Υπερελαφρά και ελικόπτερα

           Η Υπερελαφρή Πτητική Αθλητική Μηχανή (ΥΠΑΜ) (Micro Light και Ultralight Flying)
αναφέρεται σε αεροσκάφος 1 ή 2 θέσεων που αφορά πτήσεις Γενικής Αεροπορίας.
Σύμφωνα με την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας ερμηνεύεται ως «συσκευή βαρύτερη του αέρα με κινητήρα, μονοθέσια ή διθέσια, το
μέγιστο βάρος της οποίας δεν υπερβαίνει τα 450 κιλά». Στην Ευρώπη η F.A.I
ορίζει το μέγιστο βάρος απογείωσης σε 600 kg. Κατηγορίες ΥΠΑΜ είναι: 3AXIS, Weight shift, Paramotor και Ultraligth Helicopter.

              Στην Ελλάδα, οι συνθήκες που επικρατούσαν
σχετικά με τα ελαφρά αεροσκάφη (Ultralight Aviation) τις δεκαετίες από το 1970 μέχρι το 1997 ήταν
ακαθόριστες, καθώς πολλές πτήσεις υπερελαφρών γίνονταν χωρίς κάποια άδεια ή
άλλο επίσημο έλεγχο.

Το απαγορευτικό κόστος για να αποκτήσει κανείς
μια άδεια χειριστή και το υψηλό κόστος πτήσεων με ελαφρά έκανε τους αδειούχους
χειριστές της ελαφράς αεροπορίας να θεωρούνται ελίτ, αφού επιδίδονται σε ένα
χόμπι για λίγους και εκλεκτούς. Ταυτόχρονα οδήγησε πολλούς ασχολούμενους με τον αεραθλητισμό σε πειραματικές κυρίως
ίδιο-κατασκευές και κάποια εργοστασιακά υπερελαφρά, τα οποία ήταν σε πρωτόγονο
στάδιο και λειτουργούσαν χωρίς κανονιστικό πλαίσιο.

              Από το 1970 μέχρι το 1997 τα μέλη
της αεροπορικής  κοινότητας πετούσαν από τα αεροδρόμια του
Τατοΐου, Μαραθώνα και Ελληνικού αλλά και από αυτοσχέδια πεδία ή ιδιόκτητα
ευθύγραμμα τμήματα χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα, ασφάλεια, πιστοποιημένους
μηχανικούς και όλα τα παρελκόμενα της ελαφράς αεροπορίας. Το 1988 με την ψήφιση[1]
του Ν.1815/1988, έγινε μια πρώτη
προσπάθεια για την δημιουργία κανονιστικού πλαισίου.

              Οι εγκεκριμένες σχολές Εκπαίδευσης ΥΠΑΜ στην
Ελλάδα και σύμφωνα με την Επιτροπή Υπερελαφρών & Paramotor της ΕΛ.Α.Ο.
είναι δέκα πέντε (15). (Πίνακας 9).    

Μέχρι το 2020, το Δ.Σ. της Επιτροπής απαρτίζουν οι κ.κ. Νικόλαος
Μακράκης ως Πρόεδρος, Ιωάννης Μαδεμλής ως Γραμματέας, Ιωάννης Φίλος, Νικόλαος Πολυχρόνης
και Στέφανος Λάγος ως μέλη.

Σύμφωνα με το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΑΟ, η Επιτροπή Ελικοπτέρων για
τα έτη 2016 έως 2020 δεν έχει σχηματιστεί και θα
οριστεί αρμόδιος Τεχνικός Σύμβουλος.

ΕΥΓΕΝΙΑ ΑΡΒΑΝΙΤΗ ΠΡΕΒΕΖΑΝΟΥ

Επικοινωνιολόγος, Σύμβουλος Στρατηγικής και Ανάπτυξης

---

[1]   Ν.1815/1988 (ΦΕΚ Α.250/11-11-1988).  Κύρωση Κώδικα Αεροπορικού Δικαίου, για μεταφορά
και ελευθερία κυκλοφορίας υπηρεσιών, προσώπων, αποσκευών και εμπορευμάτων, (ΕΟΚ
2407/1992)

Η διατριβή «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ - Ελληνική Αεραθλητική
Ομοσπονδία (ΕΛ.Α.Ο)», 

εκπονήθηκε από την κα Ευγενία Αρβανίτη
Πρεβεζάνου, στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος Κοινωνιολογίας, Ιστορίας,
Ανθρωπολογίας του τμήματος Αθλητικών Σπουδών του 

Ελληνικού Ανοιχτού
Πανεπιστημίου.  μπορείτε να την βρείτε αναρτημένη στο αποθετήριο του Ε.Α.Π. 

