπορούν να γαλουχήσουν τα παιδιά στη μήτρα ή να γεννήσουν και να θηλάζουν τα μωρά τους. Οι μητέρες γαλουχούν τα παιδιά με μοναδικούς και ευεργετικούς τρόπους που δεν μπορούν να αναπαραχθούν από τους πατέρες.

Δεν χρειάζεται να είσαι επιστήμονας πυραύλων για να γνωρίζεις ότι οι άνδρες και οι γυναίκες είναι ανατομικά, βιολογικά, φυσιολογικά, ψυχολογικά, ορμονικά, και νευρολογικά διαφορετικοί μεταξύ τους. Αυτές οι μοναδικές διαφορές παρέχουν δια βίου οφέλη για τα παιδιά που δεν μπορούν να αναπαραχθούν από τους “νομικούς” γονείς ιδίου φύλου παίζοντας διαφορετικούς ρόλους των δύο φύλων ή επιχειρώντας να υποκαταστήσουν το χαμένο αρσενικό ή θηλυκό πρότυπο στο σπίτι.

Στην πραγματικότητα, ο γάμος του ιδίου φύλου όχι μόνο στερεί τα παιδιά των δικών τους δικαιωμάτων στη φυσική συγγένεια, αλλά δίνει στο κράτος την εξουσία να παρακάμψει την αυτονομία των βιολογικών γονέων, πράγμα που σημαίνει ότι τα δικαιώματα των γονιών σφετερίζονται από την κυβέρνηση.

Έρχονται Δικαστήρια μίσους

Στον Καναδά, θεωρείται διάκριση να πείς ότι ο γάμος είναι μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας ή ότι κάθε παιδί θα πρέπει να γνωρίζει και να ανατρέφεται από τους βιολογικούς παντρεμένους γονείς του. Δεν είναι μόνο πολιτικά μη ορθό στον Καναδά να το πείτε. Μπορεί να επιβαρυνθείτε με δεκάδες χιλιάδες δολάρια σε νομικά έξοδα, πρόστιμα, και να αναγκαστείτε να πάρετε εκπαίδευση ευαισθησίας.

Όποιος προσβάλλεται από κάτι που έχετε πει ή γράψει μπορεί να κάνει μια καταγγελία στα Δικαστήρια Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στον Καναδά, οι οργανώσεις αυτές αστυνομεύουν την ομιλία, τιμωρούν τους πολίτες για οποιαδήποτε έκφραση θεωρείται ότι έρχεται σε αντίθεση με την ιδιαίτερη σ….ξουαλική συμπεριφορά ή προστατευμένες ομάδες που προσδιορίζονται βάση του «γενετήσιου προσανατολισμού». Χρειάζεται μόνο ένα παράπονο εναντίον ενός προσώπου για να έρθει ενώπιον του δικαστηρίου, που θα κοστίσει στον κατηγορούμενο δεκάδες χιλιάδες δολάρια σε ιδιωτικές κατοικίες και να απομακρύνουν όλα τα αντικείμενα χρήσιμα για τις έρευνές τους, ελέγχοντας για ομιλία μίσους.

Ο ενάγων που κάνει την καταγγελία έχει όλα τα νομικά του έξοδα πληρωμένα από την κυβέρνηση. Όχι όμως ο εναγόμενος. Ακόμη και αν ο κατηγορούμενος κριθεί αθώος, δεν μπορεί να ανακτήσει τα δικαστικά του έξοδα. Αν βρεθεί ένοχος, πρέπει να πληρώσει πρόστιμα στο πρόσωπο (-α) που έφερε στο προσκήνιο την καταγγελία.

Αν οι πεποιθήσεις σας, οι αξίες και οι πολιτικές σας απόψεις είναι διαφορετικές από το κράτος, κινδυνεύετε να χάσετε την επαγγελματική σας άδεια, τη δουλειά ή επιχείρηση, και ακόμη και τα παιδιά σας. Δεν χρειάζεται να κοιτάξετε περαιτέρω από την σέκτα Lev Tahor, μια ορθόδοξη εβραϊκή σέκτα. Πολλά μέλη της, τα οποία είχαν εμπλακεί σε μια πικρή μάχη επιμέλειας με τις υπηρεσίες προστασίας του παιδιού, άρχισαν να φεύγουν από το Chatham του Οντάριο για τη Γουατεμάλα τον Μάρτιο του 2014, για να ξεφύγουν από τη δίωξη για τη θρησκευτική τους πίστη, η οποία έρχεται σε αντίθεση με τις κατευθυντήριες γραμμές του ομόσπονδου κράτους για τη θρησκευτική εκπαίδευση. Από τα διακόσια μέλη της σέκτας, μόνο μισή ντουζίνα οικογένειες παραμένουν στο Chatham.

