Η γλώσσα μας

Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις. είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (βιβλίο Γκίνες)





Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ' αυτήν δεν υπάρχουν όρια.



(Μπιλ Γκέιτς, Microsoft)



Η Ελληνική και η Κινέζικη. είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και.....στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική.



(Francisco Adrados, γλωσσολόγος).



Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο». Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.



Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».

"Ούτε γεννιέσαι, ούτε γίνεσαι Έλληνας. Μόνο πεθαίνεις ως Έλληνας!!!"

"Είμαι ο ίδιος. Όταν πετάω στους αιθέρες του Αιγαίου, όταν βυθίζομαι στα καταγάλανα νερά του, όταν τρέμει το χώμα των συνόρων από το άρμα μου, όταν πάνω σε μια μηχανή ή σε ένα περιπολικό τριγυρίζω άγρυπνος τη νύχτα, όταν μπαίνω στη φωτιά, όταν παλεύω με το λιοπύρι και το αγιάζι στα λιμάνια. Πιλότος, Ναύτης, Στρατιώτης, Αστυνόμος, Πυροσβέστης, Λιμενικός.





Μπήκα στις Ένοπλες Δυνάμεις σχεδόν 17 χρονών. Δεν δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα γιατί διάβαζα σαν σκυλί για να περάσω τις Πανελλήνιες, ήμουν αθλητικός και πέρασα τα αθλητικά τεστ εύκολα, κι ήμουν συνειδητοποιημένος κι έξυπνος αρκετά για να περάσω τα ψυχολογικά τεστ στα οποία υποβλήθηκα. Μα ένα πράγμα με δυσκόλεψε τότε.



Πώς να καταφέρω να πείσω τον πατέρα μου να υπογράψει για να μπω στη Σχολή; Πώς να καταφέρω να του κρύψω ότι από τους 80 που τελικά θα μπαίναμε στη Σχολή, στατιστικά οι 11 δεν θα ζούσαν μετά από μια 15ετία! Σήμερα είμαι σχεδόν 40.



Δεν ξέρω αν θα γυρίσω στην οικογένειά μου το μεσημέρι. Ποτέ δε ρωτάω αν θα γυρίσω πίσω απ' όπου με στέλνεις.



Με παλιά μηχανήματα, με κατεστραμμένα αυτοκίνητα, με ό,τι κι αν μου δώσεις. Με την μέση θρύψαλα από τα G, με τα χέρια γδαρμένα από τους ιμάντες του αλεξίπτωτου, με τη ματιά στη θάλασσα και το δάκρυ στη φωτογραφία της οικογένειας δίπλα απ' την εικόνα του Αη Νικόλα κάπου στ' ανοιχτά της Σομαλίας, με τις πληγές μου ανοιχτές έξω από το Τμήμα της Αγίας Παρασκευής, με τις παλάμες σάπιες απ' την αρμύρα να βγάζω απ' τα νερά τα παιδιά εκείνων που ξεβράζουν οι διακινητές στ' ακρονήσια.



Αχ αυτά τα μάτια όταν σώζονται πως σε κοιτάζουν. Σ' απογοητεύω πολλές φορές. Το ξέρω. Αλλά κι εσύ δεν ήρθες στην κηδεία μου.



Δεν μου άναψες ένα κερί. Δεν έκανες μια γιορτή για μένα στα σχολειά. Δεν κράτησες ένα δάκρυ για μένα όταν έπεφτα απ' τα ουράνια, ούτε όταν μ' ένα ελικόπτερο πάλευα εκείνη τη Νύχτα μες' στο σκοτάδι και στην αντάρα των Ιμίων, ούτε με έκρυψες για να μη με δει ο Τούρκος από τις τηλεοράσεις σου.



Δεν ήρθες στο νοσοκομείο μου δίπλα στο κρεβάτι να μου κρατήσεις λίγη συντροφιά όταν με καίγανε οι σφαίρες και οι



μολότωφ που σφηνώθηκαν πάνω μου.



Τώρα ούτε σε παρέλαση δε θες να με βλέπεις. Και η σημαία μου έχει σταυρό πάνω και μπορεί να σε ενοχλεί.



Και για τα παιδιά μου; Την οικογένειά μου;



Δε νοιάστηκες όταν γκρεμιζόμουν, όταν πνιγόμουν, όταν με έλιωναν οι ερπύστριες, όταν καιγόμουν στη φωτιά. Ποτέ δε με ρώτησες τον καιρό της αφθονίας αν χρειάζομαι κάτι. Έδινες στους άλλους κι εγώ σε περίμενα.



Μη μιλάς μου λες. Μη ζητάς. Είσαι Στρατιώτης. Αλλά κι εγώ ήμουν πολύ μακρυά για να μ' αφουγκραστείς. Στα σύνορα, στον ουρανό, στη θάλασσα.



Μέσα στη φωτιά να παλεύω με τις μάνικες και τα Καναντέρ. Καμιά φορά από κει μακρυά άκουγα να με φωνάζεις "καραβανά" και "μπάτσο" και "ταβλαδόρο".



Γελούσα και χαιρόμουν, γιατί κι εγώ αυτήν την ελευθερία υπερασπίζομαι. Να μου λες ό,τι θες κι εγώ να είμαι εκεί. Ακοίμητος και Άγνωστος.



Τώρα με βγάζεις στα κανάλια και στα ραδιόφωνα. Μου λες βάλε πλάτη, βόηθα κι εσύ να περάσουμε τη φουρτούνα. Δώσε κι εσύ να καβατζάρουμε τη χρονιά.



Μου λες ότι μ' έχεις γεμίσει επιδόματα και σπίτια και νοσοκομεία και λέσχες, όλα δικά μου. Δε λες την αλήθεια, αλλά δεν με πειράζει.



Όταν σου έχω δώσει τη ζωή μου λες να με πειράξουν τα λίγα χρήματα; Όταν έχω σκοπό να μείνω με την Ελλάδα στην αιωνιότητα λες να με απασχολεί η 25ετία;



Αλλά ξέρεις κάτι;



Μου 'χεις δώσει το μεγαλύτερο προνόμιο απ' όλα, όταν μου είπες ότι με χρειάζεσαι διαθέσιμο 24 ώρες το 24ωρο, κάθε μέρα της ζωής μου: Όταν σκοτώνομαι είναι για την Πατρίδα. Όταν τραυματίζομαι είναι για την Πατρίδα.



Δεν βγαίνω στη σύνταξη. Μπαίνω στην Εφεδρεία. Δεν πεθαίνω. Πάω να γίνω ένα με τον Ηλιάκη και το Σιαλμά. Τον Γιαλοψό, τον Καραθανάση και τον Βλαχάκο.



Γιατί εγώ το ξέρω καλά. Ούτε γεννιέσαι, ούτε γίνεσαι Έλληνας. Μόνο πεθαίνεις ως Έλληνας".

Δέκα φυλακές που έμειναν στην Ιστορία για διαφορετικούς λόγους

10. Hanoi Hilton, Βιετνάμ

Η φυλακή Hoa Loa, ειρωνικά εμπνευσμένο από το Hilton του Ανόι από τους αμερικανούς αιχμαλώτους πολέμου, χτίστηκε από τους Γάλλους για τους βιετναμέζους πολιτικούς κρατουμένους. Η Στρατός του Βόρειου Βιετνάμ την χρησιμοποίησε αργότερα για τους κρατούμενους του πολέμου του Βιετνάμ. Οι κρατούμενοι εκεί υπέστησαν βασανιστήρια, λιμό ακόμα και φόνο. Γνωστές προσωπικότητες, όπως ο γερουσιαστής Τζον ΜακΚέιν, ο James Stockdale και ο Bud Day ήταν μερικοί μόνο από τους πολλούς αιχμαλώτους πολέμου που έμειναν στη φυλακή αυτή. Το 1999, άνοιξε ένα ξενοδοχείο Hilton στο Ανόι και ονομάστηκε Hilton Hanoi Opera Hotel.





9. Tuol Sleng Genocide Museum, Καμπότζη

Το 1975 το καθεστώς των Κόκκινων Χμερ το μετέτρεψε σε φυλακή από γυμνάσιο που ήταν πριν. Το Tuol Sleng είναι πιθανώς μια από τις πιο τρομακτικές φυλακές στον κόσμο. Οι κρατούμενοι βασανίζονταν συστηματικά, προκειμένου να αναγκαστούν να ομολογήσουν ότι έγκλημα τους είχε αποδοθεί. Από τη στιγμή που ομολογούσαν και κατονόμαζαν συνωμότες εκτελούνταν. Από τους περισσότερους από 17.000 έγκλειστους του Tuol Sleng στα 4 χρόνια που λειτούργησε, υπάρχουν μόνο λίγοι γνωστοί επιζώντες. Όταν ο στρατός του Βιετνάμ το ανακάλυψε το 1979, το Tuol Sleng μετατράπηκε σε ένα ιστορικό μουσείο για να θυμίζει στον κόσμο τη γενοκτονία του καθεστώτος των Κόκκινων Χμερ στην Καμπότζη.



8. Port Arthur, Αυστραλία

Το Port Arthur είναι μια πρώην αποικία καταδίκων στην Τασμανία. Από το 1833 μέχρι τη δεκαετία του 1850, ήταν προορισμός για τους πιο σκληρούς κατάδικους της Βρετανίας και της Ιρλανδίας, για εγκληματίες και εξεγερμένους κρατούμενους από άλλες φυλακές. Σήμερα παραμένουν πολλά από τα κτήρια της φυλακής, συμπεριλαμβανομένου του κρατητηρίου, του νοσοκομείου, του ψυχιατρικού ασύλου και μιας εκκλησίας που χτίστηκε από τους καταδίκους. Το 1996, το Port Arthur έγινε το μέρος της πιο θανατηφόρας σφαγής της Αυστραλίας, όταν κάποιος άνοιξε πυρ εναντίον των επισκεπτών, σκοτώνοντας 35 άτομα.