στον
σύνδεσμο: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/41491

Παντελής Καλογεράκος, ο προφήτης του μοντελισμού.

      Απόσπασμα από την μεταπτυχιακή διατριβή  «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
- Ελληνική Αεραθλητική Ομοσπονδία (ΕΛ.Α.Ο) της Ευγενίας Αρβανίτη
Πρεβεζάνου      

ΠΗΓΗ https://www.modellingnews.gr/

Ο Παντελής Καλογεράκος γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε
ιατρική αλλά από πολύ μικρός είχε το αεροπορικό μικρόβιο και το 1947 εμπλέκεται
με τις πτήσεις του Σώματος Ελλήνων Ανεμοπόρων, με εκπαιδευτή του τον Γιώργο
Πέσκε. Εκεί γνωρίζει και τον Αλέξανδρο
Αυδή, ανεμοπόρο και ενθουσιώδη κατασκευαστή αεροσκαφών.

Στις 14
Δεκεμβρίου 1951, ιδρύει τον πρώτο φορέα αερομοντελισμού στην Ελλάδα την «Ένωση
Αερομοντελιστών Αθηνών»(Ε.Α.Α)
ως επίσημο σωματείο. Το 1967, μαζί με τον Πλάτωνα Κουρουβακάλη, κατασκευάζουν το
πρώτο πειραματικό αεροπλάνο (SX- AFX) που παίρνει νηολόγιο και πετάει στην
Ελλάδα, ενώ συνεργάζεται και με τον Κώστα
Πικρό.

Το 1972
ιδρύει την «Αερολέσχη Πειραιώς»
μαζί με τον Τάσο Αλεξίου ιδιοκτήτη του πρώτου ιδιωτικού αεροδρομίου, στο
Πόρτο Χέλι και τον Παναγιώτη Βαξεβανάκη, αεροπόρο της πολεμικής και πολιτικής
αεροπορίας. Η Αερολέσχη Πειραιώς με πρόεδρο, τον εκδότη Παντελή Καλογεράκο, από
το 1974 έως το 1980, εποχή που εκδίδει
το περιοδικό «Αθλητική Αεροπορία» που είναι το μοναδικό
αεραθλητικό περιοδικό στην Ελλάδα για πολλά χρόνια.

Αργότερα στις αρχές της δεκαετίας του ‘90
σαν πρόεδρος του Συνδέσμου Πειραματικών Αεροκατασκευών εκδίδει, μέχρι το 2003,
το περιοδικό «Το Αεροπλάνο». Το 1980, ο Παντελής Καλογεράκος και ο Κώστας Πικρός
εκδίδουν το βιβλίο «Αεροπορικά Σπορ». Στις αρχές του 1980, ο Παντελής Καλογεράκος, ιδρύει τον «Σύνδεσμο Πειραματικών Αεροκατασκευών» (Σ.Π.Α) και από τον Νοέμβριο του 1986, κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος της
έκδοσης με τίτλο «Αθλητική Αεροπορία και Αερομοντελισμός».

Μετά από δέκα τεύχη, την συνέχεια της έκδοσης
αναλαμβάνει η Εθνική Αερολέσχη Ελλάδος,
με τον Π. Καλογεράκο να παραμένει διευθυντής του περιοδικού, μέχρι το 1990. Λίγα
χρόνια αργότερα, εκδίδονται δύο ακόμα περιοδικές εκδόσεις, η «Πτήση» και το «Μοντέλο», που αποτέλεσαν και αποτελούν την συνέχεια της ιστορίας
του μοντελισμού στην Ελλάδα.

Η συγκεκριμένη διατριβή «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ - Ελληνική
Αεραθλητική Ομοσπονδία (ΕΛ.Α.Ο)», εκπονήθηκε από την κα Ευγενία Αρβανίτη
Πρεβεζάνου, στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος Κοινωνιολογίας, Ιστορίας,
Ανθρωπολογίας του τμήματος Αθλητικών Σπουδών του Ελληνικού Ανοιχτού
Πανεπιστημίου.  μπορείτε να την βρείτε αναρτημένη στο αποθετήριο του Ε.Α.Π. στον
σύνδεσμο: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/41491

Δημήτριος Καμπέρος, ο παράτολμος Τρελο-Καμπέρος.