Οι γονείς μπορούν να περιμένουν την κρατική παρέμβαση όταν πρόκειται για τις ηθικές αξίες, την ανατροφή των παιδιών και την εκπαίδευση, και όχι μόνο στο σχολείο. Το κράτος έχει πρόσβαση στο σπίτι σας για να σας επιβλέπει ως γονέα, να κρίνει την καταλληλότητά σας. Και αν στο κράτος δεν αρέσει αυτό που διδάσκετε στα παιδιά σας, το κράτος θα προσπαθήσει να τα πάρει από το σπίτι σας.

Οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να κάνουν σχόλια στα κοινωνικά τους δίκτυα, να γράφουν επιστολές προς τους συντάκτες, να συζητούν δημόσια, ή να ψηφίζουν σύμφωνα με τη δική τους συνείδηση στον δικό τους χρόνο. Μπορούν να είναι πειθαρχημένοι ή να χάσουν κάθε πιθανότητα θητείας. Μπορεί να απαιτηθούν από την ιδιοτροπία ενός γραφειοκράτη να παρακολουθήσουν μαθήματα επανεκπαίδευσης και κατάρτισης ευαισθησίας ή να απολυθούν επειδή σκέφτηκαν πολιτικά μη ορθές σκέψεις.

Όταν ο γάμος του ιδίου φύλου δημιουργήθηκε στον Καναδά, η ουδέτερη γλώσσα από άποψη φύλου κατέστη νομική εντολή. Το νέο λεξιλόγιο (Newspeak) διακηρύσσει ότι αποτελεί δυσμενή διάκριση να υποθέσεις ότι ένα ανθρώπινο ον είναι αρσενικό ή θηλυκό, ή ετεροφυλόφιλο. Έτσι, για να είμαι περιεκτική, ειδική γλώσσα χωρίς φύλο χρησιμοποιείται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, την κυβέρνηση, τους χώρους εργασίας, και κυρίως τα σχολεία, για να αποφευχθεί να εμφανίζεται αδαής, ομοφοβική ή ότι κάνει διακρίσεις. Ένα ειδικό πρόγραμμα σπουδών χρησιμοποιείται σε πολλά σχολεία για να διδάξει στους μαθητές πώς να χρησιμοποιούν την κατάλληλη γλώσσα ουδέτερη από άποψη φύλου. Εν αγνοία πολλών γονιών, η χρήση των όρων των δύο φύλων για να περιγράψουν τον άντρα και τη γυναίκα, τον πατέρα και τη μητέρα, την Ημέρα της Μητέρας και την Ημέρα του Πατέρα, και «αυτόν» και «αυτήν», σταδιακά εξαλείφονται στα σχολεία του Καναδά.

Τι είναι πιο σημαντικό: Η σ….ξουαλική αυτονομία ή η Πρώτη Τροπολογία;

Πρόσφατα, ένας Αμερικανός καθηγητής που έδωσε ανώνυμα συνέντευξη στην American Conservative αμφισβήτησε το κατά πόσον η σεξουαλική αυτονομία πρόκειται να σας κοστίσει τις ελευθερίες σας: “Είμαστε τώρα στο σημείο, είπε, στο οποίο είναι θεμιτό να ρωτήσω αν η σ…..ξουαλική αυτονομία είναι πιο σημαντική από ό, τι η Πρώτη Τροπολογία;”

Σύμφωνα με τον Καναδικό Χάρτη Δικαιωμάτων και Ελευθεριών, οι Καναδοί έπρεπε να έχουν εγγυημένα: (1) την ελευθερία της συνείδησης και της θρησκείας (2) την ελευθερία της σκέψης, της πεποίθησης, της άποψης, και της έκφρασης, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας του Τύπου και των άλλων μέσων επικοινωνίας (3) την ελευθερία του συνέρχεσθαι ειρηνικώς, και (4) την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι. Στην πραγματικότητα, όλες αυτές οι ελευθερίες έχουν περιοριστεί με τη νομιμοποίηση του γάμου ατόμων του ιδίου φύλου.