7. Elmina Castle, Γκάνα

Χτισμένο το 1492, το Κάστρο Elmina στην Γκάνα είναι το παλαιότερο ευρωπαϊκό κτίριο στη νότια Σαχάρα. Για πάνω από 300 χρόνια, ήταν ο χώρος αναμονής όσους είχαν πιαστεί και έπειτα θα πωλούνταν ως σκλάβοι. Συχνά 200 άνθρωποι στοιβάζονταν σε ένα κελί, στριμωγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο χωρίς καν χώρο για να ξαπλώσουν. Μέχρι το 18ο αιώνα, πάνω από 30.000 σκλάβοι περνούσαν την Door of No Return (Πύλη Χωρίς Επιστροφή) κάθε χρόνο.





6. Robben Island, Νότια Αφρική

Ακριβώς έξω από την ακτή του Κέιπ Τάουν στη Νότια Αφρική, το Robben Island έχει χρησιμοποιηθεί ποικιλοτρόπως στο πέρασμα των χρόνων, ακόμη και σαν αποικία λεπρών. Ωστόσο, είναι πιο γνωστό επειδή χρησιμοποιήθηκε σαν φυλακή από το καθεστώς του απαρτχάιντ. Πολλές γνωστές προσωπικότητες όπως ο Νέλσον Μαντέλα και ο Kgalema Motlanthe είναι 2 μόνο από τους πολιτικούς κρατούμενους που παρέμειναν έγκλειστοι εκεί.

5. Goree Island, Σενεγάλη

Χιλιάδες σκλάβοι πέρασαν από το Goree Island στη Σενεγάλη πριν η Γαλλία καταργήσει το εμπόριο σκλάβων το 1848. Το Maison des Esclaves, περισσότερο γνωστό ως House of Slaves, είναι ένα μόνο από τα σημεία του νησιού που στο οποίο κρατούνταν οι σκλάβοι πριν φορτωθούν στα πλοία για το Νέο Κόσμο.









4. Chateau d'If, Γαλλία





Το Chateau d'If στη Γαλλία είναι γνωστό από το βιβλίο «Κόμης του Μόντε Κρίστο» του Αλέξανδρου Δουμά. Από το 1634 μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, το κάστρο χρησίμευε ως «χωματερή» για θρησκευτικούς και πολιτικούς κρατούμενους. Ακολουθώντας το έθιμο της εποχής, οι πλούσιοι φυλακισμένοι ή άνθρωποι της αριστοκρατίας λάμβαναν καλύτερη μεταχείριση από τους λιγότερο τυχερούς. Ωστόσο, συχνά έπρεπε να πληρώνουν γι’ αυτά τα προνόμια.

3. Devil's Island, Γαλλική Γουιάνα

















































Άνοιξε για πρώτη φορά το 1852 από τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ’, το Νησί του Διαβόλου είναι μια από τις πιο κακόφημες φυλακές στην ιστορία. Κατά τη διάρκεια των 94 χρόνων λειτουργίας της, αυτή η ιστορική φυλακή ήταν το «σπίτι» διαφόρων, από πολιτικούς κρατούμενους μέχρι σκληρούς εγκληματίες. Οι φυλακισμένοι που αποπαιρνόντουσαν να διαφύγουν είχαν να αντιμετωπίσουν τα πιράνχας στα μολυσμένα ποτάμια και την πυκνή ζούγκλα της Γαλλικής Γουιάνας. Η αυτοβιογραφία του πρώην τροφίμου Henri Charrière περιγράφει πολυάριθμες εικαζόμενες απόπειρες απόδρασης. Το 1973 γυρίστηκε η ταινία «Ο Πεταλούδας» με πρωταγωνιστές τους Στιβ Μακ Κουίν και Ντάστιν Χόφμαν, που βασίστηκε στο βιβλίο.





2. Tower of London, Αγγλία

Τώρα είναι το μέρος όπου φυλάσσονται τα κοσμήματα του Βρετανικού Στέμματος και ένα από τα κορυφαία τουριστικά αξιοθέατα στην Αγγλία. Ο Πύργος του Λονδίνου όμως λειτούργησε ως φυλακή από το 1100 έως τα μέσα του 20ου αιώνα. Στους διάσημους κρατούμενους συμπεριλαμβάνονται ο Sir Thomas More, ο βασιλιάς Ερρίκος Στ’, η Άννα Μπολέυν και η Αικατερίνη Χάουαρντ (σύζυγος του βασιλιά Ερρίκου Η’) και ο Ρούντολφ Ες. Ο Πύργος του Λονδίνου πιστεύεται πως είναι το πιο στοιχειωμένο κτίριο στην Αγγλία. Έχουν υπάρξει ιστορίες για φαντάσματα, συμπεριλαμβανομένης και της Άννα Μπολέυν.





1. Alcatraz, ΗΠΑ

Το Αλκατράζ, ίσως η πιο διάσημη φυλακή στις ΗΠΑ, ήταν η πρώτη μεγίστης ασφάλειας με ελάχιστα προνόμια φυλακή της χώρας. Ήταν το «σπίτι» για μερικούς από τους πιο διαβόητους εγκληματίες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων των Αλ Καπόνε και του George Kelly Barnes πιο γνωστού ως "Machine Gun Kelly". Βρίσκεται σε ένα βραχώδες νησί που περιβάλλεται από τα παγωμένα νερά του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο. Πίστευαν πως ήταν αδύνατο να αποδράσει κανείς από το Αλκατράζ. Από τα 36 άτομα που επιχείρησαν να αποδράσουν, 23 συνελήφθησαν, 6 πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν και 2 πνίγηκαν. Οι υπόλοιποι 5 δεν εθεάθησαν ποτέ μετά από την απόπειρα διαφυγής τους και πιστεύεται ότι έχουν πνιγεί. Τα πτώματα τους δεν βρέθηκαν ποτέ.





Πηγή http://www.istorikathemata.com/2012/01/blog-post_22.html

BIΒΛΙΟ: ΝΑΥΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

. ΚΡΑΣΑΝΑΚΗ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1ο

ΑΠΑΡΧΕΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ& ΝΑΥΠΗΓΙΚΗΣ

1. Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ KAI ΤΗΣ ΝΑΥΠΗΓΙΚΗΣ

Το πλοίο και η ναυπηγική τέχνη έχουν αφετηρία τους την Ελλάδα, όπως μαρτυρούν τααρχαιολογικά ευρήματα, οι μύθοι, οι αρχαίοι συγγραφείς (Όμηρος, Ξενοφώντας κ.α.)και οι ναυτικές ορολογίες., π.χ. ναυς, ναυτικό, ναυπηγείο κλπ > nave, nautical etcΗ αιτία γι αυτό είναι το ότι στην Ελληνική Θάλασσα (= το Αιγαίο Πέλαγος) υπάρχουνπάρα πολλά νησιά που πολλά από αυτά φαίνονται και για γυμνού οφθαλμού από τηνξηρά οπότε αυτό προκαλούσε στο να κατασκευάσει κάποιος πλεούμενο και να πάει εκεί.Τα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι στην Ελληνική θάλασσα κυκλοφορούσανμορφές πλοίων ήδη από πολύ παλιά, 14 – 17 αι. π.Χ. και η η Ιλιάδα και η Οδύσσεια τουΟμήρου είναι οι παλαιότερες γραπτές αναφορές, σχετικά με μεθόδους κατασκευήςπλοίων, καθώς και οι αρχαιότερες γραπτές μαρτυρίες γύρω από τη ναυτική ζωή και τηναυπηγική τέχνη, πρβ: “Κι αφού σκάρωσε κατάστρωμα κι αρμολόγησε στραβόξυλα πυκνά, το μαστόρευε.. καιμέσα στήριξε κατάρτι με ταιριασμένη αντένα κι έκαμε και το τιμόνι του να κυβερνάει τοσκάφος. . . κι η Καλυψώ λινά τού κουβαλούσε για τα πανιά. Κι αυτός με τέχνη ταέφτιαξε κι αυτά, κι έδεσε μέσα ξάρτια και καραβόσκοινα”.( Οδύσσεια, ε 253-260)«ότι ο δήμος έστιν ο ελαύνων τα ναύς και ο την δύναμιν περιτιθείς τη πόλει, και οικυνερνήται και οι κελευσταί και οι ναυπηγοί- ούτοι εισιν οι την δύναμιν περιτιθέντες τηπόλει πολύ μάλλον ή οι οπλίται και οι γενναίοι και οι χρηστοί(Ξενοφών, ΑθηναίωνΠολιτεία Ι 1-2)2.

ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΑΡΝΑΚΕΣ ΣΤΙΣ ΝΗΕΣΣύμφωνα με τον Απολλόδωρο αρχικά οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν ως πλεούμενα τιςλάρνακες και μια τέτοια χρησιμοποίησε ο Δευκαλίωνας, ο πατέρας του Έλληνα, για ναδιασωθεί με τη γυναίκα του Πύρρα από τον κατακλυσμό που έγινε επί των ημερώντους, πρβ:«Προμηθέως δ παις Δευκαλύων εγένετο. ούτος βασιλεύων των περί τηνΦθίαν τόπων γαμεί Πύρραν την Επιμηθέως και Πανδώρας, ην έπλασαν θεοί πρώτηνγυναίκα. επεί δε αφανίσαι Ζευς το χαλκούν ηθέλησε γένος, υποθεμένου ΠρομηθέωςΔευκαλύων τεκτηνάμενος λάρνακα, και τα επιτήδεια ενθέμενος, εις ταύτην μετα Πύρραςεισέβη. Ζευς δε πολύν υετόν απ᾽ουρανού χέας τα πλείστα μέρη της Ελλάδοςκατέκλυσεν, ώστε διαφθαρήναι πάντας ανθρώπους, ολίγων χωρίς οι συνέφυγον εις ταπλησίον υψηλά όρη. τότε δε και τα κατά Θεσσαλίαν όρη διέστη, και τα εκτός Ισθμού καιΠελοποννήσου συνεχέθη πάντα. Δευκαλίων δε εν τη λάρνακι δια της θαλάσσηςφερόμενος <εφ> ημέρας εννέα και νύκτας <τας> ίσας τω Παρνασώ προσίσχει, κακείτων όμβρων παύλαν λαβόντων εκβάς θύει Διί φυξίω. (Απολλόδωρο Α 7, 2 )22

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ http://www.scribd.com/doc/44259770/ΝΑΥΤΙΚΗ-ΙΣΤΟΡΙΑ-ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ-ΕΘΝΟΥΣ

OΛΟΣ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΛΩΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής κατόπιν πρόσκλησης του Γενικού Γραμματέα Δημήτρη Χαλκιώτη σύσκεψη στην οποία συμμετείχε η πρόεδρος της οργάνωσης μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα “Art Culture Med” με έδρα στη Βενετία Χαρίκλεια Χάμψα ο εκπρόσωπος του Πανεπιστημίου Ca’ Foscari της Βενετίας καθηγητής Bruno Bernardi και η διευθύντρια της Περιφερειακής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας Βορειοανατολικού Αιγαίου του Υπουργείου Πολιτισμού Αθηνά – Χριστίνα Λούπου.

Το θέμα της σύσκεψης αφορούσε στην υλοποίηση μιας διμερούς συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας για την αξιοποίηση της κοινής ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς των δύο χωρών σε επίπεδο ενάλιων αρχαιοτήτων που θα αποτελέσει τον πυρήνα για τη μετέπειτα διασύνδεση όλων των μεσογειακών χωρών.

Η συνεργασία αυτή αποσκοπεί στην επαναφορά του πολιτισμού στην αρχική του κοιτίδα που είναι η θάλασσα μέσω της δημιουργίας ενός μουσείου επάνω σε ένα πλοίο που θα κινείται ανάμεσα στα λιμάνια της Μεσογείου και θα περιλαμβάνει μια έκθεση με θέμα τις υποβρύχιες αρχαιολογικές δραστηριότητες που έχουν διεξαχθεί στη λεκάνη της Μεσογείου μια περιοδική έκθεση που από χρόνο σε χρόνο θα ποικίλει ανάλογα με τις διάφορες θεματικές ενότητες καθώς και εκπαιδευτικά προγράμματα και σεμινάρια για νέους όλων των μεσογειακών χωρών. Με τον τρόπο αυτό το Μεσογειακό Πλωτό Μουσείο θα συμβάλλει στη συνεργασία μεταξύ των μεσογειακών κρατών σε επίπεδο πολιτισμού όπως έχει ήδη εδραιωθεί σε εμπορικό επίπεδο. Η Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής ανέλαβε υπό την αιγίδα της την υλοποίηση του μουσείου αυτού που ξεκίνησε πριν λίγο καιρό στη Βενετία με πρωτοβουλία του “Art Culture Med” ενώ έχουν ήδη εκφράσει ενδιαφέρον για συμμετοχή οργανώσεις και φορείς όπως η Unesco Βενετίας και το Συμβούλιο της Ευρώπης. Στο πλαίσιο της συνάντησης αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί στη Βενετία σε σύντομο χρονικό διάστημα σύσκεψη των ενδιαφερόμενων ελληνικών και ιταλικών φορέων ώστε να υπογραφεί η διμερής προγραμματική σύμβαση για την υλοποίηση του προγράμματος.

http://www.chiospress.gr/news/oλοσ%20ο%20πολιτισμοσ%20τησ%20μεσογειου%20στο%20πρωτο%20πλωτ/

Έκθεση φωτογραφίας «Μεσόγειος: Ο θαλάσσιος κόσμος μας»

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=451630&cid=185

Πρόκειται για τη δεύτερη έκθεση του Μedasset που φιλοξενείται στο αεροδρόμιο, προσφέροντας μία συναρπαστική περιήγηση στον κόσμο της Μεσογείου. Η έκθεση θα είναι ανοικτή από τις 16 Ιανουαρίου έως τις 30 Απριλίου 2012 και προσβάσιμη καθ’ όλη τη διάρκεια του 24ώρου, στον χώρο «Περιβάλλον και Πολιτισμός», στο επίπεδο Αναχωρήσεων, στον ημιώροφο (Είσοδος 3).



Οι 25 φωτογραφίες της έκθεσης είναι καρπός του ηλεκτρονικού διαγωνισμού που διοργάνωσε το Μedasset από τον Νοέμβριο έως τον Δεκέμβριο 2011, για την ευαισθητοποίηση του κοινού για τη θάλασσά μας, τη Μεσόγειο. Εκατόν τριάντα οκτώ ερασιτέχνες φωτογράφοι υπέβαλαν στην ιστοσελίδα του διαγωνισμού http://photocontest.medasset.org/ συνολικά 350 φωτογραφίες. Το κοινό προέκρινε τις 60 και η τριμελής κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από τη διευθύντρια συλλογών και μουσειολογικού προγραμματισμού εθνικής πινακοθήκης δρ Όλγα Μεντζάφου-Πολύζου, τον ζωγράφο Αχιλλέα Δρούγκα και τον ωκεανολόγο και υποβρύχιο φωτογράφο Γιάννη Ίσσαρη, επέλεξε τις τελικές 25.



Στην έκθεση περιλαμβάνονται επίσης φωτογραφίες από το πολυετές έργο του Μedasset σε όλη τη Μεσόγειο, καθώς και οπτικό υλικό με θέμα την προστασία της θαλάσσιας χελώνας. 

Ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» και το Μedasset (Μεσογειακός Σύνδεσμος για τη Σωτηρία των Θαλάσσιων Χελωνών) διοργανώνουν έκθεση ερασιτεχνικής φωτογραφίας με θέμα: «Μεσόγειος: ο Θαλάσσιος Κόσμος μας».

Συμμετοχή της ΕΠΙΛΕΚΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΔΗΜΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΟΙΝΩΦΕΛΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Από αριστερά ο Περιφερειακός Σύμβουλος κος Μπενέτος Ιωάννης,

η κα  Αρβανίτη Πρεβεζάνου Ευγενία Πρόεδρος του Δίκτυου Αλληλοβοήθειας «Κράτα ΜΕ»

και ο κ. Ρουμελιώτης Γεώργιος  Προέδρος της Επίλεκτης Ομάδας

Περισσότερα από 50 άτομα ενημερώθηκαν στα γραφεία της Επίλεκτης Ομάδας Ειδικών Αποστολών Πειραιά, για τις διαδικασίες συμμετοχής τους στην υλοποίηση δράσεων Πολιτικής Προστασίας μέσω του προγράμματος κοινωφελούς εργασίας .

Κατόπιν προσκλήσεως του Προέδρου της ΕΠΙΛΕΚΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΔΗΜΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ  κ. Ρουμελιώτη Γεώργιου, Α΄ Αντιπροέδρου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Εθελοντικών Οργανώσεων Πολιτικής Προστασίας, ενημέρωση επί των διαδικασιών την δημιουργία 31 συνολικά θέσεων εργασίας κοινωφελούς εργασίας έκανε η Πρόεδρος του Δίκτυου «Κράτα Με» κα Αρβανίτη Πρεβεζάνου Ευγενία, το οποίο έχει συμπράξει με την ομάδα των Επιλέκτων Πειραιά, για υλοποίηση δρασεων Πολιτικής Προστασίας

Παρών ήταν στην ενημέρωση και ο Περιφερειακός Σύμβουλος κος Μπενέτος Ιωαννης, μέλος της Μητροπολιτικής Επιτροπής Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Αττικής αρμόδιος Πολιτικής Προστασίας Περιφερειακής Ενότητας Πειραιά οι οποίοι υποστηρίζουν την δράση και έκαναν προτάσεις για την καλύτερη συνεργασία με την Περιφέρεια Αττικής.

Ανατολική Αττική- Χώροι υποδοχής για προστασία αστέγων σε ακραίες καιρικές συνθήκες

 

 

 

 

Η Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής σε συνεργασία με τους Δήμους χωρικής αρμοδιότητάς Ανατ. Αττικής, όρισαν κλειστούς θερμαινόμενους χώρους, για την προστασία αστέγων ατόμων ή οικογενειών κατά την χειμερινή περίοδο, όπου παρατηρούνται πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.

Στον πίνακα που ακολουθεί αναγράφονται, ανά Δήμο, οι διαθέσιμοι χώροι, οι οποίοι θα φιλοξενούν προσωρινά άστεγους πολίτες, όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι κάτω των 4^ο C .