Απόσπασμα από την μεταπτυχιακή διατριβή 

«ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
- Ελληνική Αεραθλητική Ομοσπονδία (ΕΛ.Α.Ο)

της Ευγενίας Αρβανίτη
Πρεβεζάνου

ΠΗΓΗ https://harzar.wordpress.com/2018/05

              Ο Δημήτριος (Μίμης) Καμπέρος[1] (1883-1942), υπήρξε
ο πρώτος έλληνας στρατιωτικός  αεροπόρος, θρύλος για τα κατορθώματά του τόσο
σε πόλεμο όσο και σε περίοδο ειρήνης. Σε
άρθρο του ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Νίκος Σαραντάκος
(sarantakos.wordpress.com) σχετικά με την πρώτη πτήση επίδειξης
στην Ελλάδα  που έγινε στις 13 Μαΐου
1912, διακρίθηκε για τους επικίνδυνους ελιγμούς του και τον απρόβλεπτο
χαρακτήρα του και δεν δίστασε να κάνει επεισόδιο μπροστά στον πρωθυπουργό Ελευθέριο
Βενιζέλο επειδή ο Εμμανουήλ Αργυρόπουλος, δεν τον άφησε να κάνει τους ελιγμούς
που ήθελε. Για αυτή την επίδειξη, ο Γιώργος Σουρής γράφει ονομαστικά στην
εφημερίδα της εποχής «Ρωμηό»  (με
υπότιτλο «Εφημερίς που την γράφει ο Σουρής»)  για τον Καμπέρο:

                        […] «Την αεροπορίαν
δοξάζω και γεραίρω βαρδάτε και θα πάω ψηλά με τον

                        Καμπέρο κι εξ ύψους θ’
ανυμνήσω την συλλογήν εράνων υπέρ αεροπλάνων».

Όπως φημολογείται, ο Καμπέρος είχε
πετάξει κουφέτα στο κοινό κατά τη διάρκεια του ελιγμού, και συνεχίζει: «κανένας
από κάτω μη στέκει κεχηνώς κι εγώ για τον Καμπέρο κουφέτα δεν θα ρίξω.»

Στο επόμενο
φύλλο:[…]  «Την δόξαν ας αφήσωμεν
θριάμβων εφημέρων εις ύψος ας τρυφήσωμεν μαζί με τον Καμπέρον».

(1912,  Μάιος 13). Η
πρώτη στρατιωτική πτήση έγινε από τον Δ. Καμπέρο στις 13 Μαΐου 1912, με το «ΔΑΊΔΑΛΟΣ» το οποίο
μετατράπηκε με επιτυχία σε υδροπλάνο. Την περίοδο 1913-1915, τα πρώτα αεροσκάφη
τύπου Henry Farman ΙΙΙ, ανήκαν στον «Λόχο Αεροπορίας» υπήχθη στο Υπουργείο
Στρατιωτικών με Διοικητή τον Λοχαγό Δημήτριο Καμπέρο και αποτέλεσαν το πτητικό
υλικό της πρώτης σχολής της Στρατιωτικής Αεροπορίας, της Σχολής Καμπέρου, με
έδρα αρχικά το αεροδρόμιο Λεμπέτ στη Θεσσαλονίκη. (Αρχείο Π.-Β.Π.)

Την ίδια ημέρα,
στις 13 Μαΐου 1912, ο Πειραιώτης υπολοχαγός της Ελληνικής Αεροπορικής
Υπηρεσίας πραγματοποίησε δοκιμαστική
πτήση με το αεροσκάφος Henry Farman «ΔΑΙΔΑΛΟΣ», μαζί με τον Δημήτριο Χόνδρο[2], καθηγητή στο Μετσόβιο
Πολυτεχνείο το οποίο είχε μετασκευαστεί σε υδροπλάνο βάζοντας βάρκες στη θέση των τροχών του
αεροπλάνου. 

Η
πτήση Φάληρο-Ύδρα-Φάληρο, έγινε συνοδεία
του αντιτορπιλικού «Νίκη» και στην επιστροφή
κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας υδροπλάνου. Ακολούθησαν πτήσεις στα
μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια της περιόδου μέχρι τις 19 Μαΐου 1912, στην περιοχή
του ζωολογικού κήπου του Παλαιού Φάληρου, αποδεικνύοντας επιτυχημένα τις δυνατότητες χρήσης του αεροπλάνου. To αεροπλάνο εξελίχθηκε ως το ιδανικό μέσο
αεροναυτικής συνεργασίας καθώς την 21^η Οκτωβρίου 1912 πραγματοποιήθηκε η πρώτη[3] πολεμική
αποστολή στα αεροπορικά χρονικά της Ελλάδας, κατοπτεύσεως τουρκικών
στρατευμάτων. 