Σχεδιαστές γάμου, ενοικιαστές αιθουσών, ιδιοκτήτες ‘bed and breakfast’, ανθοπωλεία, φωτογράφοι και αρτοποιοί, έχουν ήδη δει τις ελευθερίες τους να διαβρώνονται, τα δικαιώματα συνείδησης να αγνοούνται, και οι θρησκευτικές ελευθερίες να ποδοπατούνται στον Καναδά. Αλλά αυτό δεν είναι μόνο για τη βιομηχανία του γάμου. Οποιοσδήποτε κατέχει μια επιχείρηση μπορεί νόμιμα να μην επιτρέψει στη συνείδησή του να ενημερώσει για επιχειρηματικές πρακτικές ή αποφάσεις, αν οι αποφάσεις αυτές δεν είναι σύμφωνες με τις αποφάσεις των δικαστηρίων και τους νόμους μη-διακρίσεων της κυβέρνησης για τον σ…..ξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου. Στο τέλος, αυτό σημαίνει ότι το κράτος υπαγορεύει ουσιαστικά το αν και πώς οι πολίτες μπορούν να εκφραστούν.

Η ελευθερία να συγκεντρωθείς και να μιλήσεις ελεύθερα για το γάμο άνδρα-γυναίκας, την οικογένεια και την σ….ξουαλικότητα, είναι τώρα περιορισμένη. Οι περισσότερες θρησκευτικές κοινότητες έχουν γίνει «πολιτικά ορθές» για να αποφύγουν τα πρόστιμα και την απώλεια του κοινωφελούς στάτους. Τα καναδικά μέσα ενημέρωσης περιορίζονται από το καναδικό Ραδιόφωνο, την Τηλεόραση και την Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών (CRTC), η οποία είναι παρόμοια με την FCC. Αν το οτιδήποτε μέσο ενημέρωσης θεωρείται ότι εισάγει διακρίσεις, οι άδειες μετάδοσης μπορεί να ανακληθούν, και «φορείς για τα ανθρώπινα δικαιώματα» μπορούν να χρεώνουν πρόστιμα και να περιορίσουν τις μελλοντικές μεταδόσεις στον αέρα.

Ένα παράδειγμα νόμιμου περιορισμού του λόγου σχετικά με την ομοφυλοφιλία στον Καναδά αφορά την περίπτωση του Bill Whatcott, ο οποίος συνελήφθη για ομιλία μίσους τον Απρίλη του 2014, μετά τη διανομή φυλλαδίων που ήταν ζωτικής σημασίας για την ομοφυλοφιλία. Είτε συμφωνείτε είτε όχι με αυτό που λέει, θα πρέπει να μείνετε κατάπληκτοι από αυτή την κατάσταση κυρώσεων-φίμωσης από το κράτος. Βιβλία, DVD, και άλλα υλικά μπορούν επίσης να κατασχεθούν στα καναδικά σύνορα, αν το υλικό τους θεωρηθεί «μισητό».

Οι Αμερικανοί πρέπει να προετοιμαστούν για το ίδιο είδος της εποπτείας της κοινωνίας στην Αμερική, αν οι κανόνες του Ανωτάτου Δικαστηρίου απαγορεύσουν το γάμο ως ένα θεσμό αρσενικού-θηλυκού. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχει σημασία τι πιστεύετε, η κυβέρνηση θα είναι ελεύθερη να ρυθμίζει την ομιλία σας, τα κείμενά σας, τις ενώσεις σας, και ανεξαρτήτως από το αν μπορείτε να εκφράσετε ή όχι τη συνείδησή σας. Οι Αμερικανοί πρέπει επίσης να καταλάβουν ότι το φινάλε για μερικούς στο κίνημα των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων περιλαμβάνει την κεντρική κρατική εξουσία, και το τέλος των ελευθεριών της Πρώτης Τροπολογίας.”Η Dawn Stefanowicz είναι μία διεθνώς αναγνωρισμένη ομιλήτρια και συγγραφέας. Είναι μέλος της Επιτροπής Μαρτυρίας του Ινστιτούτου Δικαιωμάτων του Παιδιού. Το βιβλίο της: Η Επίδραση των Ομοφυλόφιλων Γονέων, είναι διαθέσιμο στο http://www.dawnstefanowicz.org. Η Dawn, πλήρως απασχολούμενη λογίστρια με άδεια, είναι παντρεμένη και έχει δύο έφηβα παιδιά.

Πηγή http://www.briefingnews.gr/kosmos/paidi-gkei-gonion-proeidopoiei