• ΔΗΜΟΣ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ (τηλ. 22923 20113)

1. Κ.Α.Π.Η. Κερατέας (για την Δημοτική Ενότητα Κερατέας)

2. Κ.Α.Π.Η. Λαυρίου (για την Δημοτική Ενότητα Λαυρίου)
   
   
   

   • ΔΗΜΟΣ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
   
   

   Α) Δημοτική Ενότητα Καλυβίων:

   1. Δημαρχιακό Μέγαρο, Αθηνών & Ρήγα Φεραίου – Καλύβια, 2299 320 300

   2. Α’ Κ.Α.Π.Η. Καλυβίων, Σουνίου 33 – Καλύβια

   3. Β’ Κ.Α.Π.Η. Καλυβίων, Λεωφ. Καλυβίων 160 – περιοχή Λαγονησίου

   4. Γ’ Κ.Α.Π.Η. Καλυβίων Γαλάζιας Ακτής & Ψαρρών – περιοχή Γαλάζιας Ακτής

   Υπεύθυνοι:

   Σωφρόνης Γιώργος Αντιδήμαρχος Πολ. Προστ. 6980-605050 2299 320313

   Κολαξής Γεράσιμος Πρόεδρος Δημοτ.Κοινότητας Καλυβίων, 6936-060555 2299 320310

   Β) Δημοτική Ενότητα Αναβύσσου:

   1. Γραφείο Δημ. Κοινότητας Βας. Κων/νου & Κρήτης – Ανάβυσσος 22910 41220-22

   2. Κ.Α.Π.Η. ΑΝΑΒΥΣΣΟΥ Μεγ. Αλεξάνδρου

   3. Κ.Ε.Π. ΑΝΑΒΥΣΣΟΥ Ηφαίστου

   Υπεύθυνοι:

   Χαρίτος Μανώλης Πρόεδρος Δημοτικής Κοινότητας τηλ. 6947-844133

   Τροχίδης Φίλιππος Αντιπρόεδρος Δημοτικής Κοινότητας τηλ. 6944-720538

   Γ) Δημοτική Ενότητα Παλαιάς Φώκαιας:

   1. Γραφείο Δημ. Κοινότητας Λ. Σουνίου & Αγ. Γεωργίου 2 15325 τηλ. κέντρο

   2. Κ.Α.Π.Η. Παλαιάς Φώκαιας Π. Μάγειρα & Αρ. Δαλάκα

   Υπεύθυνοι:

   Λάμπρου Γεώργιος Πρόεδρος Δημοτικής Κοινότητας 6974-444562

   Μακροδημήτρης Γιάννης Αντιπρόεδρος Δημοτικής Κοινότητας 6973-824882

   Δ) Δημοτική Ενότητα Σαρωνίδας:

   1. Γραφείο Δημ. Κοινότητας Λεωφ. Σαρωνίδας 55 – Σαρωνίδα 22910 54444

   2. Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων Λεωφ. Σαρωνίδας 14Α Σαρωνίδα

   Υπεύθυνοι:

   Γκούμα Αικατερίνη Πρόεδρος Δημοτικής Κοινότητας 6941-457530

   Πεζούλας Νικόλαος Υπάλληλος6976-642215

   Ε) Τοπική Κοινότητα Κουβαρά:

   1. Αίθουσα εκδηλώσεων (δίπλα στο Κοινοτικό Κατάστημα) Αγίου Δημητρίου 20 – Κουβαρά 22990 69422 / 67940

   2. Αίθουσα Αγροτικού Ιατρείου (εντός του Κοινοτικού Καταστήματος) Αγίου Δημητρίου 20 – Κουβαρά 22990 69422 / 67940

   Υπεύθυνοι:

   Πρίφτη Αικατερίνη Αντιδήμαρχος 6938-743111

   Κίτσος Ιωάννης Πρόεδρος Τοπικής Κοινότητας 6945-556577

   
   
   

   http://cocktailnews.blogspot.com/2012/01/blog-post_7832.html

"Είναι δυνατόν βρε ανόητε τύπε να μην διάβασες το Μνημόνιο;"

Σφοδρή επίθεση εναντίον του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη εξαπέλυσε ο Νότης Σφακιανάκης με αφορμή τη δήλωση του υπουργού ότι δεν διάβασε το μνημόνιο πριν το υπογράψει, επειδή εκείνη την περίοδο είχε άλλες υποχρεώσεις.



«Είναι δυνατόν να λες βρε ανόητε τύπε να πούμε ότι δεν διάβασες το Μνημόνιο το οποίο έχει βάλει όλους τους ανθρώπους που κατοικούν αυτή τη χώρα, τα παιδιά και τα δισέγγονα τους στη φυλακή;» αναρωτήθηκε ο επιτυχημένος τραγουδιστής σε δηλώσεις του στην κάμερα της εκπομπής «Πρωινό mou».



«Είναι σοβαρά τα πράγματα! Διώξτε τους μ…..ς οι οποίοι σας καταδυναστεύουν! Διώξτε τους όμως! Είναι φασισμός και φασίστες αυτοί οι οποίοι κυβερνούν. Κάντε το με κλωτσιές. Αυτοί οι τύποι θα έπρεπε να έχουν αποχωρήσει από όλα αυτά. Θα έπρεπε να τους έχει διώξει ο κόσμος εδώ και πολλά χρόνια. Είναι ανήθικοι δεν το καταλαβαίνετε;Είναι ανόητοι».







Zougla.gr

Συνέλληνες ώρα να κινηθούμε από το «εγώ» στο «εμείς». Ας μη μας τρομοκρατούν οι δυσμενείς εξελίξεις. Κανείς δεν χάθηκε στη φτώχεια, πολλοί στην ευμάρεια. Το μαρτυρεί η σημερινή κατάντια μας.

iNews

Μεσογείτικα έθιμα της Πρωτοχρονιάς

Η προετοιμασία των γλυκισμάτων Την παραμονή ή την προπαραμονή της πρωτοχρονιάς οι νοικοκυρές ετοίμαζαν τα πρωτοχρονιάτικα γλυκίσματα, αρχικά τις δίπλες και αργότερα τα μελομακάρουνα και τους κουραμπιέδες. Πανάρχαιο γλύκισμα ήσαν μόνο οι δίπλες, γιατί τα μελομακάρουνα κι κυρίως οι κουραμπιέδες ήρθαν αργότερα, μάλλον στα τέλη του 19^ου αι. Επειδή το μέλι, ακόμα και η ζάχαρη, ήσαν είδη σπάνια και πολυτελείας, για την παρασκευή των γλυκισμάτων χρησιμοποιούσαν συνήθως το πετιμέζι.

Η βασιλόπιτα Μετά τα γλυκά έφτιαχναν τη βασιλόπιτα και τα συνηθισμένα ψωμιά, τα καρβέλια. Τη βασιλόπιτα την έψηναν στο φούρνο, σε μεγάλο ταψί, που είχαν λαδώσει προηγουμένως. Στα εύπορα σπίτια έριχναν μέσα στο ζυμάρι γλυκάνισο και μαστίχα Χίου, που κοπάνιζαν στο γουδί. Σε κάποιο σημείο της πίτας, που ήταν μυστικό, βύθιζαν μια δεκάρα, που την ονόμαζαν τυχερό. Επάνω έριχναν σουσάμι και έπλαθαν με το ζυμάρι λεπτούς κυλίνδρους, με τους οποίους σχημάτιζαν στην επιφάνεια ένα σταυρό. Στις κεραίες του σταυρού, καθώς και στο κέντρο, τοποθετούσαν από ένα ολόκληρο καρύδι. Στην περιφέρεια του ψωμιού σχημάτιζαν γιρλάντες.

Με το σχήμα του σταυρού η πίτα χωριζόταν σε τέσσερα μέρη και σε κάθε ένα απ’ αυτά τοποθετούσαν πλάσματα ζυμαριού, που σχημάτιζαν φιγούρες ανθρώπων, ζώων ή άλλων αγροτικών και ποιμενικών αντικειμένων και εργαλείων. Υπήρχαν επιδέξιες νοικοκυρές, με ταλέντο, που έπλαθαν με το ζυμάρι αληθινά αριστουργήματα. Τα ειδώλια αυτά διέφεραν από σπίτι σε σπίτι, ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση και τις ασχολίες της κάθε οικογένειας και συμβόλιζαν τις επιθυμίες και τις ευχές για ευκαρπία και ευγονία κατά τη νέα χρονιά. Επειδή κατά τον 19^ο αι. οι ασχολίες των κατοίκων στα Μεσόγεια ήσαν σε κάθε οικογένεια κατά κύριο λόγο η κτηνοτροφία και κατά δεύτερο η γεωργία, τα θέματα των πλασμάτων αναφέρονταν συνήθως σ’ αυτό το είδος εργασιών.

Έτσι, σε κάθε τεταρτημόριο μιας τυπικής πίτας τοποθετούσαν τα ειδώλια από το ζυμάρι ως εξής:

Στο επάνω αριστερά πρόβατα, για να αυξηθούν τα κοπάδια τους και για να έχουν μεγάλη παραγωγή γάλακτος.

- Στο επάνω δεξιά ανθρώπους της οικογένειας (άνδρας – γυναίκα – παιδιά), σε ολόσωμη απεικόνιση, για να έχουν υγεία και ευτυχία.

- Στο κάτω αριστερά σχημάτιζαν αλέτρι, που το κρατούσε ο γεωργός, για να έχουν πλούσια σοδειά από τους καρπούς της γης.

- Στο κάτω δεξιά σχημάτιζαν τον βοσκό, με τη χοντρή του κάπα, την κουκούλα και τη γκλίτσα του, προς τιμήν του και για να είναι καλά να βόσκει τα πρόβατα.

(Σημ.: Η ζωγράφος και γλύπτρια Αγγελική Τσεβά έχει ασχοληθεί εκτενώς με το θέμα του στολισμένου ψωμιού, όπου σημαντική θέση κατέχει η βασιλόπιτα, και έχει κάνει πολλές σχετικές εκθέσεις και εκδόσεις).