Πρώτος, ο Δημ. Καμπέρος χρησιμοποίησε
το αεροπλάνο του για στρατιωτικό σκοπό, πετώντας
χειροβομβίδες σε Οθωμανικά στρατεύματα στην περιοχή της Ελασσόνας. Στην συνέχεια επέστρεψε σώος από
σύμπτωση αφού το αεροπλάνο του ήταν διάτρητο από σφαίρες. Οι αποστολές
επαναλήφθηκαν, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες, ενώ βομβάρδιζαν τις
Οθωμανικές δυνάμεις με αυτοσχέδιες βόμβες, που είχαν μικρή αποτελεσματικότητα
κατά των εχθρών αλλά σημαντική ψυχολογική επίδραση στους Έλληνες.

              Όταν κάποια στιγμή, αναγκάστηκε ο
Καμπέρος να εγκαταλείψει λόγω βλάβης το αεροπλάνο του, πήδηξε χωρίς αλεξίπτωτο
στα χωράφια, λίγο πριν αυτό συντριβεί. Από τότε, όπως αναφέρει ο Πρόεδρος
Φιλολογικής Στέγης Πειραιώς Στέφανος Μίλεσης[4], το
επώνυμο του διάσημου Πειραιώτη χειριστή έγινε συνώνυμο με το «Τρελο- Καμπέρο», παρατσούκλι που
χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα για να χαρακτηρίσουμε κάποιον «ασυγκράτητο»
«ατρόμητο» αλλά και τρελό.

              Ο Δημ. Καμπέρος, εκτέλεσε την
τελευταία πολεμική του αποστολή στις 30 Νοεμβρίου 1912, ενώ και μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, συνέχισε να
υπηρετεί στην Αεροπορία, όπου οργάνωσε και λειτούργησε την πρώτη για την
ιστορία της Ελληνικής Αεροπορίας, Σχολή Χειριστών στην Θεσσαλονίκη.

    Το 1917 παραιτείται από την αεροπορία,
επιστρέφει στην πολιτική ζωή και επιδίδεται σε αθλητικές επιδόσεις όπως και ο
αδελφός του Νότης[5],
ιδρύοντας το 1927 την «Αεροπορική Ένωση
Πειραιώς» (Α.Ε.Π) μετέπειτα «Αερολέσχη
Πειραιώς» (Α.Π.).

        Το
1932 επανέρχεται στην νεοσύστατη Πολεμική Αεροπορία και ασχολείται με την εκπαίδευση των νέων αεροπόρων και εκδίδει 24σελιδη πραγματεία^[6]
με τίτλο: «Ο Μελλοντικός Πόλεμος Από Αέρος». Επίσης, για το ακαδημαϊκό έτος 1932-33, αναλαμβάνει την
Διοίκηση της νεοσύστατης Σχολής
Αεροπορίας στο Τατόι και προτείνει την αλλαγή του ονόματος της, σε Σχολή Ικάρων, όνομα  που χρησιμοποιήθηκε
ανεπίσημα μέχρι την επίσημη μετονομασία της, το 1967.  Το καλοκαίρι του
1934, αποστρατεύεται εκτελώντας μία πτήση επίδειξης πάνω από το Βρετανικό
αεροπλανοφόρο Furious[7]. Ωστόσο, δεν απομακρύνθηκε
ποτέ από την ενασχόληση με τον αέρα θέτοντας τις βάσεις για το αεράθλημα της
Ανεμοπορίας στην Ελλάδα, ως Πρόεδρος της «Επιτροπής
Ανεμοπορίας της Βασιλικής Αερολέσχης».

              Από
το 1935 μέχρι και τις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ασχολείται πλέον
με την εκπαίδευση νεαρών ανεμοπόρων την δεκαετία του 1930 στην ομάδα Παλαιού
Φαλήρου. (Εικόνα 4) Ως εκπαιδευτής Ανεμοπορίας, γνώρισε και τον νεαρό Αλέξανδρο Αυδή, μετέπειτα μηχανικό ανεμοπτεριστής, στους λόφους του Φαλήρου. Το γεγονός της γνωριμίας του με  τον
Δημήτριο Καμπέρο, ήταν η αφορμή να κάνει τις πρώτες του πτήσεις ανεμοπορικής κατολίσθησης στους λόφους του
Φαλήρου, ο Αλεξ. Αυδής γεγονός που περιγράφεται στο 2^ο τεύχος του περιοδικού[8] «Αεροπορικές Αλήθειες».

Το 2014,
η Αντιγόνη Καμπέρου, συγγενής του παράτολμου ανεμοπόρου, γράφει το ιστορικό αφήγημα
«Τρελοκαμπέρος[9]» και γίνεται
σύγχρονο πρότυπο για τα παιδιά.

        Στις
23 Απριλίου 1938 διαγράφεται από τα στελέχη των εφέδρων αξιωματικών λόγω ορίου
ηλικίας. Το 1941, ο Δημ. Καμπέρος προσπαθεί για μια ακόμη φορά να βρεθεί κοντά
στην Αεροπορία και να δώσει τις υπηρεσίες του δίπλα στους αεροπόρους που
πολεμούσαν στην Αίγυπτο. Η Πολεμική Αεροπορία απαντά, ότι είναι πολύ μεγάλος
για κάτι τέτοιο, βυθίζοντας τον στην μεγαλύτερη θλίψη της ζωής του.
Θλίψη ίσως δημιουργεί και ο τρόπος που πέθανε Αυτός ο πρωτοπόρος ιπτάμενος, που έσπασε κάθε ρεκόρ της εποχής, με
τα ριψοκίνδυνα ακροβατικά και στις τολμηρές πτήσεις που έκοβαν την ανάσα και ήταν ο πρώτος αεροπόρος που αναφέρεται στα
ιστορικά χρονικά να ρίχνει χειροβομβίδες πάνω στον εχθρό αντί να
πεθαίνει σε μία ηρωική πράξη υπερασπιζόμενος την πατρίδα όπως άξιζε, πέθανε
άδοξα, από ασφυξία[10]
εξαιτίας διαρροής φωταερίου.

---

[1]    Καμπέρου Αντιγόνη (2014) «Ο
Τρελοκαμπέρος» αυτοέκδοση  από
την συγγραφέα και συγγενή του Δημ. Καμπέρου και "Δημήτριος
Καμπέρος, ο Τρελοκαμπέρος: Η ζωή του πρώτου Έλληνα στρατιωτικού  αεροπόρου"  Επανέκδοση 2019
- Εκδόσεις ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ

[2] Aerodata.gr,
η ελληνική αεροπορική εγκυκλοπαίδεια στο Internet-Βιογραφίες. Ανακτήθηκε στις 19  Μαρτίου,  2019,
από http://www.aerodata.gr/biographies.php?id=67

[3]   Η
αποστολή αναφέρεται σαν η πρώτη πολεμική αποστολή στην παγκόσμια αεροπορική
ιστορία, ωστόσο είχαν προηγηθεί δύο Ιταλοί στις 23 Οκτώβριο του 1911, σε μια
αποστολή αναγνώρισης, εναντίον των Τούρκων στον πόλεμο της Τριπολίτιδας. (aerodata.gr)

[4]   Μίλεσης,
Σ. (2018).  Ο πρώτος Έλληνας
Στρατιωτικός Αεροπόρος ήταν ο Υπολοχαγός του Πυροβολικού Δημ. Καμπέρος,
γεννημένος το 1883 στον Πειραιά.  Αλήθεια, γιατί έμεινε γνωστός στην
Ιστορία  ως “Τρελοκαμπέρος”.  Ανακτήθηκε 28 Μαρτίου
2019, από http://pireorama.blogspot.gr

[5]   Ο
Νότης Καμπέρος, υπηρέτησε ως αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και ήταν αυτός
που έδωσε στην ποδοσφαιρική ομάδα του Πειραιά το όνομα «Ολυμπιακός» προκειμένου
να συνδεθεί με  τα Ολυμπιακά ιδεώδη. (βλ. Aerodata.gr) 

[6] Καμπέρου, Α. Δ. (1932). «Μελλοντικός Πόλεμος
από Αέρος».(2012, Απρίλιος). «Αεροπορική Επιθεώρηση».
Τεύχος Νο 94. Ιστορικό ένθετο, Αθήνα. Εκδόσεις: Γενικό Επιτελείο
Αεροπορίας. 