Οι μπόσκες, ο στολισμός με κλαδιά και άλλες ασχολίες. Την προπαραμονή έστελναν τα παιδιά στο βουνό ή στους γύρω λόφους για να ξεριζώσουνμπόσκες (=σκυλοκρέμμυδα ή μπότσικες), που τις χρησιμοποιούσαν για να χτυπούν το πρωί της πρωτοχρονιάς τα κεφάλια των μελών της οικογένειας για το καλό της χρονιάς. Έφερναν επίσης και κλαδιά δέντρων για τον στολισμό του σπιτιού. Όπως είδαμε και στον εορτασμό των Χριστουγέννων, δεν υπήρχε στο σπίτι ή αλλού πουθενά το στολισμένο εορταστικό δέντρο, αφού το έθιμο αυτό ήρθε κατά τον 20^ο αι. από την Ευρώπη. Είναι όμως πολύ ενδιαφέρον το μεσογείτικο έθιμο, που υπήρχε και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, του στολισμού των δωματίων με κλαδιά μη φυλλοβόλων δέντρων ή θάμνων. Τα κλαδιά ήσαν αρκετά μεγάλα και τα τοποθετούσαν σε σπασμένα κεραμικά κανάτια και πιθάρια για να στέκονται. Αυτό γινόταν μάλλον την πρωτοχρονιά και όχι τα Χριστούγεννα, για την υποδοχή του νέου χρόνου. Την παραμονή επίσης τοποθετούσαν πίσω από την πόρτα του δωματίου ένα πέταλο αλόγου «για το γούρι».

Το βράδυ της παραμονής της πρωτοχρονιάς όλοι προετοιμάζονταν για τον εκκλησιασμό της επόμενης μέρας, λούζονταν και πλένονταν κατά τον γνωστό τρόπο, δηλ. τα πόδια, τα χέρια, φορούσαν καθαρά εσώρουχα, ενώ οι άντρες ξυρίζονταν. Ασφαλώς τότε ήταν άγνωστο το ρεβεγιόν για την υποδοχή του νέου χρόνου, το οποίο σαν έθιμο ήρθε στα Μεσόγεια περί τα μέσα του 20^ου αι. από την Αθήνα. Τα μεσάνυχτα που έμπαινε ο νέος χρόνος όλοι κοιμούνταν.

Άγνωστη ήταν και η δοξασία ότι ο άγιος Βασίλης έφερνε αυτή τη νύχτα δώρα στα παιδιά από την καμινάδα. Τα παιδιά δεν περίμεναν κανένα δώρο ή παιχνίδι, αφού ακόμα και οι εύπορες οικογένειες δεν συνήθιζαν να αγοράζουν παιχνίδια για τα παιδιά τους.

Το καλημέρι της πρωτοχρονιάς. Αντίθετα με το καλημέρι των Χριστουγέννων, που λεγόταν ανέκαθεν στην ελληνική γλώσσα, αυτό της πρωτοχρονιάς λεγόταν αποκλειστικά στην αρβανίτικη, τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 20^ου αι., οπότε άρχισε σταδιακά να αντικαθίσταται από το ελληνικό «Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά».

Όπως και τα Χριστούγεννα, το καλημέρι το έλεγαν μικροί και μεγάλοι, το πρωί τα παιδιά και το βράδυ οι άντρες από 20 ετών και πάνω. Πάντως οι μεγάλοι δεν ανήκαν στην τάξη των «νοικοκυραίων», αλλά στις φτωχότερες των εργατών και των ακτημόνων.

Tα αρβανίτικα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς στα Μεσόγεια άρχισαν να αντικαθίστανται από τα ελληνικά ήδη από τις αρχές του 20^ου αι., αν και ακούγονταν από τους μεγάλους μέχρι τη δεκαετία του 1930. Τα αρβανίτικα κάλαντα, όπως διαπιστώνει κανείς, είναι σε πολλά σημεία πιστή μετάφραση των αντίστοιχων ελληνικών. Το νόημά τους διακατέχεται από έντονο αίσθημα φιλανθρωπίας και αλληλεγγύης, όπως ταιριάζει στις εορταστικές ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.

Παραθέτω μόνο το πρώτο αρβανίτικο τετράστιχο, καθώς και την ελεύθερη μετάφραση του συνόλου των στίχων, που έχω κάνει:

Mise na erdhi viti i ri	Καλώς να έρθει η Πρωτοχρονιά
mise të na pëlqenjë	καλά να μας αρέσει
gjegjuni vëllezër, gjegjuni	ακούστε αδέρφια, ακούσατε
gjegjuni an tu pëlqenjë.	ακούστε αν σας αρέσει.
Si nestrë thojnë παλαιά	Σαν αύριο έλεγαν παλιά
kush do të hinjë	ποιος θα πρωτόμπει μέσα
në derë t’ avlloportësë	στην πόρτα της αυλόπορτας
nga një dulme u jipnë.	το δώρο του να πάρει.
Nestrë klisha πανήγυρη	Αύριο γιορτάζει η εκκλησία
të ndërroni edhe të veni.	ν’ αλλάξτε και να πάτε.
Tuke të dili nga klishëza	Σα βγείτε από την εκκλησιά
në shtëpira të veni	στα σπίτια σας τραβάτε.
të shtroneni trapezetë	Και στρώστε τα τραπέζια σας
të hani edhe të pini.	να φάτε και να πιείτε.
An të ishtë nonjë gjiton φτωχό	Κι αν είναι γείτονας φτωχός
an ishtë nonjë i shkretë	κι αν είναι κανας έρμος
an të ishtë nonjë i shklepërë	κι αν είναι κανας σακατλής
e nëkë mund të vinjë	και δε μπορέσει να ’ ρθει
tërgoniani faizënë	στείλτε του το φαγάκι του
το ίδιο do tu vinjë.	και δε θα ζημιωθείτε.
Ish një njeri një αρετή	Άνθρωπος ήταν μ’ αρετή 1
njeri një γλυκομίλη	άνθρωπος γλυκομίλης
bëri bastun nga i thati dru	ραβδί ’χε από ξερόξυλο
e kej për te kumbisej.	το είχε ν’ ακουμπάει.
Vëzhdojnë nga i thati dru	Κοιτάξαν το ξερόξυλο
vllastar i njomë hjusej.	χλωρό βλαστάρι βγήκε.
Vëzhdojnë nga vllastaretë	Κοιτάξαν τα βλαστάρια του
tre zoq e qellajdhisnë	τρία πουλιά λαλούσαν
ç’ kejnë sitë nga dhjamand	τα μάτια τους διαμάντινα
edhe në χρυσό i disnë.	και στο χρυσό ντυμένα.
Edhe mote shumë të hjeremi	Χρόνια πολλά να χαίρουμε
edhe mot të jemi mirë	του χρόνου καλή μοίρα
të thomi Shër-Vasilinë	να πούμε τ’ Άι – Βασίλη μας
me golë edhe me lirë.	με στόμα και με λίρα.

Ανήμερα Πρωτοχρονιάς

Ο εκκλησιασμός. Πολύ πριν ξημερώσει η μέρα της πρωτοχρονιάς, η καμπάνα της εκκλησίας χτυπούσε δυνατά και επίμονα, για να ξυπνήσει ο κόσμος και να πάει να παρακολουθήσει την εορταστική λειτουργία. Όποιος από τους μεγάλους της οικογένειας ξυπνούσε πρώτος, γονιός, παππούς ή γιαγιά, έπαιρνε τη μπόσκα και τη χτυπούσε στα κεφάλια αυτών που κοιμούνταν ακόμα λέγοντας: «Χρόνια πολλά, με υγεία και καλή σοδειά να περάσουμε τον καινούργιο χρόνο. Σήκω, γιατί χτυπάει η καμπάνα» (Αρβ. «Mote shumë. me shëndet, me beriqet të shkojmë vitin e ri. Ngru, se bie kambana».

Ετοιμάζονταν και ξεκινούσαν όλοι μαζί για την εκκλησία. Όταν έβρεχε ή είχε πολύ κρύο, οι γυναίκες και τα παιδιά έπαιρναν μαζί τους χράμια ή άλλα σκεπάσματα και κάλυπταν μ’ αυτά τα κεφάλια και τις πλάτες τους, ενώ οι άντρες φορούσαν την ποιμενική κατσούλα (=κουκούλα), εφόσον βέβαια διέθεταν αυτό το είδος πολυτελείας.

Το πρωινό φαγητό και οι ασχολίες μέχρι το μεσημέρι. Όταν τελείωνε η λειτουργία, αφού χαιρετιούνταν και αντάλλασσαν ευχές με όλους τους γνωστούς και φίλους, γύριζαν στο σπίτι. Αλλά και πάλι ήταν ακόμη πολύ πρωί και έπρεπε κάτι να φάνε, γιατί έπρεπε να περάσουν πολλές ώρες μέχρι το μεσημεριανό φαγητό. Έτσι, όπως και τα Χριστούγεννα, κάθονταν στον σοφρά, δίπλα στο τζάκι, να φάνε λίγη σούπα από το κεφαλάκι του αρνιού ή την (τον) πατσά και τα ποδαράκια του, που είχαν ετοιμάσει αποβραδίς. Πριν όμως από τη σούπα έπρεπε οπωσδήποτε να φάνε κάτι γλυκό, μια δίπλα ή ένα μελομακάρονο που τους σέρβιρε η νοικοκυρά. Το γλυκό προηγείτο, γιατί έπρεπε τέτοια μέρα που ήταν, να γλυκαθεί πρώτα το σπίτι.