[7]  Τον
Ιούλιο του 1934, λίγο πριν αποχωρήσει από την ενεργό δράση, έκανε μια αξέχαστη
«αντεπίδειξη», με αεροπλάνο Ε9 Αβρό, 180 ίππων, ως απάντηση στην επίδειξη που
είχαν πραγματοποιήσει, με περίτεχνες ακροβασίες, Άγγλοι αεροπόροι. Από έρευνα
στα ρεπορτάζ της εποχής ο Νικόλαος
Σαραντάκος συγγραφέας και λογοτέχνης  αναφέρει ότι: «Μεταξύ των άλλων ο κ.
Καμπέρος έκαμεν επανειλημμένως κατακορύφως το σχήμα οκτώ, ανόρθωσιν και ανάποδο
λούπινγκ, λούπινγκ με βραδείαν περιστροφήν και σπινάρισμα καθώς και πτήσιν
ανάστροφον.» Η
εφημερίδα σημειώνει ότι τέτοιους ελιγμούς μόνο ο Γάλλος Ντετρουαγιέ είχε
κατορθώσει, αλλά με πολύ ισχυρότερο αεροπλάνο (των 500 ίππων).

[8]  Αυδής, Α. (1991, Δεκέμβριος). Αφιέρωμα
Δημήτριος Καμπέρος (1883-1942). Περιοδικό «ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ
ΑΛΗΘΕΙΕΣ» Τεύχος 2. Αθήνα.  Εκδόσεις: Αλέξανδρος
Αυδής.

[9]  Καμπέρου,
Α.(2018).«Ο Τρελοκαμπέρος στους αιθέρες». Βιβλίο για παιδιά 9-11 ετών.
Εικονογράφηση: Δήμος, Χ. Αθήνα. Εκδόσεις Ψυχογιός.

[10]     Εφημερίδα 
«ΤΑ ΝΈΑ». 6 Δεκεμβρίου 1999.

Η συγκεκριμένη διατριβή «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ - Ελληνική
Αεραθλητική Ομοσπονδία (ΕΛ.Α.Ο)», εκπονήθηκε από την κα Ευγενία Αρβανίτη
Πρεβεζάνου, στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος Κοινωνιολογίας, Ιστορίας,
Ανθρωπολογίας του τμήματος Αθλητικών Σπουδών του Ελληνικού Ανοιχτού
Πανεπιστημίου.  μπορείτε να την βρείτε αναρτημένη στο αποθετήριο του Ε.Α.Π. στον
σύνδεσμο: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/41491

Αλέξανδρος Αυδής, ο μηχανικός ανεμοπτεριστής.

από Ευγενία Αρβανίτη Πρεβεζάνου

1939, Σεπτέμβριος. Μεταφορά
ανεμοπτέρου Zοegling, της Ανεμολέσχης Παλαιού Φαλήρου, μετά από ζημίες πού υπέστη από
μία ανώμαλη προσγείωση. Αριστερά στη φωτογραφία ο Αλέξανδρος Αυδής.  (Πηγή: Αρχείο Αλεξ.
Αυδή).

Ο Αλέξανδρος Αυδής[1],
γεννήθηκε στην Αθήνα 04.12.1920. Πριν τον πόλεμο ήταν πρόσκοπος και μέλος της
ανεμοπορικής ομάδας Παλαιού Φαλήρου. Την δεκαετία του΄30 έφηβος ακόμα, έλαβε
ανεμοπορική εκπαίδευση στους λόφους του Φαλήρου από τον πρώτο στρατιωτικό
αεροπόρο Δημήτριο Καμπέρο. Πέταξε
το 1939 στις προπολεμικές κατασκηνώσεις της Σκύρου και το 1940 στο Βελεστίνο.

(1937 έως 1940). Ανεμολέσχη
Παλαιού Φαλήρου. Το Κ.Ε.Α. ήταν στρατιωτικό εργοστάσιο  και δεν επιτρεπόταν καμία φωτογραφία. Από την δεκαετία του ΄30, η συγκεκριμένη είναι η μόνη εικόνα  του κτιρίου ανεμοπλάνων. Δείχνει τις εργασίες
κατασκευής της πτέρυγας ανεμοπτέρου Zoegling που χτίζεται  το 1937, στο μικρό εργαστήριο της
Ανεμολέσχης Παλαιού Φαλήρου-Faliron Aeroclub. Αριστερά
στη φωτογραφία, ο εκπαιδευτής της Ανεμολέσχης Δ. Καμπέρος  (Πηγή: Αρχείο Αλεξ. Αυδή).

Καθώς εργαζόταν ως τεχνίτης του Κρατικού Εργοστασίου Αεροπλάνων (Κ.Ε.Α) Παλαιού
Φαλήρου, κατασκεύαζε ξύλινα ανεμόπτερα για λογαριασμό της Βασιλικής Αερολέσχης
Ελλάδος. (Εικόνα 3)
Κατά την διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου έφυγε από το γερμανοκρατούμενο
Κ.Ε.Α και κατετάγη στην Αστυνομία, στο οποίο επανήλθε μετά την Κατοχή και παρέμεινε
μέχρι που συνταξιοδοτήθηκε.

Μαζί με τον Παντελή Καλογεράκο, υπήρξε ιδρυτικό
μέλος του και ο πρώτος πρόεδρος του Συλλόγου
Πειραματικών Αεροκατασκευών (Σ.Π.Α.).

   

Αεροσκάφος τύπου Henry Farman
ΙΙΙ. Πρόκειται για ένα από τα τέσσερα πρώτα Ελληνικά πολεμικά αεροπλάνα, «Δαίδαλος»,
«Αετός», «Γύψ», «Ιέραξ», που απέκτησε η
αεροπορία του 1912. Ιστορικό έκθεμα στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών. (Πηγή
Μουσείο Ιστορίας της Πολεμικής Αεροπορίας).

Ομοίωμα
του πρώτου ελληνικού πολεμικού αεροπλάνου Henry Farman, εκτίθεται στο Πολεμικό
Μουσείο Αθηνών. Το συγκεκριμένο αεροπλάνο, κατασκευάστηκε το 1968 στο Κρατικό Εργοστάσιο
Αεροπλάνων (Κ.Ε.Α) με σχέδια και τεχνική επίβλεψη του Αλέξανδρου Αυδή, επ΄ευκαιρία
της εορτής της «Πολεμικής Αρετής των
Ελλήνων», καθώς με αυτό τον τύπο αεροπλάνου, ο Υπολοχαγός Δημήτριος
Καμπέρος εκτέλεσε στις 5 Οκτωβρίου 1912, με την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων,
την πρώτη πολεμική αεροπορική αποστολή κατόπτευσης των εχθρικών θέσεων.

Ο Αλεξ. Αυδής
ασχολήθηκε πειραματικά με τον τομέα της μυϊκής πτήσεως, ενώ σε μεγάλη ηλικία,
άρχισε να κατασκευάζει ένα ανεμόπτερο Zοegling, σαν και αυτά που πετούσε
προπολεμικά, αλλά παρέμεινε ημιτελές, για λόγους υγείας[2].

         Βιβλία τα οποία έχει συγγράψει
είναι: 1972:Οι πρωτοπόροι,  1978:Ο αγώνας
μου για την μυϊκή πτήση, 1988: Απάντηση στους αρνητές ενός έργου και μιας ζωής,
2006:Οι Μπουραντάδες, καθώς και τα περιοδικά: 1990: ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ
ΑΛΗΘΕΙΕΣ Νο1 - Ανεμοπόρος Νίκη Περακάκη, 1991:
ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ Νο2 - Δημήτριος Καμπέρος, 1994: ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ Νο 3-Αεροπλανάκι
ΑΥΔΗ-25 ΗΡ-1939.

---

[1] 
 Aerodata.gr, η ελληνική αεροπορική εγκυκλοπαίδεια στο Internet – Βιογραφίες. Ανακτήθηκε
στις 29 Απριλίου,  2019, από http://www.aerodata.gr/biographies.php?id=5

[2]  Οι
κατασκευές και τα αεροπορικά αρχεία του Αλεξ. Αυδή, μας ενημέρωσε ο κ. Γιώργος
Γιαννόπουλος (ΕΛ.Α.Ο.) πέρα από αυτά που φωτογραφίες τους υπάρχουν στο
διαδίκτυο, βρίσκονται  όλα αποθηκευμένα
και περιμένουν να εκτεθούν σε ένα Μουσείο Αεραθλητισμού το οποίο λείπει από την
πατρίδα μας.