Μετά το πρωινό φαγητό, η γιαγιά και η μάνα άναβαν το φούρνο για να ψήσουν στο ταψί το αρνί ή τη γαλοπούλα ή και τα δυο μαζί με πατάτες, αν η οικογένεια ήταν εύπορη. Οι φτωχοί περιορίζονταν και πάλι σε μια κότα ή σε αρνίσια κεφαλάκια. Όπως είδαμε και στα έθιμα των Χριστουγέννων, αντίθετα απ’ ό,τι σήμερα, η γαλοπούλα συνηθιζόταν μόνο την Πρωτοχρονιά. Αλλά και πάλι τα περισσότερα σπίτια προτιμούσαν το αρνί.

Το χοιρινό κρέας. Αντίθετα με όλη την υπόλοιπη σχεδόν Ελλάδα, το χοιρινό κρέας δεν ήταν τις μέρες των εορτών στις προτιμήσεις των Μεσογειτών. Η μόνη εποχή που συνήθιζαν να το τρώνε περισσότερο, ήταν οι Αποκριές. Το κρέας του γουρουνιού, παρόλο που ήταν νοστιμότατο, το απέφευγαν, γιατί το θεωρούσαν βρώμικο.

Παιχνίδια. Τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, αλλά και μεγάλοι άντρες, πριν το μεσημέρι έβγαιναν στο δρόμο για να παίξουν με τους γειτόνους, όπως έκαναν και τα Χριστούγεννα. Τα παιχνίδια ήταν και πάλι το μπούτσι, η «γούβεζα»και τόπι, που ήταν ένα κουβάρι από κλωστή ή λωρίδες από κουρέλια.

Το μεσημεριανό γεύμα και η υπόλοιπη μέρα. Το μεσημέρι, όταν το φαγητό έβγαινε από το φούρνο, κάθονταν όλοι γύρω από το σοφρά και έτρωγαν, με τον τρόπο που περιγράψαμε ήδη για τα Χριστούγεννα. Εντύπωση προκάλεσε η… ελληνομάθεια μιας γιαγιάς, περί τα τέλη του 19^ου αι. στην Παιανία, όταν κατόρθωσε να δώσει στο πρωτοχρονιάτικο την πιο κάτω ευχή στην ελληνική γλώσσα:

«Έλα Χριστέ και Παναγιά κι οι δώδεκα Αποστόλοι. Καλή όρεξη!»

Μια νεότερη γυναίκα θαύμασε τη γιαγιά λέγοντας: «Για κοίτα που ξέρει και μιλάει όπως οι κύριοι!» (αρβ. «Moj vizhdo çë di të flasë shklirishte!») (Διήγηση της γιαγιάς Ελένης Δ. Κιούση). Στο τραπέζι η βασιλόπιτα πίτα μοιραζόταν στα άτομα της οικογένειας και αυτός που κέρδιζε τη δεκάρα ήταν ο τυχερός της χρονιάς.

Προηγουμένως όμως τα εύπορα σπίτια είχαν στείλει τα παιδιά σε ένα –δυο σπίτια φτωχών, για να τους πάνε ένα πιάτο από το φαγητό τους.

Το απόγευμα έκαναν επισκέψεις σε σπίτια, κυρίως σε εορταζόμενους Βασίληδες και Βασιλικές. Το δώρο ήταν ένα πιάτο με λίγα γλυκίσματα, δίπλες και μελομακάρουνα ή και κάποιο φρούτο. Φεύγοντας έπαιρναν πίσω το πιάτο τους, πάλι όμως με δυο –τρία γλυκά, που έβαζε μέσα η νοικοκυρά από τα δικά της.

Το ποδαρικό. Το πρωί της πρωτοχρονιάς μόνο μικρά παιδιά έκαναν επισκέψεις σε ξένα σπίτια, σπάνια μεγάλοι. Μόνο τα παιδιά ήσαν ευπρόσδεκτα. Ο επισκέπτης, κι όταν ακόμη βρισκόταν στην αυλή, έπρεπε πριν περάσει μέσα να πει:

«Καλημέρα, καλημέρα amë një dhiplë të dal nga dera»

δηλ. «δώσε μου μια δίπλα να βγω απ’ την πόρτα»

Τότε κάποιος του σπιτιού τον ρωτούσε αν έχει καλό ποδαρικό και εφόσον απαντούσε καταφατικά, του επέτρεπαν την είσοδο, πάντα με το δεξί πόδι. Αυτή τη μέρα αν ο επισκέπτης ζητούσε να του δώσουν ή να του δανείσουν κάτι για να πάρει μαζί του, φαγώσιμο ή οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο, απαγορευόταν αυστηρά να δώσουν, γιατί το θεωρούσαν γρουσουζιά.

Η χαρτοπαιξία. Τα τυχερά παιδικά παιχνίδια και η χαρτοπαιξία των μεγάλων ήσαν αρκετά συνηθισμένα τις μέρες των εορτών, ιδιαίτερα την παραμονή της πρωτοχρονιάς. Οι άντρες έπαιζαν χαρτιά με μικρά χρηματικά ποσά, μερικές φορές και μεγάλα, στα καφενεία και στα σπίτια μέχρι τα μεσάνυχτα. Στο καφενείο του Λεωνίδα Δάβαρη στο Λιόπεσι έγινε κάποτε φόνος εξαιτίας φιλονικίας για τα χαρτιά.

Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά

Του λαογράφου Γιάννη Πρόφη

ΠΗΓΗ Μεσογείτικα έθιμα της Πρωτοχρονιάς

Δημόσια Διαβούλευση για τον εκσυχρονισμό του Νόμου 1667/86 για τους Αστικούς Συνεταιρισμούς

Το Υπουργείο Οικονομικών (Γενική Δ/νση Οικονομικής Πολιτικής, Δ/νση Τομέων Παραγωγής), ενόψει του εκσυγχρονισμού του νόμου 1667/86 περί Αστικών Συν/σμών και λαμβάνοντας υπόψη τη Σύσταση 193/2002 του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, των κατευθυντηρίων γραμμών του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και τους στόχους του Διεθνούς Έτους Συνεταιρισμών από τον ΟΗΕ κατά το 2012, καλεί τόσο τους άμεσα εμπλεκόμενους φορείς (Υπουργεία, κατ΄ ιδίαν συν/σμούς, κ.λ.π.), όσον και κάθε ενδιαφερόμενο (Ακαδημαϊκή Κοινότητα, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις με έργο την προώθηση του συνεταιριστικού τομέα, Τοπική Αυτοδιοίκηση κλπ), για τη συμμετοχή τους στη διαμόρφωση σύγχρονου νομοθετικού πλαισίου με κατάθεση σκέψεων, απόψεων και προτάσεων.



Η ευρύτατη συμμετοχή όλων των ανωτέρω, θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη προκειμένου να θεσπιστούν και εφαρμοστούν ειδικές διατάξεις κατά κατηγορία συνεταιρισμών. Αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας θα είναι η εισαγωγή ενός καινοτόμου νόμου που θα αρμόζει στις σύγχρονες οικονομικές συνθήκες και θα συμβάλει περαιτέρω στην κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Διαβάστε τη διαβούλευση και συμμετέχετε εδώ

http://www.opengov.gr/minfin/?p=973

μέχρι τη 13η Ιανουαρίου 2012.

Λαύριο. Επικίνδυνο και ακατάλληλο το κτίριο του Κέντρου Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο στο Λαύριο

Σκηνές ανάλογες με εκείνες που εκτυλίχθηκαν στο Μέγαρο Υπατία τον περασμένο Ιανουάριο «στοιχειώνουν» και πάλι την ηγεσία του υπουργείου Υγείας. Μόνο που πλέον το επίκεντρο έχει μετακινηθεί μερικές δεκάδες χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας: στην καρδιά της Ανατολικής Αττικής, στο λιμάνι του Λαυρίου.

Η ακεραιότητα και η ζωή των προσφύγων που διαμένουν στο κτίριο Α του Κέντρου Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο στο Λαύριο κρέμονται από μια… 

σιδερένια κλωστή -μια από αυτές που έχουν οξειδωθεί και διαβρωθεί στις κολώνες και τα δοκάρια του κτιρίου σύμφωνα με τις αρμόδιες υπηρεσίες. Ωστόσο, οι ένοικοι αρνούνται να το εγκαταλείψουν και να μεταστεγαστούν στο νέο οικισμό που τους παραχωρείται, καθώς θεωρούν ότι δεν πληρούνται βασικές προδιαγραφές σε αυτόν αλλά και ότι πρόκειται για προσπάθεια περιθωριοποίησής τους.

Τα ίχνη της εγκατάλειψης και της φθοράς είναι εμφανή σε όλο το Κέντρο -μετρά άλλωστε περισσότερο από μισό αιώνα ζωής. Το ένα όμως εκ των τριών κτιρίων -όπου φιλοξενούνται συνολικά 330 πρόσφυγες-, το κτίριο Α’, εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ακεραιότητα των περίπου 130 Κούρδων ενοίκων του καθώς έχει κριθεί από τους αρμόδιους ως απολύτως ακατάλληλο για διαμονή.

Το… σήριαλ της μετακίνησης των προσφύγων στο Λαύριο άρχισε πριν από περίπου ένα χρόνο. Τον Νοέμβριο του 2010 σε συνάντηση που είχε μαζί τους ο υπουργός Υγείας κ. Ανδρέας Λοβέρδος τους ενημέρωσε ότι λόγω της επικινδυνότητας του κτιρίου επιβάλλεται η εκκένωση του και η μεταφορά τους σε άλλο χώρο.



Επικίνδυνο και ακατάλληλο, λένε οι εκθέσεις αυτοψίας

«Το κτίριο Α παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα ασφάλειας κυρίως σε περίπτωση σεισμού με υπαρκτό ενδεχόμενο την πρόκληση πλην υλικών ζημιών και ατυχημάτων» αναφέρεται στην έκθεση αυτοψίας που έκαναν οι Τεχνικές Υπηρεσίες του υπουργείου Υγείας. «Σε κολώνες και δοκάρια έχει οξειδωθεί και διαβρωθεί ο σιδηροπλισμός, έχουν αποκολληθεί στοιχεία του σκυροδέματος με κίνδυνο πτώσεως για τους διερχόμενους πεζούς, τους διαμένοντες και τα οχήματα» επισημαίνουν οι συντάκτες άλλης αυτοψίας από το Πολεοδομικό Γραφείο Μαρκόπουλου.

Δοθέντων τούτων των στοιχείων η πρόταση του υπουργείου ήταν να κατασκευαστεί λυόμενος προσωρινός οικισμός στην περιοχή Νεράκι του Λαυρίου ώστε να ανεγερθεί εκ θεμελίων το κτίριο Α.

Σύμφωνα με την ηγεσία του υπουργείου Υγείας, η Επιτροπή των Κούρδων συμφώνησε στην κατασκευή του οικισμού θέτοντας ωστόσο συνεχώς όρους κατά τη διάρκεια αποπεράτωσής του. Επικαλείται μάλιστα δύο έγγραφα που της παραδόθηκαν από την Επιτροπή Αιτούντων Άσυλο σύμφωνα με τα οποία οι πρόσφυγες ζητούσαν κλιματιστικά, περίφραξη και εξωτερικό φωτισμό στον οικισμό. Από την πλευρά του δε ο Δήμος Λαυρίου διαβεβαίωσε την Επιτροπή ότι θα φροντίσει για την σύνδεση του οικισμού με το κέντρο της πόλης μέσω των δρομολογίων των αστικών λεωφορείων.

Τα έργα άρχισαν τον περασμένο Μάρτιο. Από τα στοιχεία που δημοσιοποίησε το υπουργείο Υγείας προκύπτει ότι «το ποσό του έργου ανήλθε στις 150.000 ευρώ χωρίς να περιλαμβάνεται η αξία των 20 λυόμενων οικίσκων επιφάνειας 25 τμ έκαστος». Στις αρχές Ιουλίου ο οικισμός παραδόθηκε και ορίστηκε ως ημερομηνία εκκένωσης του παλαιού κτιρίου η 31η Ιουλίου.

Ωστόσο, αυτή δεν έγινε ποτέ, διότι οι πρόσφυγες επανέρχονται με νέο όρο: ζητούν γραπτή διαβεβαίωση ότι θα ανεγερθεί το κτίριο Α και μέσα σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα προκειμένου να μετακινηθούν.

Από την πλευρά της, η ηγεσία του υπουργείου Υγείας θεωρεί ότι έχει ολοκληρώσει τις ενέργειες που εγγυώνται την ασφαλή παραμονή των αιτούντων άσυλο στο Λαύριο. Ενημερώνει την Επιτροπή ότι με την άρνησή της για μεταστέγαση εκθέτει σε σοβαρό κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα και τη ζωή όσων διαμένουν στο ετοιμόρροπο κτίριο και ζητά την παρέμβαση της Εισαγγελικής Αρχής. Πλέον βρίσκεται σε εξέλιξη προκαταρκτική έρευνα για το θέμα από δικαστικό λειτουργό προκειμένου να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν λόγοι δίωξης μελών της Επιτροπής.

«Θέλουν να μας περιθωριοποιήσουν και να μας φιμώσουν»

Ευθύνες στην ηγεσία του Υπουργείου Υγείας επιρρίπτουν οι πρόσφυγες του οικισμού υποστηρίζοντας ότι ο υπουργός αθέτησε το λόγο του καθώς δεν τους παρείχε έγγραφες εγγυήσεις ότι το κτίριο στο οποίο διαμένουν ( κτίριο Α) θα κατασκευαστεί εκ των θεμελίων και η διαμονή τους στα λυόμενα θα είναι προσωρινή.

Οι εκπρόσωποι των Κούρδων κατοίκων μιλώντας στο protothema.gr εξηγούν τους λόγους για την άρνηση τους να φύγουν από το ετοιμόρροπο κτίριο:

«Θεωρούμε ότι αυτό θα διασπάσει την αγωνιστικότητα και την αλληλεγγύη ανάμεσα μας, εάν διασκορπιστούμε σε διαφορετικούς χώρους. Είμαστε περί τα 130 άτομα, ενώ τα είκοσι λυόμενα τα οποία έχουν κατασκευάσει οι αρμόδιες αρχές μπορούν να φιλοξενήσουν στην καλύτερη περίπτωση 80 άτομα. Εμείς ζητάμε να μην μας χωρίσουν. Μάλιστα έχουμε προτείνει στις αρμόδιες αρχές ότι για το χρονικό διάστημα που θα χρειαστεί η ανακατασκευή του κτιρίου μπορούμε να μείνουμε σε υπαίθριες σκηνές. Ζητάμε ένα λιτό χώρο για την μεταφορά όλων κι όχι ορισμένων εξ ημών, καθώς και την εγγύηση ότι δεν θα κλείσει το Κέντρο. Επίσης οι αρχές θα μπορούσαν να προβούν στην ενοικίαση κάποιων σπιτιών στο κέντρο του Λαυρίου στα οποία θα μπορούσαμε να μείνουμε έως ότου ολοκληρωθεί η επισκευή του κτιρίου Α ».

Πέραν τούτου οι πρόσφυγες καταγγέλλουν την πλαστογράφηση της υπογραφής τους σε έγραφα που ουδέποτε υπέγραψαν ενώ θεωρούν ότι λόγω της απόστασης των λυόμενων σπιτιών από το κέντρο του Λαυρίου και η εύρεση δουλειάς θα είναι πολύ δύσκολη.

protothema.gr

"ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΛΜΑΖ ΠΕΡΙ ΕΜΠΡΗΣΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ"

Ο Βουλευτής Επικρατείας του ΛΑΟΣ, Πρέσβης ε.τ. κ. Ι. Κοραντής κατέθεσε Ερώτηση προς τους Υπουργούς Εξωτερικών κ. Στ. Δήμα και Προστασίας του Πολίτη κ. Χρ. Παπουτσή με θέμα τις "Αποκαλύψεις Γιλμάζ περί εμπρησμών στην Ελλάδα". Το πλήρες κείμενο της Ερώτησης του Βουλευτή του ΛΑΟΣ έχει ως εξής:

Προς: Υπουργό Εξωτερικών κ. Στ. Δήμα

            Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Χρ. Παπουτσή

Θέμα: Αποκαλύψεις Γιλμάζ περί εμπρησμών στην Ελλάδα..

Τεράστιο αντίκτυπο στην ελληνική κοινή γνώμη είχαν οι αποκαλύψεις του πρώην Τούρκου Πρωθυπουργού Μεσούτ Γιλμάζ σχετικά με τη διάθεση μυστικών κονδυλίων για τη πρόκληση εμπρησμών στην Ελλάδα τη περίοδο 1995-1997, επί Κυβερνήσεως Τσιλέρ στη γείτονα. Ανεξάρτητα από τους λόγους, προσωπικούς ή εσωτερικής πολιτικής, που τον ώθησαν να κάνει τις αναφορές αυτές 16 χρόνια μετά τις φοβερές πυρκαγιές στη Σάμο, Ικαρία, Χίο, Ρόδο ως και στην Αττική και αλλού, τα λεχθέντα από τον κ. Γιλμάζ έρχονται να επιβεβαιώσουν όλες τις πληροφορίες, στοιχεία και υποψίες, την εποχή εκείνη, για τουρκικό δάκτυλο στους ανωτέρω εμπρησμούς, τις οποίες οι τότε ελληνικές Κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν να αξιοποιήσουν.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί, κατά λόγο αρμοδιότητος:

Προτίθενται να ζητήσουν πλήρη ενημέρωση και εξηγήσεις από τη σημερινή τουρκική Κυβέρνηση, ως διαχρονικά υπεύθυνη για τη συνέχεια του Κράτους, ως και από τον ίδιο τον κ. Γιλμάζ;

Προτίθενται να αξιοποιήσουν την εξέλιξη αυτή σε όλους τους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς, ως και διμερώς προς τρίτες χώρες, προβάλλοντας την επικινδυνότητα της Άγκυρας για την διεθνή ειρήνη και ασφάλεια;

Θα ζητήσουν αποζημίωση από τη Τουρκία για τις πελώριες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και φυσικό πλούτο που προκάλεσαν τα εντεταλμένα όργανα της;

Θα επανεξετάσουν, στο σύνολο τους, τις πληροφορίες οποθενδήποτε προερχόμενες, για τη δράση Τούρκων πρακτόρων σε βάρος της εθνικής ασφάλειας της χώρας μας προκειμένου να αποκομίσουν  χρήσιμα διδάγματα στη κατεύθυνση αποτροπής παρομοίων γεγονότων στο μέλλον;

Γενικότερα, θεωρούν ότι οι "αποκαλύψεις" του κ. Γιλμάζ θα αφήσουν ανεπηρέαστη τη πορεία των ελληνο-τουρκικών σχέσεων;

Για την «φτωχή» ΠΑΤΡΙΔΑ

Ζούμε στιγμές φόβου που συνοδεύεται από πνευματική, ηθική και οικονομική «φτώχεια»!