ΠΗΓΗ Ευγενία Αρβανίτη Πρεβεζάνου, «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ - Ελληνική
Αεραθλητική Ομοσπονδία (ΕΛ.Α.Ο)», Αποθετήριο  Ε.Α.Π.  https://apothesis.eap.gr/handle/repo/41491

Μαμά (La Mamma) Βασίλης Παπακωνσταντίνου (Στην υγειά μας Alpha) {31/1/2015}

Επειδή είμαι γυναίκα

Μέσα σε μια ημέρα 3 ειδήσεις από 3 διαφορετικες γωνιές του πλανητη. Με έναν κοινο παρανομαστή. Τη γυναίκα.

Για πρώτη φορά γυναίκα πρόεδρος στην Ελλάδα. Η πρώτη πολίτης, κυρία Αικατερίνη Σακελλαρόπουλου. Μια πρόταση της οποίας τα εύσημα ανήκουν εξ ολοκλήρου στον πρωθυπουργό. Βεβαίως πανηγυρίζουμε για τα αυτονόητα. Στην Τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα δεν ξεχωρίζουμε και δεν διαχωρίζουμε. Αυτό άλλωστε επιτάσσει και το Συνταγμα μας. Ισότητα όλων των ανθρώπων. Ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος, φύλου, πεποιθήσεων η προτιμήσεων. Θα έπρεπε να πανηγυρίζουμε γιατί μια αξία επαγγελματίας με ευθυκρισία, ένας άξιος άνθρωπος με κοινωνικές ευαισθησίες, ένας κατ’ οπως φαίνεται κανονικός άνθρωπος θα ηγηθεί αυτής της χώρας.

Στην άλλη άκρη του κόσμου, στο Μπανγκλαντές, διαβάζω για την 15χρονη Sonjida που εξωθήθηκε σε παιδικό γάμο με έναν 73χρονο, ένα μήνα αφότου έφτασε στο προσφυγικό καμπ Hakimpara. Τώρα περιμένει το παιδί του. Και ένας αριθμός που τρομάζει. 1 εκατομμύριο ανήλικα κορίτσια Παντρεύονται κάθε μήνα… #ENDchildmarriage

Για το τέλος κράτησα μια καμπάνια. Just because I am a Woman. Επειδή είμαι γυναίκα δηλώνουν με έναν ιδιαίτερο τρόπο γυναικες που εμπνέουν, γυναικες που πρωτοπορούν, γυναικες ηγέτες.

Η Michelle Obama, η Angela Merkel, η Hillary Clinton, η Brigitte Macron και άλλες σημαντικές προσωπικότητες της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής πρωταγωνιστούν με γεμάτα μώλωπες και πρησμένα πρόσωπα σε αφίσες στους δρόμους του Μιλάνου, που στόχο έχουν να αφυπνίσουν και να ευαισθητοποιήσουν στο φαινόμενο βίας κατά των γυναικών. Βία σωματική, λεκτική, κοινωνικός διαχωρισμός. Η καθημερινότητα πολλών γυναικων ανα τον κόσμο. 

Μια δυνατη καμπάνια με πολλά μηνύματα σε έναν κόσμο που αλλάζει. 

Η ισότητα μπορεί να είναι δικαίωμα, αλλά καμιά δύναμη στη γη δεν θα την κάνει γεγονός. #μπαλζ MIND BY ΑΜΑΛΙΑ Αμαλία Κυπαρίσση , 17-01-2020

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Οι απαρχές, εξέλιξη και
προοπτικές της αεραθλητικής αεροπορίας.

Ελληνική Αεραθλητική Ομοσπονδία (ΕΛ.Α.Ο)-  Συλλογικές και ατομικές προσπάθειες

Καλώς ήρθατε στo https://hellenicairsports.blogspot.com/

Αυτό το Blog υποστηρίζει την μεταπτυχιακή διατριβή

«ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

 Ελληνική Αεραθλητική Ομοσπονδία (ΕΛ.Α.Ο)»,

Η συγκεκριμένη μελέτη εκπονήθηκε  στα
πλαίσια του Προγράμματος Κοινωνιολογίας, Ιστορίας και
Ανθρωπολογίας του τμήματος Αθλητικών Σπουδών του Ελληνικού Ανοιχτού
Πανεπιστημίου.

Μπορείτε να την βρείτε αναρτημένη στο αποθετήριο του
Ε.Α.Π. και στον σύνδεσμο: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/41491

Αρβανίτη Πρεβεζάνου Ευγενία

Επικοινωνιολόγος -  Σύμβουλος Στρατηγικής και Ανάπτυξης