Ύψιστες αξίες φαίνεται να έχουν πάει περίπατο στην Ελλάδα του 2011 και με ένα δυσοίωνο 2012 να έρχεται, όπου καταρρέουν τα πάντα και διώχνουν την χαρά και την αισιοδοξία..

Πορείες, διαδηλώσεις, επεισόδια, συλλήψεις  και οι  Έλληνες να στέκονται μπροστά από τον άγνωστο στρατιώτη και να μουντζώνουν  την Ελληνική σημαία. Σαν να λησμονήσαμε θυσίες των περασμένων γενεών των προγόνων μας, που δίδαξαν πολιτισμό  στον κόσμο; Σαν να μην γνωρίζουμε ότι η πατρίδα και το εθνικό φρόνημα είναι αποτυπωμένες στα σύμβολα του Ελληνισμού;

Για πρώτη φορά, ακυρώθηκε η στρατιωτική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, στην Θεσσαλονίκη. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποχώρησε και 30.000 Έλληνες παρακολούθησαν μια δημοκρατική εκτροπή.

Δεκαπέντε μέρες αργότερα, στην επέτειο της ημέρας που σκοτώθηκε το παλικαράκι,  ο  Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, με σφυριά και βαριοπούλες εξαγριωμένα παιδιά, κατέστρεφαν και έσπαγαν μαγαζιά στο Σύνταγμα.

Ένα βήμα πριν την αναρχία, λίγο πριν την κατάλυση της δημοκρατίας.



 Η εφημερίδα «le monde» έγραψε ότι «η Ευρώπη  χρεωστάει στους Έλληνες» και ταυτόχρονα αναρωτιόμουν πως είναι δυνατόν  ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης να μας βρίζει χυδαία σε γαλλικό τηλεοπτικό κανάλι; Σπέρνοντας τον φόβο της καταστροφής και θέλοντας να μας δημιουργήσει ενοχές  για την ευημερία που  «ζούσαμε» στην πλούσια Ελλάδα μας.

Και όμως, πόσο διαφορετική ήταν η αντίδραση της υπουργού Κοινωνικών Υποθέσεων Ελσα Φορνέρο, που ξέσπασε σε κλάματα όταν άρχισε να μιλά για τις θυσίες των συνταξιούχων. Ακριβώς δηλαδή, όπως είδαμε να συμβαίνει με τους δικούς μας πολιτικούς, και την αναγγελία των αυστηρών μέτρων λιτότητας.



Στην Ελλάδα ωστόσο, που δεν μπορεί να θρέψει τα παιδιά της, της επιβάλλεται να χαρίσει και τα τελευταία της αποθέματα όχι στους πολίτες της αλλά σε απρόσκλητους  αλλοδαπούς  λαθρομετανάστες, που  καταλαμβάνουν την μια πόλη μετά την άλλη , επωφελούμενοι από επιβαλλόμενους νόμους ενώ κινδυνεύουμε από  «εξωτικές» για εμάς, ασθένειες;



Ερχονται οι Λαθρομετανάστες και φεύγουν τα παιδιά μας Μετανάστες.



Σπάει η καρδιά μου  όταν τα παιδιά μας φεύγουν το ένα πίσω από το άλλο . Η ξενιτιά  χτυπάει την πόρτα των νέων και τους αναγκάζει να παραμερίσουν τα όνειρα τους που τα στέγαζε η Ελλάδα και να τα αναζητήσουν μακριά από τις οικογένειες τους.



Το ένα μαγαζί κλείνει το ένα πίσω από το άλλο και η ανεργία καλπάζει. Έκλεισε και ο τελευταίος  παιδότοπος στο Πόρτο Ράφτη. Έφυγαν  για την Γερμανία χωρίς να τους αποχαιρετήσω,  οι φίλοι  μου αφήνοντας πίσω στη γιαγιά, τα παιδιά τους. Έκλεισε την τοπική εφημερίδα το νιόπαντρο ζευγάρι  και πήγε στην Αυστραλία  ίσως για πάντα και οι παππούδες πιθανόν να μην γνωρίσουν τα εγγόνια τους.

Γερμανία, Αυστραλία, Αμερική. Μετανάστευση. Ένα δραματικό σενάριο επαναλαμβάνεται και  από εφιάλτης του πρόσφατου παρελθόντος φαντάζει πλέον ως μοναδική ελπίδα.

Τα παιδιά μας αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την Ελλάδα όχι για καλύτερο μέλλον αλλά απλά για επιβίωση.



Οι μέχρι χτες αστοί,  με τα χαράτσια να τους πνίγουν και να ακροβατούν στα όρια της φτώχειας γίνονται νεόπτωχοι, ενώ κάποιοι  άλλοι κερδοσκοπούν. Και βγαίνουν οι «φιλάνθρωποι» να δίνουν  μερικά ψίχουλα  και εμφανίζονται οι  ενεχυροδανειστές να παίρνουν τα άχρηστα χρυσά μας και έρχονται οι τράπεζες να πλειστηριάζουν την ζωή μας.

Και   ο φόβος  εντείνεται όταν απειλείται το υπέρτατο αγαθό κάθε οικογένειας, το σπίτι της με νέα φορολογικά μέτρα, μέτρα τα οποία σκοπό έχουν να επιβαρύνουν τόσο πολύ τις οικογένειες  ώστε να αποποιηθούν τις περιουσίες τους αφού  πλέον φοβούνται πως νέα μέτρα θα ακυρώσουν την υπέρτατη προσπάθεια που κάνανε για να τα διατηρήσουν.   Απίστευτες ακούγονται οι λιποθυμίες των παιδιών από την ασιτία στα σχολεία. Με σκυμμένο το κεφάλι  στέκονται  στα συσσίτια όχι  περιθωριακά άτομα που ζουν στους δρόμους αλλά  οικογενειάρχες. Δυο στους τρεις Έλληνες  είναι απελπισμένοι. 



Η  φτώχεια χτύπησε την πόρτα μας και εμείς της ανοίξαμε να μπει, δημιουργώντας Ταμείο φτώχειας και παρακρατώντας επίδομα αλληλεγγύης. Ποιος καθορίζει τα μέτρα και τα σταθμά στην φτώχεια μας;



Και γιατί να είναι  το όριο στην φτώχεια που πρέπει να τεθεί και όχι ΟΡΙΟ ΣΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ;

Βρισκόμαστε σε σύγχυση Άλλο προστάζει η καρδιά και το μυαλό μας και άλλο μας αναγκάζουν να πράττουμε μέσω χειρισμών που σπέρνουν τον φόβο. Εκείνον της φτώχειας, της ανάγκης και της ανέχειας. Μαζί με τον φόβο και την αγανάκτηση που νοιώθουμε είναι σαν να αποποιούμεθα μαζί με την εθνική μας κυριαρχία το ένδοξο παρελθόν της πατρίδας μας και να χάνουμε το αίσθημα της εθνικής μας υπερηφάνειας. Και γίνεται με τέτοιο τρανταχτό και θορυβώδη τρόπο που τούτη κατάντια προκαλεί ντροπή μεγαλύτερη από τη χρεοκοπία μας.  Αυτό μπορεί  να έχει σαν αποτέλεσμα την υποταγή και την υποδούλωση σε ανάξιους κατακτητές.    



Έξω από την Βουλή,  δίπλα στον άγνωστο στρατιώτη, τα παιδιά μας,  πολεμούν  τον  άγνωστο εχθρό….



Προ των πυλών οι άγνωστοι εχθροί, φορούν ακριβά κουστούμια και κρατώντας  note books. Μας ξεγελάσανε ότι δεν  έχουμε πόλεμο και ξεχαστήκαμε. Και όμως ο εχθρός είναι πάντα ο ίδιος και μας  απειλεί ασύμμετρα και απροσδιόριστα.  Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία  Ελλάδα υπό κατάληψη Με ακριβές μεσιτείες, οι έμποροι των εθνών  ξεπουλάνε φτηνά στους δανειστές των κρατών, χώρες, ανθρώπους και ιστορία.



Η δική μας γενιά που μένει πίσω καλείται να δώσει μάχες. Οφείλει να γίνει ωριμότερη στην αυτογνωσία της, μετρημένη στις επιθυμίες της, υπεύθυνη στις επιλογές της .

Τώρα είναι η στιγμή που όλοι οι Έλληνες καλούμαστε ενωμένοι  να φυλάξουμε Θερμοπύλες. Να προστατεύσουμε ιστορία,  οικογένεια, θρησκεία, γλώσσα, θεσμούς.  Για το λόγο αυτό, η πατρίδα μας χρειάζεται νέα κινήματα ελευθέρων και ενεργών πολιτών και  όχι αγουροξυπνημένων και αγανακτισμένων πολιτών.

 

Πρέπει να κρατήσουμε ψηλά την εθνική συνείδηση που μας καλεί να υπερασπιστούμε  την πατρίδα και τις προγονικές παρακαταθήκες που γράφτηκαν στην ιστορία  με αίμα ελληνικό

Ας αγωνιστούμε ο καθένας με τον δικό του τρόπο, να σώσουμε ό,τι κερδίσαμε με αγώνες, θυσίες και αξιοπρέπεια. Να αφήσουμε κληρονομιά στα παιδιά μας μια Ζωντανή Ελλάδα.

Όσοι Ζωντανοί  λοιπόν ας ακούσουμε την ελληνική καρδιά μας , με οδηγό τα εθνικά μας σύμβολα  και  τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι,  ξεκινάμε αγώνα ιερό.

ΨΗΛΑ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ!



Αρβανίτη - Πρεβεζάνου ΕΥΓΕΝΙΑ